The modern childhood paradigm has a universal and uniform childhood approach. With the emergence of modern nation states, it was imagined that children could be constructed as ideal citizens. Nation states tend to build their ideal citizens with educational institutions as well as with other institutions and practices. Preserved children living in state institutions represent a childhood group that is quite suitable for the ideal citizen training of the state.This thesis is to explore the meaning of the concepts of preserved children and childhood in the context of childhood sociology, with a strategy of grounded theory, moving from the experiences of preserved children. Within the scope of the thesis, interviews were held with 20 protected children living in children's houses affiliated to the Ministry of Family and Social Policy in Ankara. In addition, interviews were held with caregivers and children's home counselors, the adults the children set up to understand the children's experiences.Findings obtained in the research were analyzed according to the procedures of strategy of grounded theory. By exploiting context-dependent childhood concepts from the experiences of children, the concept of concepts and theories of childhood has been discussed. Unlike the modern childhood paradigm predicted by the findings, practices of everyday life of children living in children's homes, social relationships, etc. they have a different childhood experience. Children who see their mothers and fathers as the responsibility of living in a child's home are saying that they want to live with their family despite everything. Contrary to the modern childhood paradigm adopted by nation states, it is suggested to develop social policies with an alternative and multiple childhood approach and eventually action.

Modern çocukluk paradigması evrensel ve tek tip çocukluk yaklaşımına sahiptir. Modern ulus-devletlerin ortaya çıkışıyla birlikte çocukların ideal vatandaşlar olarak inşa edilebileceği tahayyül edilmiştir. Ulus-devletler gerek eğitim kurumları gerekse de diğer birtakım kurum ve uygulamalarla kendi ideal vatandaşlarını inşa etme eğilimi göstermektedirler. Devlet kurumlarında yaşayan koruma altındaki çocuklar ise devletin ideal vatandaş yetiştirmesi için oldukça uygun bir çocukluk grubunu ifade etmektedir.Bu tezin amacı temellendirilmiş kuram stratejisiyle, çocukluk sosyolojisi bağlamında, koruma altındaki çocukların deneyimlerinden hareketle koruma altındaki çocuklar ve çocukluk kavramının anlamını keşfetmektir. Tez kapsamında Ankara'da Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı çocuk evlerinde yaşayan koruma altındaki 20 çocukla görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca çocukların deneyimlerini anlamak için çocukların ilişki kurduğu yetişkinler olan bakım elemanları ve çocuk evi sorumlularıyla da görüşmeler yapılmıştır.Araştırmada elde edilen bulgular temellendirilmiş kuram stratejisinin prosedürlerine göre analiz edilmiştir. Çocukların deneyimlerinden hareketle bağlam bağımlı çocukluk kavramlarının keşfedilerek çocukluğa dair kavram ve kuramların tekelliği tartışılmıştır. Bulgular doğrultusunda modern çocukluk paradigmasının ön gördüğünden farklı olarak çocuk evinde yaşayan çocukların gündelik hayat pratikleri, sosyal ilişkileri vb. bakımından farklı bir çocukluk deneyimine sahip oldukları sonucuna varılmıştır. Çocuk evinde yaşamalarının sorumluları olarak anne ve babalarını gören çocuklar her şeye rağmen aileleriyle birlikte yaşamak istediklerini ifade etmektedirler. Ulus-devletlerin benimsediği modern çocukluk paradigmasının aksine alternatif ve çoklu çocukluk yaklaşımıyla ve olgudan hareketle sosyal politikalar geliştirmesi önerilmektedir.