The Evaluation of Demographic Characteristics, Consciousness Status and Imaging Findings of Patients with Traumatic Brain Injury in Reanimation Intensive Care Unit In this retrospective study, the patients who were followed up and treated with the diagnosis of traumatic brain injury between January 2010 and February 2016 in the Intensive Care Unit of Anesthesiology and Reanimation,Selcuk University Faculty of Medicine, were evaluated according to age, gender, intensive care hospital stay, etiology of trauma, intubation status and duration, mannitol administrationand duration, the status of tracheostomy and cranial surgery application. Radiologically, epidural and subdural hematoma, subarachnoid and parenchymal hemorrhage, and diffuse axonal injury were evaluated. The patients were divided into 2 groups as severe TBI (group 1) and non-severe TBI (group 2), GSS I (unfavorable) andGSS II (favorable), and survivors and non-survivors.A total of 67 (18 female, 49 male) patients with a mean age of 33.8±20.3 years were included in the study. The mean admission GCS of the patients was 6.2±4.3 and the mean GCS of the survivors was 11.5±2.8. The mean duration of hospitalization was 15.3±17.5 days. The most frequent etiologic factor was traffic accidents (85.1%). Subarachnoid hemorrhage was the most frequently detected radiological finding (n=38, 56.7%) while DAI was found in 18 patients (26.9%). Fifty (74.6%) of the patients were classified as severe TBI, and 17 (25.4%) were classified as non-severe TBI group. Twenty-two (44%) of the patients in the severe TBI group died and 1 (5.6%) patientin the non-severe TBI group died (p=0.004). In the severe TBI group, the number of patients with DAI was significantly higher than the other group (p=0.028) and the presence of DAI was found to be a risk factor for the development of severe TBI (r=0.276, p=0.024).Forty-five (67.2%) of the patients were in the GSS I group while 22 (32.8%) were in the GSS II group. A total of 23 patients (34.3%) died in the study group. Twenty-two of the surviving patients (50%) were in the GSS I group. There was no difference in terms of radiological findings according to the mortality status. Admission GCS values were significantly lower in both mortality group and unfavorableGSS group (p<0.001 and p<0.001, respectively) than other groups. TBI, GSS and mortality groups did not differ in terms of age and gender distribution.Prospective studies are needed that could shed light on the clinical status and outcomes of the patients with TBI in our country, including more patients and more clinical and laboratory data.Keywords: Diffuse axonal injury; Glasgow Coma Scale; Traumatic braininjury.

Travmatik Beyin Hasarı Nedeniyle Reanimasyon Yoğun Bakım Ünitesinde Yatan Hastaların Demografik Özellikleri, Bilinç Durumu ve Görüntüleme Bulgularının DeğerlendirilmesiBu retrospektif çalışmada, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Yoğun Bakım Ünitesinde Ocak 2010 ile Şubat 2016 tarihleri arasında yatan ve travmatik beyin hasarı tanısı ile takip ve tedavi edilmiş hastaların yaş, cinsiyet, yoğun bakım yatış süresi, travma etiyolojisi, entübasyon durumu ve süresi, mannitol uygulanma durumu ve süresi, trakeostomi ve kranial cerrahi uygulanma durumu verileri kaydedilmiştir. Radyolojik olarak, epidural, subdural, subaraknoid, parankimal kanama ve diffüz aksonal hasar varlığı değerlendirilmiştir. Hastalar ağır TBH (grup 1) ve ağır olmayan TBH (grup 2), GSS I (olumsuz) ve II (olumlu), ve hayatını kaybedenler ve sağ kalanlar şeklinde 2'şerli gruplar halinde değerlendirilmiştir.Çalışmaya dahil edilen toplam 67 (18 kadın, 49 erkek) hastanın yaş ortalaması 33,8±20,3 olarak hesaplandı. Hastaların başvuru GKS ortalaması 6,2±4,3 ve yaşayanların çıkış GKS ortalamaları 11,5±2,8 idi. Ortalama yatış süresi 15,3±17,5 gündü. En sık tespit edilen etiyolojik faktör trafik kazalarıydı (%85,1). Subaraknoid kanama, en sık tespit edilen radjolojik bulgu (n=38,%56,7) iken DAH 18 hastada (%26,9) tespit edildi. Hastaların 50'si (%74,6) ağır TBH, 17'si (%25,4) ağır olmayan TBH grubunda sınıflandırılmıştır. Ağır TBH grubundaki hastaların 22'si (%44) exitus oldu, diğer grupta ise 1 (%5,6) hasta exitus oldu (p=0,004). Ağır TBH grubunda, DAH gelişen hasta sayısı diğer gruba göre anlamlı düzeyde daha fazlaydı (p=0,028) ve DAH varlığı ağır TBH gelişimi için bir risk faktörü olarak bulundu (r=0,276, p=0,024).Hastaların 45'i (%67,2) GSS I grubunda yer alırken, 22'si (%32,8) GSS II grubunda yer aldı. Hastaların 23'ü (%34,3) exitus oldu. Yaşayan hastaların 22'si (%50) GSS I grubunda yer almaktaydı.Mortalite durumuna göre radyolojik bulgular açısından fark yoktu.Başvuru GKS değeri, hem mortalite gelişen grupta hem de GSS değerine göre olumsuz grupta anlamlı düzeyde daha düşüktü (sırasıyla p<0,001, p<0,001). TBH, GSS ve mortalite gruplarında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından fark yoktu.Ülkemizdeki TBH hastalarının klinik durumları ve sonuçları konusuna ışık tutabilecek, daha fazla sayıda hasta içeren ve daha fazla klinik ve laboratuvar verinin değerlendirildiği prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.Anahtar Sözcükler: Diffüz aksonal hasarlanma; Glasgow Koma Skalası;Travmatik beyin hasarı.