The aim of this research is to analyse efficiency on word problem solving skills relevant to addition-subtraction of students being in grade two and what students? views are about the process of mathematics teaching through storytelling.In the second term of 2010-2011 school years, the research which is made in Adana province, Karataş ve Yumurtalık districts, is a quasi-experimental study figured for ?pretest-posttest control grouped.? The research was performed on 50 students. An experiment and a control group was made to test the efficiency of the method of learning mathematics through storytelling comparing to that of the usual method. Experiment and control groups were made depending on principle of facility after the groups were matched considering demographic specialities and their pretest scores of word problem test. The research was performed by the researcher in the experiment group during the experiment process and it lasted for six weeks.?Word Problem Test? was performed to students in experiment and control groups as a pretest at the beginning of the study and it was performed as a posttest at the end of the study. At the end of the study, ?Remarks Form About Mathematics Teaching Through Storytelling? was performed on students in the experiment group and their opinions were taken about this method and application. Students? thoughts, behaviours, problem solving skills and perceptions towards the process were collected in ?Researcher Journal? by the researcher during the research process and they were analysed with the interview data.To determine if or not there were significant differences in statistical way between the groups, Mann Whitney U test, being one of the non-parametric test, was applied to the data collected from Word Problem Test-Processing Part as normalness hypothesis wasn?t performed and covariance analysis (ANCOVA) was used on the data collected from Word Problem Test-Problem Part. The data collected from Word Problem Test ? Explanation Part was analysed qualitatively for experiment and control groups and the findings were tabulated and presented separately.At the end of the research, it was seen that no significant difference between the groups for developing the success emerged. When the Word Problem Test- Explanation Part was analysed, it was specified that students in the experiment group make better and more meaningful explanations about solving problems than students in the control group.The data obtained from ?Remarks Form about Mathematics Teaching through Storytelling? was analysed with descriptive analysis methods in qualitative researches. According to the findings collected from interview form, students in the experiment group stated that they found story activities interesting, they enjoyed this activity, mathematics lessons passed more fun and better, their solving problems skills developed and they wanted to go on the lessons with this method. When the data from the researcher journal got analysed, it showed parallelism with the interview findings broadly. However, restraint symptoms were observed in a few students in the forthcoming weeks. Although students of the experiment group presented opinions in the interview form that they made a progress about their problem solving skills, it was observed that they had difficulties in problem solving exercises during the experiment.

Bu araştırmanın amacı, hikâyelerle matematik öğretiminin ilköğretim ikinci sınıf öğrencilerinin toplama- çıkarmaya ilişkin sözel problemleri çözme becerileri üzerindeki etkililiğini incelemek ve hikayelerle matematik öğretimi sürecine ilişkin öğrenci görüşlerinin neler olduğunu ortaya koymaktır.2010- 2011 eğitim-öğretim yılı II. yarıyılında, Adana İli Karataş ve Yumurtalık İlçeleri'ndeki iki ilköğretim okulunda gerçekleştirilen araştırma, ?öntest- sontest kontrol gruplu? deneme modeline göre desenlenmiş yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırma 50 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Hikayelerle matematik öğretiminin mevcut yönteme göre etkililiğini sınamak için bir deney bir kontrol grubu oluşturulmuştur. Gruplar demografik özelliklerine ve sözel problem testi öntest puanlarına göre eşleştirildikten sonra kolaylık ilkesine bağlı olarak deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Araştırma, deney süresince deney grubunda araştırmacı tarafından gerçekleştirilmiştir ve altı hafta sürmüştür.Deney ve kontrol grubundaki öğrencilere çalışma başlangıcında ?Sözel Problem Testi? öntest olarak ve çalışma bitiminde sontest olarak uygulanmıştır. Çalışma sonunda deney grubundaki öğrencilere ?Hikayelerle Matematik Öğretimine İlişkin Düşünceler Formu? uygulanarak, öğrencilerin bu yönteme ve uygulamaya ilişkin düşünceleri alınmıştır. Deney sürecinde araştırmacı tarafından öğrencilerin sürece yönelik algıları, düşünceleri, davranışları ve problem çözme becerileri de ?Araştırmacı Güncesi? nde toplanarak görüşme verileriyle birlikte analiz edilmiştir.Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olup olmadığını belirlemek için Sözel Problem Testi- İşlem Bölümünden elde edilen veriler üzerinde normallik varsayımı sağlanmadığından parametrik olmayan testlerden biri olan Mann Whitney U testi; Sözel Problem Testi-Problem Bölümünden elde edilen veriler üzerinde ise kovaryans analizi (ANCOVA) kullanılmıştır. Sözel Problem Testi-Açıklama Bölümünden elde edilen veriler kontrol ve deney grupları için nitel olarak analiz edilmiş ve bulgular ayrı ayrı tablolaştırılarak sunulmuştur.Yapılan analizler sonucu, gruplar arasında akademik başarıyı arttırma bakımından anlamlı farklılık çıkmadığı görülmüştür. Sözel Problem Testi- Açıklama Bölümü verileri incelendiğinde ise; deney grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre, problemlerin çözümlerine ilişkin daha anlamlı ve iyi düzeyde açıklama yaptıkları belirlenmiştir.?Hikayelerle Matematik Öğretimine İlişkin Düşünceler Formu?ndan elde edilen veriler nitel araştırmalarda kullanılan betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Deney grubundaki öğrenciler, görüşme formunda, hikaye etkinliklerinin ilginç olduğunu, bu etkinliklerin hoşlarına gittiğini, matematik derslerinin daha güzel ve eğlenceli geçtiğini, problem çözme becerilerinin arttığını ve bu yöntemle derslere devam etmek istediklerini ifade etmişlerdir. Ayrıca; deney sürecinde araştırmacı tarafından öğrencilerin sürece yönelik algıları, düşünceleri, davranışları ve problem çözme becerileri de ?Araştırmacı Güncesi? nde toplanarak görüşme verileriyle birlikte analiz edilmiştir. Araştırmacı güncesinden elde dilen veriler incelendiğinde; genel olarak, görüşme bulgularıyla paralellik gösterdiği görülmüştür. Ancak, birkaç öğrencide deneyin ilerleyen haftalarında sıkılma belirtilerinin ortaya çıktığı gözlenmiştir. Deney grubu öğrencileri, görüşme formunda problem çözme becerilerinin arttığı yönünde görüş bildirmelerine rağmen, deney sürecinde problem çözme alıştırmalarında zorlandıkları gözlenmiştir.