This dissertation discusses, with reference to the Stigma and Stranger theories, the effect of agnation bond on the integration process of the immigrants who came from Bulgaria to certain parts of Turkey. It demonstrates the cohabiting experiences of groups that have the same ethnic and religion, as most of the previous works were based on the adaptation of different ethnicities to a new environment and a new habitat.Firstly, types of migration are discussed and 1989 migration is classified with within the scope of international migration theories. Classifying the migration's importance is immigrant's status and rights in target country being related to the type of migration. Status has importance about the process of integration to their new habitat. Therefore, it is quoted the status of immigrants after the classification of 1989 immigration in the part of immigrants' experiences. Thereafter, the manner of accommodation is referred to. Although there are many housing methods, this paper emphasizes two method, immigrant houses, and camps of refugees which are isolated from the city and sheltered en masse.In order to illustrate the adventure of 1989 immigrants, immigrations from Bulgaria are listed chronologically as of Ottoman Empire era and the housing methods that are applied by the Ottoman Empire and Turkey are scrutinized.Then, the effect of immigrant status on the process of immigrant's integration is interrogated based on the notions Erving Goffman's Stigma and George Simmel's Stranger. In another aspect, the effects of immigrant houses which is constructed in urban fringe to adaptation period to a city in the centerline of Loïc Wacquant's spatial stigmatization notion. In this context, fundamentally daily leisure and perspective of immigrants is entreated semi-structured interviews benefiting from participant observation. Afterward adaptation period is discussed with the experience of `being immigrant in the homeland`. In the final part of the thesis is comprised of a comparison of Bulgaria and Turkey. In brief, this paper aimed to interrogate the differences that cause the formation of `we` and `they` perception.

1989 yılında Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç eden muhacirleri damgalama ve yabancı kavramları çerçevesinde konu eden bu tez çalışması, göçmenlerin entegrasyon sürecine soydaşlık bağının etkisini tartışmayı amaçlamaktadır. Yaşanılan yere ve çevreye uyumun genellikle farklı etnisiteler üzerinden çalışılması sebebiyle, aynı etnik ve dini yapıdan olan grupların birlikte yaşama pratikleri aktarılmaya çalışılmıştır.Çalışmada öncelikle uluslararası göç teorilerinden yararlanılarak göç türleri aktarılmıştır. Ardından 1989 göçü bu kategorilere göre tasnif edilmiştir. Göçün tasnif edilmesinin önemi, göçmenlerin hedef ülkedeki statülerinin ve haklarının gerçekleştirdikleri göçe göre belirlenecek olmasıdır. Alacakları statüleri yaşayacakları yeni alanlarındaki uyum süreçlerine de etki edecek bir önem arz etmektedir. Bu sebeple 1989 göçünün tasnif edilmesinin ardından, göçmenlik deneyimi üzerine olan bölümde, göçmenlerin statüleri aktarılmıştır. Daha sonra öncelikli ihtiyaçları olan barınma şekilleri aktarılmıştır. Birçok iskân yöntemi olmasına ragmen bu çalışmayla ilişkili olan şehrin geri kalanı ile izole bir yapıda bulunan ve göçmenleri toplu halde barındıran mülteci kampları ve göçmen konutları olmak üzere iki yöntem aktarılmıştır. 1989 göçmenlerinin göç serüvenini aktarmak için, Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze Bulgaristan'dan yapılan göçler tarihsel bir akış içerisinde verilmiştir. Bu akış içerisinde hem Osmanlı İmparatorluğu'nun hem de Türkiye Cumhuriyeti'nin gelen göçmenlere yönelik uygulamış olduğu iskân çalışmaları aktarılmıştır. Tez çalışması içerisinde Erving Goffman'ın damga ve Georg Simmel'in Yabancı adlı kavramından yola çıkarak `muhacirlik` statüsünün göçmenlerin uyum sürecine olan etkisi sorgulanmıştır. Bunun yanı sıra göçmenlerin kentin geri kalanından ayrı ve toplu bir şekilde yaşadıkları göçmen konutlarının da şehre alışma sürecine etkisi Loïc Wacquant'ın mekânsal damgalama kavramı ekseninde tartışılmıştır. Bu doğrultuda yarı yapılandırılmış sorularla yapılan mülakatlar ve katılımcı gözlem metodundan yararlanarak, öncelikli olarak gelen göçmenlerin, konutlara bakış açısı ve gündelik pratikleri aktarılmaya çalışılmıştır. Daha sonra `anavatanda göçmen olma` deneyimleri ile birlikte uyum süreçleri tartışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise Bulgaristan ile Türkiye kıyaslaması yapılması istenmiştir. Kısacası, çalışma içerisinde `biz` ve `onlar` ayrımının oluşumuna sebep olan farklılıklar sorgulanmak istenmiştir.