Aim: To evaluate the impact of endogen beta-carbolin harmane on seizure grade and afterdischarge duration in the amygdala kindling model of temporal lobe epilepsy.Material and Methods: Bipolar stimulating electrodes were implanted stereotaxically in the right basolateral amygdala of male Sprague?Dawley rats. In order to induce seizures, daily electrical stimulations were applied to basolateral amygdala. Harmane was administered intraperitoneally 30 min before induction of seizures. Afterdischarge duration and seizure grade were recorded after every stimulus. To investigate effects of harmane on afterdischarge durations and seizure grades, these parameters were compared to control group for every stimulation. We also compared the treatment groups in order to evaluate the effect of different doses on these parameters.Results: 2.5 mg/kg and 10 mg/kg harmane did not influenced seizure grades when compared to control group. However, seizure severity was decreased in both 5 mg/kg and 7.5 mg/kg harmane groups. In 10 mg/kg harmane group seizure severity tended to be higher than other treatment groups but the difference wasn?t significancant. Afterdischarge duration was significantly shorter in 5 mg/kg harmane group after 12th and in 7.5 mg/kg harmane group after 9th stimulation than control group. Afterdischarge duration was significantly longer in 10 mg/kg harmane group than 2.5 mg/kg and 5 mg/kg harmane groups after 14th stimulation. We observed spontan generalised seizures in 4 rats after administration of 10 mg/kg harmane.Conclusion: Our study indicates that harmane can modulate epileptic activity in amygdala kindling model. Harmane exhibits anti- / proconvulsan activity in a dose dependent manner.

Amaç: Endojen bir beta-karbolin olan harmanın farklı dozlarının temporal lob epilepsisi modeli olan amigdala kindling modelinde nöbet evreleri ve arddeşarj süreleri üzerine etkilerini incelemek.Gereç ve Yöntemler: Erkek Sprague-Dawley sıçanların sağ bazolateral amigdalalarına stereotaksik yöntem ile bipolar uyarı elektrodları yerleştirildi ve nöbet elde etmek amacıyla hayvanlara günlük olarak tekrarlayan elektrik uyarıları verildi. Her uyarıdan 30 dakika önce hayvanlara intraperitoneal olarak harman uygulandı. Uyarı sonrasında nöbet evreleri değerlendirildi ve arddeşarj süreleri kaydedildi. Harmanın nöbet şiddeti ve arddeşarj üzerine olan etkilerini değerlendirmek amacıyla her uyarı sonrası kaydedilen bu parametreler kontrol grubu ile kıyaslandı. Bunun yanında harmanın farklı dozlarının etkilerini değerlendirmek amacıyla tedavi grupları arasında karşılaştırma gerçekleştirildi.Bulgular: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında 2.5 mg/kg ve 10 mg/kg harman uygulanmasının nöbet evreleri üzerine etkisi olmamıştır. 5 mg/kg ve 7.5 mg/kg harman, kontrol grubuna kıyasla nöbet evrelerini anlamlı olarak düşürmüştür. Tedavi grupları kendi aralarında karşılaştırıldığında çalışmanın sonunda 10 mg/kg harman grubunda nöbet evrelerinin diğer gruplardan yüksek olma eğiliminde olduğu gözlenmiştir ancak ardaki farklılık istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında 5 mg/kg harman grubunda 12. uyarı sonrasında, 7.5 mg/kg harman grubunda ise 9. uyarı sonrasında arddeşarj sürelerinin anlamlı olarak daha kısa olduğu bulunmuştur. 10 mg/kg harman grubunda arddeşarj süresinin 14. uyarı sonrasında 2.5 mg/kg ve 5 mg/kg harman gruplarından anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmüştür. 10 mg/kg harman uygulanan 4 hayvanda spontan jeneralize nöbet ortaya çıkmıştır.Sonuç: Bu çalışmadan elde ettiğimiz bulgular amigdala kindling modelinde harmanın epileptik aktiviteyi modüle edebileceğini ve doz bağımlı olarak antikovülsan ya da prokonvülsan etkilere sahip olabileceğini göstermektedir.