Organizational silence is the employees to avoid sharing opinion although they have information about the issues related to the organization. Unconcern of employees to the activities which may contribute to organization can be interpreted as organizational silence. Employees exhibit reticence behavior if they receive negative feedback from the directors when they share their opinion about organizational issues. They prefer to keep silent by ignoring the existing problems in order not to appear as individuals who cause problems in the organization since they believe that no change will happen in the present situation when they speak. Other employees who see that their colleague continue his/her existence in the organization by keeping silent can also fall into intentional silence by adopting the same pattern of behavior. Concealing employees' opinions and thoughts is an obstacle to organizational change and development. Organizational silence may lead to consequences such as reducing employees' loyalty to the organization, disrupting the decision-making mechanism, obstructing the decision-making mechanism, obstructing the change and innovation, and fail to give any feedback to the administration as well as decelerating organizational development.In this study, it was aimed to reveal secondary school teachers' perception of organizational silence and to determine if the levels of organizational silence of teachers change according to their demographical characteristics. Universe of the research is constituted by all the secondary schools in Sivas city. Data were obtained by questionnaire technique. `Organizational Silence Scale` developed by Kahveci and Demirtaş (2013) is used to measure organizational silence levels of the participants. 252 questionnaire forms were obtained by convenient sampling method. The data was analyzed by using SPSS 20.0 package software. Besides the descriptive statics; t test and one-way ANOVA, analyses were used for the assessment of data's. As a result of the analysis, it was determined that the participants' perception of organizational silence was above average. This result show that the secondary school teachers were unable to state their opinions clearly and exhibit silence behavior in their institutions.

Örgütsel sessizlik çalışanların örgütü ilgilendiren konularda bilgi sahibi olmalarına rağmen bu bilgileri kendine saklaması, açığa vurmamasıdır. Kurum çalışanlarının kuruma katkı sağlayacak çalışmalara karşı isteksiz halleri örgütsel sessizlik olarak yorumlanmaktadır. Çalışanlar örgütle ilgili konularda düşüncelerini paylaşıp yöneticilerden olumsuz dönütler aldıklarında susma davranışı sergilerler. Konuştuklarında mevcut durumda bir değişiklik meydana gelmeyeceğine inandıklarından örgütte problem çıkaran bireyler olarak görünmemek için var olan sorunları görmezden gelip susmayı tercih ederler. Çalışma arkadaşının sessiz kalarak örgütte varlığını devam ettirdiğini gören diğer çalışanlar da aynı davranış kalıbını benimseyerek kasıtlı sessizliğe bürünebilirler. Çalışanların fikirlerini ve düşüncelerini saklamaları örgütsel değişim ve gelişime engel bir durumdur. Örgütsel sessizlik, çalışanların örgüte bağlılıklarını azaltma, karar mekanizmasını sekteye uğratma, değişimin ve yeniliğin önünü tıkama, yönetime herhangi bir dönüt sağlayamama gibi sonuçlara yol açabilmektedir.Bu araştırmada ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin örgütsel sessizlik algılarının ortaya konması ve bu algının demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Sivas il merkezinde yer alan tüm ortaokullar oluşturmaktadır. Veriler anket tekniği ile toplanmıştır. Ankette Kahveci ve Demirtaş (2013) tarafından geliştirilen örgütsel sessizlik ölçeği kullanılmıştır. Kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile 252 anket formu elde edilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerin yanında, bağımsız örneklerde t testi ve tek yönlü ANOVA analizlerinden faydalanılmıştır. Analiz sonucunda katılımcıların örgütsel sessizlik algılarının ortalamanın üstünde olduğu belirlenmiştir. Bu sonuç ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin okuldaki sorunlarla ilgili kendi görüşlerini açık bir şekilde ortaya koyamadıklarını, kurumlarında sessizlik davranışı sergilediklerini göstermektedir.