Our aim is to determine which fluoride varnish is more efficient in remineralization prior to orthodontics treatment of patients with poor oral hygiene and to evaluate the effects of applied fluoride varnishes (Bifluoride 12, Enamel Pro Varnish ve Colgate Duraphat) to shear bond strength (SBS). This research is an in-vitro study conducted on 100 extracted human teeth. The teeth used in this study were acquired by extraction due to malocclusion independent from our study. All the teeth were distributed into 5 groups. First group is defined as Group A and only bonded with brackets and debonded to evaluate SBS. Group B submitted to pH cycling, after cycling the concentration of calcium, phosphorus and fluoride on the enamel and then bonded with brackets and debonded to evaluate SBS surface were measured with energy dispersive X-ray (EDX). After their first measurement the teeth were submitted to pH cycling. After pH cycling, enamel surfaces were evaluated with EDX. The mineral concentration of enamel surfaces of C, D and E; were evaluated with EDX before pH cycling, after pH cycling and after fluoride varnishes were applied. Eventually teeth in groups C, D and E were bonded with brackets and debonded to evaluate SBS. The measurements showed that; after demineralization calcium concentration on enamel surface is decreased. After the application of fluoride varnishes, fluoride concentration on enamel surface is increased significantly. Shear bond strength of brackets to sound enamel is significantly higher compared to demineralized or fluoride varnish applied teeth.

Amacımız, yetersiz ağız hijyenine sahip hastaların ortodontik tedavileri öncesi mine yüzeyinde remineralizasyon sağlamak amacıyla kullanılabilecek flor verniklerinden (Bifluoride 12, Enamel Pro Varnish ve Colgate Duraphat) hangisinin daha etkin olduğunun tespit edilmesi ve uygulanan verniklerin braketlerin bağlanma dayanımına etkisini değerlendirmektir. Bu çalışma, 100 adet çekilmiş insan dişi üzerinde yapılan in vitro bir çalışmadır. Bu çalışmada kullanılan premolar dişler çalışmamızdan bağımsız olarak ortodontik yer darlığı endikasyonuyla çekilmiş dişlerin toplanmasıyla elde edilmiştir. Dişler, her grupta 20' şer diş olacak şekilde 5 gruba ayrılmıştır. İlk grubumuz A grubu olarak tanımlanmış ve bu gruba sadece braket yapıştırılıp kırılarak bağlanma dayanımı değerlendirilmiştir. B grubu pH siklusuna maruz bırakılmış, siklus sonrası mine yüzeyinde bulunan kalsiyum, fosfor ve flor konsantrasyonu enerji dağılımlı X ışını (EDX) cihazı ile ölçülmüş ve sonrasında braket yapıştırılıp kırılarak bağlanma dayanımı değerlendirilmiştir. C, D ve E gruplarındaki dişlerin pH siklusu öncesi, sonrası ve vernik uygulaması sonrası mine yüzeyindeki mineral konsantrasyonu EDX cihazı ile ölçülmüştür. Son olarak C, D ve E gruplarındaki dişlere de braket yapıştırılıp kırılarak bağlanma dayanımı incelenmiştir. Yapılan ölçümler göstermiştir ki; dişler demineralizasyona uğradıktan sonra mine yüzeyindeki kalsiyum konsantrasyonu azalmıştır. Flor verniklerinin uygulanması sonrası mine yüzeyindeki flor konsantrasyonunda anlamlı bir artış meydana gelmiştir. Braketlerin sağlam mine yüzeyine bağlanma dayanımı demineralizasyona uğramış ya da florür verniği uygulanmış dişlerle kıyaslandığında anlamlı derecede yüksek çıkmıştır.