The foundations of the idea of nationalism in Turkey II. Constitution can be said as far back. During this period, survival of the empire in order to protect the emerging Turkism Ottomanism currents of nationalism and Islamism, and the development of the birth of the idea of movement that determines the basic idea is a known fact. Turkism idea to protect the survival of the Empire currents, the Republic has become the official discourse and ideology. Turns into an assimilation policy of ignoring ethnic elements of this ideology, `Kurdish` nationalist elements also exhibited an attitude. Continued to the present attitude of mutual ötekileştirici performed in this as a problem and has taken its place on the agenda. Working in the construction of national identity from 1923 to 1938 were evaluated in the process. In this process, with two dimensions of national identity in theory and in practice are discussed. In other words, ethnic and civil context, including the two discussed. With the aim of giving general information from this point or view, first of all prevailing views in literature related to the concepts of nation, nationalism, and ethnicity have been explained, and then primordialist, modernist and instrumentalist nationalism typologies have been explained.After the proclamation of the Constitution of the Republic of nationalism based on citizenship as defined in the definition of organic nationalism finds reflection in practice the difference between the sizes mentioned. Turkish History Thesis and the Turkish Language Theory and organic elements such as housing law against it, highlighting the policies that are created are given in the riots take place.As a result, the Kemalist nationalism based on citizenship, such as nation-building theory, not practice, it seems very close to organic nationalism emphasized. Direction identities, depending on the situation of these expressed a mutual othering.

Türkiye'de milliyetçilik düşüncesinin temellerinin II. Meşrutiyete kadar geri götürülebileceği söylenebilir. Bu dönemde imparatorluğun bekasını korumaya yönelik olarak ortaya çıkan Türkçülük, Osmanlıcılık ve İslamcılık akımlarının milliyetçilik düşüncesinin doğuşunu ve gelişimini belirleyen temel fikir hareketleri olduğu da bilinen bir gerçektir. İmparatorluğun bekasını korumaya yönelik fikir akımlarından Türkçülük, Cumhuriyetin resmi söylemi ve ideolojisi haline gelmiştir. Bu ideoloji etnik unsurları yok sayan bir asimilasyon politikasına dönüşünce ?Kürt? unsurlar da milliyetçi bir tavır sergilemiştir. Karşılıklı olarak gerçekleştirilen bu ötekileştirici tavır günümüze kadar devam etmiş ve bir sorun olarak gündemdeki yerini almıştır. Çalışma da ulusal kimliğin inşası 1923'ten 1938'e kadar olan süreç içerisinde değerlendirilmiş ve günümüze etkileri irdelenmiştir. Bu süreç içerisinde ulus kimlik teoride ve pratikte gerçekleşen iki boyutu ile ele alınmıştır. Yani etnik ve sivil olmak üzere iki bağlamda irdelenmiştir. Bu açıdan konuya ilişkin genel bir bilgi vermek amacıyla önce ulus, ulusçuluk, etnisite kavramlarına ilişkin olarak literatürdeki hâkim görüşler ortaya konulmuş, daha sonra ilkçi ve modernist araçsalcı ulusçuluk tipolojilerine yer verilmiştir.Cumhuriyetin ilanından sonra Anayasada tanımlanan şekliyle vatandaşlığa dayalı olarak yapılan ulusçuluk tanımı ile pratikte yansıma bulan organik ulusçuluk arasındaki farkın boyutlarına değinilmiştir. Türk Tarih Tezi, Türk Dil Teorisi ve İskân kanunu gibi organik unsurları ön plana çıkaran politikalara yer verilirken buna karşı oluşturulan İsyanlara da yer verilmiştir.Sonuç olarak Kemalist ulus inşa pratiğinin teorideki gibi vatandaşlığa dayalı ulusçuluğa değil, daha çok organik ulusçuluğa yakın durduğu vurgulanmıştır. Bu durumun kimliklerin kurgulanışına bağlı olarak karşılıklı bir ötekileştirme oluşturduğu ifade edilmiştir.