In this study, the marginal and internal adaptation of the monolithic blocks which were produced by digital and conventional impression methods, cemented with different polymerization types of resin cements, were examined.In the study, anatomical preparation of the molar acrylic tooth for full ceramic crown restoration was prepared, 160 analogue models were created. Impressions were taken by digital(D) and conventional(G) methods. Crown restorations were obtained from 4 different monolithic blocks. All restorations were cemented with dual-cured and light-cured cements(n=10). The restorations and analogs were scanned before and after cementation by 3D optical scanner. In Geomagic Control X software, image overlap performed. The data analyzed using SPSS 25.0 programme. The difference was considered significant if p<0.05. There was a significant difference between the marginal range of group(D)(111 μm) and group(G)(78 μm) (p<0.05). In group(D), a significant difference was found between the marginal range of the dual-cure group(121 μm) and the light-cure group(102 μm) (p<0.05). A significant difference was found between Prettau-Cerasmart (p=0.000), Zircon-Cerasmart (p=0.001) and Initial-Cerasmart (p=0.043). There was a significant difference between the internal volume value of group (D)(26 mm³) and group (G)(21 mm³) (p<0.05).According to the results of the study, it is found that the conventional impression method had showed better results in marginal and internal adaptation than the digital impression method. The marginal adaptation of light-cure cement was better than the dual-cure cement. There is a difference between marginal and internal adaptation of different materials, but they are all within clinically acceptable limits.

Bu doktora tezi çalışmasında, dijital ve geleneksel ölçü yöntemleriyle alınmış ölçülerle üretilen, farklı kimyasal içeriğe sahip güncel monolitik blokların, farklı polimerizasyon tiplerine sahip reçine simanlar ile simantasyonu sonrası marjinal ve internal uyumu in-vitro olarak incelendi.Çalışmada, üst birinci büyük azı akrilik diş modelinin tam seramik kuron restorasyonu için anatomik preparasyonu yapıldı. Hazırlanan örnekten, polimetil metakrilat bazlı materyalden 160 adet analog model hazırlandı. Dijital (D) ve geleneksel (G) ölçü yöntemleri ile ölçüleri alındı. 4 farklı monolitik bloktan, kuron restorasyonları elde edildi. Tüm gruplardaki restorasyonlar dual-cure ve light-cure simanlarla simante edildi. (n=10). Restorasyonlar ve analogların simantasyon öncesi ve sonrası görüntüleri 3 boyutlu optik tarayıcıda tarandı. Geomagic Control X yazılımında, görüntü çakıştırması yapıldı. Veriler SPSS 25.0 programı kullanılarak analiz edildi, Kolmogorov-Smirnov, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis testleri ile değerlendirildi. p<0,05 olması durumunda aradaki fark anlamlı kabul edildi. (D) grubunun marjinal aralığı(111 μm) ile (G) grubu(78 μm) arasında anlamlı fark bulunmuştur(p<0,05). (D) grubunda dual-cure siman grubunun marjinal aralığı(121 μm) ile light-cure siman grubu(102 μm) arasında anlamlı fark bulunmuştur(p<0,05). Prettau-Cerasmart (p=0,000), Zirkon-Cerasmart (p=0,001) ve Initial-Cerasmart (p=0,043) materyalleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Cerasmart materyalinin marjinal aralığı(113 μm) diğer materyallere göre daha yüksektir. (D) grubunun internal hacmi(26 mm³) ile (G) grubu(21 mm³) arasında anlamlı fark bulunmuştur(p<0,05). Çalışmanın sonuçlarına göre, dijital ölçü yönteminin marjinal ve internal aralığı, geleneksel ölçü yöntemine göre daha yüksek bulunmuştur. Dual-cure siman grubunun marjinal ve internal aralık değeri, light-cure siman grubuna göre yüksek bulunmuştur. Farklı materyallerin marjinal ve internal uyumları arasında fark vardır fakat hepsi klinik olarak kabul edilebilir sınırlar içerisindedir.