A qualitative study was undertaken to analyze teachers? views regarding first-grade geometry teaching and classroom applications according to the van Hiele theory of geometric thought.The study was carried out with Grade 1 to 5 primary school teachers (n=5) at a private Primary Education School in the Çankaya district of Ankara, Turkey. The study employed observation and interview techniques and the data obtained was analyzed in accordance with phenomenographic analysis. The following results were obtained from the study: 1. It was observed that, in the process of teaching geometric shapes, teachers took care to associate the shapes with real life examples. 2. When interviewed, participating teachers stated that they believed in the importance of making associations between the geometric shapes by pointing out similarities and utilizing tools and devices. However, they did not pay sufficient attention to this point when they gave their courses. 3. In interviews, all of the teachers reported that drawing is important for facilitating visualization, reification and permanence, and; That definitions should be taught, based on listing the properties of the geometric shapes and learning the similarities and differences between the shapes. However, apart from the fifth-grade teachers, none of the teachers paid enough attention to this point. 4. The majority of the teachers thought that proceeding ?from line to shape? is appropriate, while two teachers thought that starting geometry teaching with three dimensional shapes was a more appropriate method. While three of the teachers considered developmental characteristics as the principal factor in geometry teaching, two thought that properly-designed teaching activities were more effective. Based on the above results, it can be suggested that teachers structured their geometry courses based on their own experiences.

Öğretmenlerin birinci kademe geometri öğretimine ilişkin görüşleri ve sınıf içi uygulamalarının van Hiele seviyelerine göre irdelenmesine yönelik olarak desenlenen bu çalışma nitel bir araştırmadır.Araştırma Ankara ili Çankaya ilçesi Maltepe semtindeki bir özel İlköğretim Okulunun 1, 2, 3, 4 ve 5. sınıf öğretmenleri ile yapılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerden veriler gözlem ve görüşme tekniği kullanılarak toplanmış ve fenomenografik analize uygun olarak incelenmiştir. Araştırmada aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır: 1. Öğretmenlerin geometrik şekil öğretim sürecinde gerçek yaşamla ilişkilendirmeye dikkat ettikleri gözlenmiştir. 2. Yapılan görüşmelerde öğretmenler, geometrik şekiller arasında benzerlikler kurarak ilişkilendirme yapmanın ve araç gereç kullanmanın önemine inandıklarını belirtmişler fakat derslerini işlerken bu noktaya yeterince dikkat etmemişlerdir. 3. Tüm öğretmenler kendileriyle yapılan görüşmelerde çizim yaptırmanın görselleştirme, somutlaştırma ve kalıcılığı sağlama açısından önemli olduğunu, şekiller arasındaki benzerlik ve farklılıkları öğrenmenin ve geometrik şekillerin özelliklerini listelemeye dayanan tanım yaptırmanın gerekli olduğunu belirtmişler fakat beşinci sınıf öğretmeni dışındaki diğer öğretmenler bu noktaları yeterince göz önüne almamışlardır. 4. Öğretmenlerin çoğunluğu çizgiden şekle gitmenin uygun olduğunu, iki öğretmen ise geometri öğretimine üç boyutlulardan başlanmasının daha uygun bir yol olduğu görüşündedirler. Öğretmenlerden üçü geometri öğrenmede başlıca etkeni gelişim özellikleri olarak görürken, ikisi iyi tasarlanmış öğretim etkinliklerinin daha etkili olduğu görüşündedirler. Yukarıda sıralanan tüm bu sonuçlardan hareketle öğretmenlerin geometri derslerini deneyimlerine dayalı etkinliklerle işledikleri söylenebilir.