`Khawf` is a concept used to express the fear and worries about one's situation by Allah. This subject is a topic that is both featured using many terms and has a variety of types in Qur'an. Secular and spiritual are being the primary; all kinds of fear that are for human being even for the prophets are extensively featured in Qur'an. This subject is covered by nearly 125 verses and therefore deserves to be a subject of an academic study. Since our study is a concept, using traditional dictionaries, we tried to determine the etymological meaning of the words `khawf, khashyat, rahbat, ru'b and rav', all of which mean fear. Afterwards, using the same technique, we searched for the meanings of the words `ishfak, wajal, hazar, khushû, ikshi'rar, inzâr, taqwa and shukhûs, all have similar meanings to the term fear. These terms are used for the following meanings in Qur'an: While the types of fear that human being may face in this World e.g. fearing from others, hunger, wars, magic, death and the torment that happened to previous nations are the first dimension of our subject, fearing from Allah but not from other creatures like devils and their friends and finally Allah's giving fear to the hearts' of kafirs and the Jews are other dimensions of our subject. However, the horrible fear of the judgement day, the life of hereafter and being interrogated there and the fear of the hell are the most important parts of our subject that we have to focus on. The terms of `emn, sükün, itmi'nan, reca and tama`as opposite concept to fear are also featured in the verses of Qur'an. The feeling of fear and hope moves in the same direction with the development and character building of human being. The soul of human being is full of both fear and hope as a characteristic from Allah's creation. Therefore, from the view of a Muslim's life in hereafter, the balance of fear and hope (khawf- raja) is presented as the ideal behaving model in verses and hadith.Keywords: Qur'an,Khawf, Khashyat, Rahbat, Faza', Ishfak, Vajal,Hazar, Emn, Sukûn.

Korku ( havf ), insanın Allah katındaki durumu hakkında hissettiği korku ve kaygıları ifade etmek üzere kullanılan bir kavramdır. Bu kavrambirçok kelime ile Kur'ân'da yer verilen ve değişik türleri olan bir konudur. Dünyevî ve uhrevî korkular başta olmak üzere peygamberler de dâhil, beşer olarak insan için söz konusu olan bütün korku türleri Kur'ân'da geniş olarak yer almıştır. Sadece `Havf ` kelimesiyle yaklaşık 125 ayette işlenmekte olan bu mevzu, akademik bir çalışmanın konusu olmayı fazlasıyla hak etmektedir.Çalışma konumuz bir kavram olduğu için semantik analiz yöntemiyle korku anlamına gelen havf, haşyet, rehbet, ru'b ve rav' kelimelerinin etimolojik anlamını klasik sözlükler yardımıyla belirlemeye çalıştık. Sonra da aynı yöntemle korku kavramına yakın anlamlı olan işfak, vecel, hazer, huşû, ikşi'rar, inzâr, takva ve şühûs kelimelerinin anlamlarını sözlüklerden araştırdık. Bu kavramlar Kur'ân ayetlerinde şu anlamlarda kullanılmaktadır: İnsanın dünya hayatında karşılaşabileceği korkular; başkasından korkmak, açlık, savaş, sihir, ölüm ve önceki milletlerin başına gelen azaptan korkmak konunun birinci boyutudur. Allah'tan korkup onun dışındaki varlıklar olan şeytan ve dostlarından korkmamak, Allah Teâlâ'nın kâfir, münafık ve Yahudilerin kalbine korku salması konunun bir başka yönüdür. Kıyamet dehşetinin korkusu, ahiret hayatı ve orada hesaba çekilme, cehennemden korkmak konumuzun en çok üzerinde durulması gereken bölümüdür. Güven ve rahatlamak anlamındaki emn, sükûn, itmi'nan, recâ, tama' kavramları da korku kavramının karşıtı olarak ayetlerde yer almaktadır. Korku ve ümit duygusu insanın gelişmesinde, kişilik kazanmasında aynı yönde hareket ederler. Yaratılışı gereği insan ruhu, hem korku hem de ümitle doludur. Bu sebeple korku ve ümit ( havf- recâ ) dengesi, ayet ve hadislerde Müslümanın ahiret hayatı açısından için ideal davranış modeli olarak sunulmaktadır.Anahtar Kelimeler: Kur'ân, Havf, Haşyet, Rehbet, Feze, İşfak, Vecel, Hazer, Emn, Sükûn.