`The trap of middle income scale` in economics is a subject matter over which mantalked fairly frequently in recent years and it was included in the report of the World Bank for the first time in 2007. The number of the countries that can manage to attain the ones with high income scale in the past ten years is even less than those reaching the middle income scale. Turkey is a country included in the subgroup of middle income scale in 1955 and a country which managed to rise up to the upper middle income scale in the wake of 50 years as from 1955. Nevertheless, Turkey has kept its position as having the upper middle income scale for over 10 years. South Korea having the similar economic indicators as compared with those of Turkey, which had remained at the level of middle income scale for a period of 60 years, in 1980s managed to be among the world giants in a short while.It is a known fact that a given country is supposed to have some world-wide criteria which will enable it to be in a position with high income scale. Among the criteria at issue, the dominancy of the sectors making production focused on technology over the economy of the country and taking possession of competitive power form the leading ones, South Korea has been one of the leading powerful economies nowadays by carrying out the required criteria thanks to the planned development. The present thesis aims at surveying why and how on earth these two countries are now in a different position whereas they had tried to improvetheir economies thanks to the planned development and had had the similar events and indicators within the same period. The economies of both countries have meticulously beenstudied to effect this aim. In the consequence of the studies, the fact that the agricultural sector was developed at first and a great emphasis was placed on education has drawn attention. It has been noticed that thanks to the wealth effected in the country, investments were oriented to the industrial sector and that R&D studies were accelerated through the help of the qualified personel. Thanks to the emphasis placed on technology, the exportation increased as a result of the production of the products having a high competitive power and the level of income rose in South Korea. As for Turkey, income per capita has remained in the vicinity of $ 8.000-10.000.The present study aims at finding the very answer to the question of how Turkey will be able to get rid of the trap of middle income by taking into consideration of the South Korea, a country which was able to reach a level at which it could compete with the other countries of the world without falling into the aforementioned trap that Turkey underwent. It goes without saying that there are some lessons to be taken from the situation of the South Korea and the present study deals with lessons not to be sneezed at from the point of view of Turkey. It follows clearly from the data obtained that Turkey has to provide the stability of price and finance in country. It has been concluded that Turkey should pattern itself after the collaboration of chaebol-state which plays and important role in the progress of South-Korean economy and should carry out required reforms concerned with the institution in the country. As a result, it can be possible for Turkey to be able to enhance its competitive power merely thanks to the exportation of the products having high additional values in the global area in which technology exhibits a rapid development.

İktisat yazınında `Orta Gelir Tuzağı` ilk kez 2007 yılında Dünya Bankası raporunda yer alan ve son yıllarda adından sıkça söz ettiren bir konudur. Geçtiğimiz on yıl içerisinde yüksek gelirli ülke statüsüne ulaşmayı başaran ülke sayısı, orta gelir seviyesine gelen ülkelerin yarısından bile azdır. Türkiye 1955 yılında alt orta gelir grubuna dahil olmuş ve burada 50 yıl kalarak üst orta gelir grubuna yükselmeyi başarmış bir ülkedir. Ancak Türkiye, 10 yılı aşkın bir süredir üst orta gelir seviyesinde yer almaya devam etmektedir. Ortalama 60 yıl orta gelir seviyesinde takılı kalan Türkiye'ye kıyasla 1980'lerde benzer ekonomik göstergelere sahip Güney Kore, kısa sürede dünya devleri arasına girmeyi başarmıştır.Bir ülkenin yüksek gelir skalasında yer alabilmesi için, dünya çapında belirlenen bazıölçütlere sahip olması gerekir. Bu ölçütlerin başında teknoloji odaklı üretim yapan sektörlerin ülke ekonomisinde egemen olması ve bilgi yoğun mallarda rekabet gücü kazanılması gelmektedir. Güney Kore planlı kalkınma ile gereken ölçütleri yerine getirerek günümüzün sayılı güçlü ekonomilerinden biri haline gelmiştir. Bu tezin amacı, aynı yıllarda ekonomisini kalkınma planları ile toparlamaya başlayan ve benzer olaylar yaşayarak benzer ekonomik göstergelere sahip olan iki ülkenin bugün neden ve nasıl farklı konumda olduklarını araştırmaktır. Bu amaca ulaşmak için iki ülke ekonomisi detaylıca incelenmiştir. İncelemeler sonucunda, Güney Kore'de ilk olarak tarım sektörünün geliştirilmiş olması ve aynı zamanda eğitime büyük önem verilmiş olması dikkat çekmiştir. Ülkede sağlanan refah ile sanayi sektörüne yatırım yapılarak, diğer yandan nitelikli personel yardımıyla ar-ge çalışmalarının hız kazandığı görülmüştür. Teknolojiye verilen önem sayesinde Güney Kore'de rekabet gücü yüksek ürünlerin üretimi ile ihracat artmış ve gelir seviyesi yükselmiştir. Türkiye'de ise milli gelir 8.000-10.000 Dolar bandında kalmaya devam etmiştir.Çalışmada, Orta Gelir Tuzağı'na takılmadan dünya ülkeleriyle rekabet edebilir halegelen Güney Kore'den hangi derslerin alınarak, Türkiye'nin bu tuzaktan nasıl çıkabileceğisorusuna yanıt aranmaktadır. Elde edilen bulgular, Türkiye'de fiyat ve finansal istikrarınsağlanması gerektiğini ortaya koymuştur. Güney Kore ekonomisinin gelişiminde önemli roloynayan chaebol-devlet işbirliği örnek alınarak, Türkiye'deki kurumlarda reformların yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Teknolojinin hızla geliştiği küresel alanda,Türkiye'nin rekabet gücünü arttırmak ancak katma değeri yüksek ürünlerin ihracatı ilemümkündür.