During concreting in construction sites some undesirable results can occur in concrete and reinforced concrete structures because of a weak transition zone which forms between old concrete and new concrete layers by continuing concreting after a delay in the concrete pouring process. Therefore, in this study it is intended to experimentally investigate the old concrete-new concrete adherence of conventional and high strength concretes. Within the first chapter of this study being composed of four main chapters general properties of concrete are briefly introduced, problems encountered in fresh and hardened concrete are explained and some relevant studies previously performed are presented. In the second chapter, splitting tensile tests performed, with the help of a mechanism developed, on conventional and high strength concrete cube specimens produced in various water/cement ratios are presented and the relation between old concrete- new concrete adherence and time change of new concrete pouring is investigated. In the third chapter, findings obtained from those experiments are discussed and the fourth chapter where all conclusions and recommendations derived from this study is presented followed by curriculum vitae and references.As a result, by comprehensively evaluating old concrete-new concrete adherence obtained in the splitting tensile tests on specimens with various water/cement ratios, it was observed that adherence in weak zone occurring because of the delay and then continuation to concreting decreased by a rate of 33% compared to the monolotic once in the first 60 minutes.

Şantiyelerde beton dökümü sırasında betonlama işlemine belli bir süre ara verilmesi ve daha sonra betonlamaya tekrar devam edilmesiyle ortaya çıkan eski beton - yeni beton tabakaları arasında oluşan zayıf geçiş bölgesi nedeniyle beton ve betonarme yapılarda arzu edilmeyen bazı sonuçlarla karşılaşılabilmektedir. Bu nedenle çalışmada, eski beton - yeni beton aderansının, geleneksel ve yüksek dayanımlı betonlar üzerinde, deneysel olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Dört asıl bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde betonun genel özellikleri kısaca tanıtılmakta, taze ve sertleşmiş betonda karşılaşılabilen sorunlar aktarılmakta ve konuyla ilgili daha önce gerçekleştirilen bazı çalışmalar sunulmaktadır. İkinci bölümde değişik su/çimento oranlarında üretilen geleneksel ve yüksek dayanımlı beton küp numuneler üzerinde, geliştirilen bir düzenek yardımıyla, gerçekleştirilen yarma deneyleri sunulmakta, eski beton – yeni beton aderansının yeni beton döküm zamanının değişimi ile ilişkisi araştırılmaktadır. Üçüncü bölümde, bu deneylerden elde edilen bulgular irdelenmekte, dördüncü bölümde ise çalışmanın tümünden çıkarılan sonuç ve öneriler sunulmaktadır. Bu son bölümü kaynaklar listesi ve özgeçmiş izlemektedir.Sonuç olarak, değişik su/çimento oranına sahip numuneler üzerinde gerçekleştirilen yarmada çekme deneyleri ile elde edilen eski beton-yeni beton aderansının topluca değerlendirmesinden, beton dökümüne ara verilmesi ve döküme tekrar devam edilmesi sonucunda ortaya çıkan zayıf bölgesindeki aderansın, birdöküm numunelerinkine göre ilk 60 dakika sonunda yaklaşık %33 oranında azaldığı görülmüştür.