The purpose of this present study was to examine the psychological adaptation of the Turkish students in the U.S. by examining the acculturation variables in Berry's (1997) acculturation framework. The sample of this study was the 132 voluntary Turkish students enrolled in various colleges in the U.S. contacted through various Turkish Students Associations of colleges in the U.S., Yahoo groups of the Turkish people who live in the U.S., and Intercollegiate Turkish Student Society. The participants in San Antonio, Texas were contacted by the researcher. The scales used in the study were; a demographic variable questionnaire prepared by the researcher, Perceived Social Support by Friends Questionnaire, modified version of Acculturation Attitudes Scale, Beck Depression Inventory, Satisfaction with Life Inventory, Rosenberg Self-Esteem Scale and iiiCultural Distance Scale developed for the present study. Reliability studies of the scales used for the sample of the present study were conducted. Data were analyzed by various statistical analyses. The analyses used in the present study were, multiple hierarchical regression analyses, correlations, t-tests and ANOVAs. Results of the study indicated that Turkish students are found psychologically well adjusted to their new environments in the U.S., satisfied with their new cultural contexts and mentally healthy. Self-esteem, previous travel experience, and met expectations predicted 51 % of the variance in depression; self- esteem, met expectations, English proficiency, perceived social support, and perceived discrimination predicted 41 % of the variance in satisfaction with life. In terms of acculturation attitudes, separation attitude was found to be the most preferred acculturation attitude among the Turkish students and female students were found to prefer integration attitude more than male students. Keywords: Acculturation process, psychological adaptation, acculturation attitudes IV.

Bu araştırmada Amerika Birleşik Devletlerinde eğitim gören Türk öğrencilerin psikolojik uyumları Berry'nin (1997) kuramında belirtilen değişenleri ile incelenmiştir. Araştırmaya 132 (45 kız, 87 erkek) Türk öğrenci katılmıştır. Örnekleme Amerika'daki çeşitli üniversitelerin Türk Öğrenci Dernekleri, Amerika'da yasayan Türklerin kurmuş oldukları Yahoo haberleşme grupları, ve Intercollegiate Türk Öğrenci Topluluğu aracılığı ile ulaşılmıştır. San Antonio, Texas'da okuyan Türk Öğrencilere ise araştırmacı tararından ulaşılmıştır. Araştırmada demografik bilgiler anketi dışında Beck Depresyon Ölçeği, Rosenberg Kendine Güven Ölçeği, Kültürlerime Tutumları Ölçeği, Yaşam Doyum Ölçeği, Kültürel Uzaklık Ölçeği ve Algılanan Sosyal Destek Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeklerin uyarlama çalışmaları yapılmıştır. Araştırmanınverileri çoklu hiyerarşik regresyon analizi, korelasyon, t-testi ve ANOVA yöntemleri ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda Türk öğrencilerin psikolojik açıdan Amerika'daki yaşamlarına uyum sağladıkları ve yaşamlarından doyum sağladıkları bulunmuştur. Kendine güven, önceki seyahat deneyimi ve karşılanmış beklentilerin Türk öğrencilerin depresyonun % 51'ini açıkladığı; kendine güvenin, karşılanmış beklentilerin, İngilizce yeterMğinin, algılanan sosyal desteğin ve algılanan ayrımcılığın Türk öğrencilerdeki yaşamdan doyum dü2eylerinin % 41 'ini açıkladığı görülmüştür. Bu sonuçların yanı sıra, kültürlenme tutumu olarak ayrılma tutumunun en çok tercih edilen tutum olduğu ve kız öğrencilerin bütünleşme tutumunu erkek öğrencilere nazaran daha çok tercih ettikleri saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Kültürlenme süreci, psikolojik uyum, kültürlenme tutumları vı.