Fifty adult patients of ASA physical status I-II, aged between 18-70 years, were enrolled for the study. After preoxygenation, the induction of anesthesia was performed with propofol, fentanyl and vecuronium. After intubation, we performed denitrogenization via a high flow (8-10 L/min) 100% O2 and then reached the sufficient anesthesia level. Patients were randomly assigned to one of two study groups and fresh gas flow was reduced. The fresh gas flow was used as 1 L/min (0.5 L/min O2 + 0.5 L/min N2O + desflurane) in group 1 and as 3 L/min (1.5 L/min O2 + 1.5 L/min N2O + desflurane) in group 2Patients? hemodynamics, the changes in body temperature, the humidity and temperature of inspired and expired gases were recorded at baseline, during intubation, and 5., 10., 15., 30., 45., 60., 90., 120. minutes after intubation. The respiratory parameters, end tidal CO2, inspired and expired oxygen and nitrous oxide values of the patients were observed. The adverse effects (hypotension, nausea, vomiting, tremor and headache) were recorded during postoperative 24-hours period.The FVC and FEV1 values were statistically lower and the saccharin clearance time was significantly longer in Group 2 than in Group 1 (p<0.05). There was statistically significant differences between the groups regarding the humidity and temperature of inspired gases (p<0.05). The postoperative adverse effects were similar between two groupsIn conclusion, the respiratory system functions and mucociliary clearance are better preserved in low flow anesthesia techniques of desflurane than in high flow anesthesia techniques that because of fast recovery after giving back the appropriate heated and humidified gases to the patients. Therefore the low flow anesthesia techniques of desflurane may provide an important clinical advantage.Key Words: Desflurane, Low Flow Anesthesia, Mucociliary Clearance, Respiratory Function Tests,.

Bu çalışmanın amacı yüksek ve düşük gaz akımlarında desfluran anestezisinin mukosiliyer klirens ve akciğer fonksiyonlarını üzerine olan etkilerini araştırmaktırASA I-II risk grubunda 18-70 yaşları arasında 50 hasta çalışmaya dahil edildi. Preoksijenasyon sonrası, anestezi indüksiyonu propofol, fentanil ve vekuronyum ile yapıldı. Entübasyondan sonra, 8?10 L/dk %100 O2 ile denitrojenizasyon yapıldı ve yeterli anestezi derinliğine ulaşıldı. Hastalar rastgele iki gruba ayrılarak taze gaz akımı düşürüldü. Taze gaz akımı Grup 1'de; 1 L/dk (0.5 L/dk O2 + 0.5 L/dk N2O + desfluran), Grup 2'de; 3 L/dk (1.5 L/dk O2 + 1.5 L/dk N2O + desfluran ) olarak kullanıldıHastaların giriş, entübasyon ve entübasyonu takiben 5., 10., 15., 30., 45., 60., 90., 120. dakikalardaki hemodinamik değerleri, vücut ısısı değişiklikleri, hastaya giden gazın nem oranı ve ısısı kaydedildi. Hastaların solunum parametreleri; end-tidal karbondioksit, inspire ve ekspire edilen oksijen ve nitroz oksit değerleri operasyon boyunca takip edildi. Postoperatif ilk 24 saat içerisindeki yan etkiler (hipotansiyon, bulantı-kusma, titreme, baş ağrısı) kaydedildi.Grup 2'de, FVC, FEV1 değeri grup I'e nazaran istatistiksel olarak daha düşük ve sakkarin klirens zamanı Grup 2'de, Grup 1'e nazaran istatistiksel olarak daha uzun idi (p<0.05). Gruplar arasında inspire edilen gaz ısısı ve nem değerleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark gözlendi (p<0.05). Her iki grup postoperatif yan etkiler açısından benzerdiSonuç olarak, uygun ısıda ve nemde gazları tekrar hastaya geri vermek yoluyla solunum sistemi fonksiyonlarının ve mukosiliyer klirens düşük akımlı desfluran anestezi tekniğiyle yüksek akımlı anestezi tekniğinden daha iyi şekilde korunabildiğini düşünmekteyiz. Bu nedenlerle düşük akımlı anestezide desfluran kullanımı önemli bir klinik avantaj sağlayabilir.Anahtar Kelimeler: Desfluran, Düşük Akımlı Anestezi, Mukosiliyer Klirens, Solunum Fonksiyon Testleri.