Inattentional Blindness (IB) is an inability to see a stimulus when attention is engaged in an alternative task. The present study investigates the relationship between frontal lobe function (FLF) and inattentional blindness in children. While the inhibitory account predicts that children with better FLF will inhibit the unexpected stimulus better and thus show more IB, the developmental view predicts that older children with better FLF will show less IB due to better attentional capacity. The present research aims to explore which of these views is correct. Additionally, the present study investigates whether there is an implicit memory trace for the stimulus the participants are inattentionally blind to. The sample of this study consisted of 90 participants, and the number of participants in each group was equal (8, 10 and 12-year-old). A separate group of 30 participants, 10 in each age group were tested to collect baseline measures for the perceptual identification task. Participants were tested individually. Permission was taken from the parents by an informed consent. A background questionnaire and Conners' Parent Rating Scales-48 was filled by parents. In the IB task (the invisible gorilla video; Simons & Chabris, 1999) participants were presented with a video and their task was to count how many times the players with white t-shirt pass the basketball around. The unexpected stimulus is a person in the gorilla suit who walks through the basketball field, thumps its chest, and then leaves. After the IB task, `Stroop Test` (Stroop, 1935; standardized into Turkish by Karakaş et al., 1999), `Wisconsin Card Sorting Test (WCST)` (Heaton et al. 1993; standardized into Turkish by Yeniçeri & Altan-Atalay, 2011), `WISC-R Digit Symbol Coding Subtest` (Wechsler, 1974; standardized into Turkish by Savaşır & Şahin, 1998), `d2 Test of Attention` (Brickenkamp, 1981; standardized into Turkish by Toker, 1993) and `Porteus Maze Test` (Porteus, 1943; standardized into Turkish by Togrol, 1974) were administered to measure FLF. The perceptual identification task was conducted on the participants who showed IB. In order to test whether there is an implicit memory trace for the gorilla, for children who were blind to the gorilla and the control group, a screenshot of the gorilla was rapidly presented (50 ms.) and children were asked to identify what it is. Finally, all participants and parents were fully debriefed about the details of the study. FLF tests revealed age differences in Stroop Test, WISC-R Symbol Coding Subtest, core scores of WCST and d2 test of attention. IB results showed that participants aged 8 and 10 did not significantly differ from each other in the amount of IB they showed (33.3% for both). However, the difference between the oldest group (13.3%) and the two younger groups approached significance. This finding indicated that older children with better FLF show less IB, due to better attentional resources. This is a finding that supports the developmental perspective on IB, which predicts less IB in older children. It contradicts the inhibitory perspective, which predicts more IB in older children, due to better inhibition of distractor information. Perceptual identification task results showed that among the children who watched the video and showed IB, 70.8% of them identified the gorilla, whereas, in the group who did not watch the video, only 46.7% of the participants identified it, a finding indicating an implicit memory trace for the unexpected stimulus in the participants who showed IB for it. The findings are discussed in the light of the developmental IB, FLF, and development of executive functions literature.

Bu araştırmanın ilk amacı, frontal lob fonksiyonları ve dikkatsizliğe bağlı körlük ilişkisini çocuk katılımcılar üzerinde incelemektir. Ket vurma bakış açısına göre frontal lob fonksiyonları daha gelişmiş olan çocuklar beklenmeyen uyaranı kolaylıkla bastırabilecek ve dikkatsizliğe bağlı körlük olasılıkları daha fazla olacaktır. Gelişimsel bakış açısına göre ise çocukların frontal lob fonksiyonları yaşlarıyla doğru orantılı olarak gelişecek böylelikle, dikkat kapasiteleri arttığı için dikkatsizliğe bağlı körlük yaşama olasılıkları daha az olacaktır. Bu araştırmanın amacı bu iki görüşten hangisinin doğru olduğunu ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın ikincil amacı ise; dikkatsizliğe bağlı körlük yaşayan katılımcıların beklenmeyen uyarana karşı bir örtük bellek izi oluşturup oluşturmadıklarını tespit etmektir. Katılımcılar, her yaş grubunda eşit sayıda çocuk olmak üzere, 90 kişiden oluşmaktadır (8, 10, 12 yaş). Her yaş grubunda 10 katılımcı olmak üzere, ayrıca 30 kişilik bir kontrol grubu da algısal tanımlama görevi için araştırmaya katılmıştır. Katılımcılar bireysel olarak test edilmiştir. Katılımcıların ailelerinden gönüllü olduklarına dair araştırmaya katılım izni alınmıştır. Katılımcıların aileleri tarafından bir geçmiş bilgi formu ve Conners' Ebeveyn Değerlendirme Ölçeği doldurulmuştur. Dikkatsizliğe bağlı körlüğü ölçmek amacıyla görünmez goril videosu (the invisible gorilla; Simons & Chabris, 1999) izletilmiştir. Bu videoda üç tane siyah, üç tane beyaz tişörtlü toplam altı kişi bulunmaktadır. Siyah tişörtlü oyuncular kendi aralarında, beyaz tişörtlü oyuncular kendi aralarında basketbol topu ile paslaşmaktadırlar ve katılımcıların görevi beyaz tişörtlü oyuncuların topu birbirlerine kaç kez attıklarını saymaktır. Bu esnada beklenmeyen uyaran olarak goril kostümü giymiş bir insan görüntüye girer, tam ortaya gelip göğsünü yumruklar ve alanı terk eder. Görünmez goril videosundan sonra; Stroop Test Temel Bilimler Araştırma Grubu Formu, Wisconsin Kart Eşleme Testi, WISC-R Zeka Testi Sembol Kodlama Alt Testi Şifre B, d2 Dikkat Testi ve Porteus Labirentleri Testi frontal lob fonksiyonlarını ölçmek amacıyla uygulanmıştır. Daha sonra dikkatsizliğe bağlı körlük yaşayan katılımcılarda örtük bellek izi olup olmadığını tespit etmek amacıyla algısal tanımlama görevi uygulanmıştır. Bu görev kapsamında katılımcılara videodaki gorilin ekran görüntüsü görsel uyaran olarak çok kısa süre gösterilip (50 ms.) gördükleri ekran görüntüsünü isimlendirmeleri istenmiştir. Araştırmanın sonunda katılımcılar ve aileleri araştırma hakkında detaylı bir şekilde bilgilendirilmişlerdir. Frontal lob fonksiyonlarını ölçen testlerin sonuçları yaş farkının etkisi olduğunu gözler önüne sermektedir. Dikkatsiliğe bağlı körlük sonuçlarına baktığımızda ise 8 yaşındaki ve 10 yaşındaki çocuklar arasında anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Her iki yaş grubundaki dikkatsizliğe bağlı körlük oranı %33.3'dür. Ancak 12 yaşındaki çocukların sonuçları %13.3'lük bir oranla diğer gruplardan farkının anlamlılığa yaklaştığı görülmektedir. Sonuçlara göre; frontal lob fonksiyonları daha gelişmiş olan büyük yaş grubunun artan dikkat kapasitesi sebebiyle daha az dikkatsizliğe bağlı körlük yaşadığı söylenebilir. Bu durumda sonuçlar yaş arttıkça dikkatsizliğe bağlı körlük oranının azalacağını iddia eden gelişimsel bakış açısı ile tutarlıdır. Algısal tanımlama görevi sonuçlarına göre; videoyu izleyip dikkatsizliğe bağlı körlük yaşayan katılımcılardan %70.8'i ekran görüntüsündeki gorili doğru isimlendirebilmişken, videoyu hiç izlememiş olan deney grubu katılımcılarından sadece %46.7'si gorili isimlendirebilmiştir. Sonuçlara göre; dikkatsizliğe bağlı körlük yaşayan katılımcıların beklenmeyen uyarana bir örtük bellek izi oluşturduğunu göstermektedir.