This research as a descriptive study is carried out to be determination of sexual function in women with diabetes mellitus. This study is conducted at diabetes and obesity clinic of Gazi University Health Research and Practice Centre. The research is carried out 255 women with diabetes mellitus who are sexually active, have menstruation and between the ages of 18 to 55. Data is collected by a Data Collection Form which is developed by researcher and Female Sexual Function Index are used in study to collect data. Evaluation of the data, tests of Chi-square, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, Spearman correlation and Logistic regression analysis are used. As a result, the mean age of women are 40,99±7,66, % 31,8 of them are high school graduate and % 94,9 of them have Type 2 diabetes mellitus. Prevalence of female sexual dysfunction (FSD) is found % 69,0. There is no statistically a significant difference between women's age, educational level, employment status, income status, the number of children, use of contraceptive methods and sexual dysfunction (p>0,05). In addition, there is statistically significant difference between use of smoke and sexual dysfunction (p<0,05). There is no statistically significant difference between type of diabetes, use of drug for diabetes, duration of diabetes, other health problems and sexual function. Type 1 diabetes (95% CI = 0175-2449, p= 0.000), no used drugs for diabetes (95% CI = 0406-5882, p= 0.001) and other health problems (95% CI = 1.087 to 5.609, p= 0.031) are found to increase FSD. Duration of diabetes (95% CI = 1.073 to 1.339, p= 0.001) increases the risk of arousal disorder in women. Furthermore, duration of marriage (% 95 GA= 0,909-0,993, p=0,024) increases the risk of orgasmic disorder in women. Evaluation of the logistic regression analysis, there is no statistically a significant difference between women's age, duration of diabetes, duration of diabetes, value of HgA1C and domains of sexual desire, lubrication, satisfaction and pain (p>0,05).

Araştırma diabetes mellituslu kadınların cinsel fonksiyonlarının belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Obezite- Diabet Polikliniği'e başvuran, 18-55 yaş arası, cinsel yönden aktif, menapozda olmayan 255 diyabetli kadın oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanan Veri Toplama Formu ve Kadın Cinsel Fonksiyonunun Belirlenmesi Formu (FSFI) aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, Kruskal-Wallis H, Ki Kare, Mann-Whitney U testi, Spearman korelasyon ve lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre kadınların yaş ortalaması 40,99±7,66, % 31,8'i lise mezunu ve % 94,9'u Tip 2 diyabet hastasıdır. Kadınların cinsel fonksiyon bozukluğu sıklığının % 69,0 olduğu belirlenmiştir. Kadınların yaşı, eğitim durumu, çalışma durumu, gelir durumu, kontraseptif kullanımı ve çocuk sayısına göre cinsel fonksiyon bozukluğu bakımdan istatistiksel önemli farklılık olmadığı saptanmıştır (p>0,05). Kadınların sigara kullanma durumlarına göre cinsel fonksiyon durumları bakımından istatistiksel olarak önemli bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Diyabet tipi, diyabete yönelik ilaç kullanımı, başka sağlık sorunu olma, diyabetin süresinin cinsel fonksiyonu etkilemediği belirlenmiştir. Kadınlarda Tip 1 diyabetin (%95 GA=0.175-2.449, p=0,000), diyabete yönelik ilaç kullanılmamasının (%95 GA=0.406-5.882, p=0,001) ve diyabetten başka sağlık sorununa sahip olmanın (%95 GA= 1,087-5,609, p=0,031) CFB riskini artırdığı belirlenmiştir. Diyabet yılının artmasıyla kadınların uyarılma bozukluğu riskinin arttığı (% 95 GA= 1,073-1,339, p=0,001) bulunmuştur. Bununla birlikte, evlilik süresinin artması durumunda orgazm bozukluğu riskinin arttığı (% 95 GA= 0,909-0,993, p=0,024) saptanmıştır. Yapılan lojistik regresyon analizinde, kadınların yaşı, evlilik yılı, diyabet yılı ve HgA1C değerleri ile cinsel istek, lubrikasyon, doyum ve ağrı boyutları arasında ilişki olmadığı sonucuna ulaşılmıştır (p>0,05).