Objectives: The aim of our study is to identify the risk factors that take a role in the progression of the end stage renal disease in patients with chronic kidney disease, to evaluate chronic kidney disease, end-stage kidney disease and complications that are seen in kidney transplant patients and examine the differences of these complications among groups.Materials and methods: 58 patients who were being followed with chronic kidney disease, end- stage renal disease and kidney transplantation diagnosis were included in our study. During two-year follow-up, 4 of the cases progressed from CKD to ESRD and 6 cases had kidney transplantation as they found a donor. Therefore, overall evaluation was carried out on a total of 68 cases. The effects of Proteinuira and HT on the progress of CKD in pre-dialysis cases were examined. All cases were evaluated in terms of the complications such as growth retardation developed as a result of kidney failure, anemia, bone and mineral metabolism disorders, hypertension, dyslipidemia, metabolic acidosis and insulin resistance.Results: Our study indicated that proteinuria is effective in the progress of CKD. It was seen that chronic kidney diseases develop most frequently as a result of congenital abnormalities of kidney and urinary tract. Growth retardation, anemia, bone and mineral metabolism disorders, and dyslipidemia are most frequently seen in dialysis cases and it was noticed that patients in this group are more frequently hospitalized. It was determined that kidney transplant recipients? development was better; however, hypertension was more frequently observed in these patients. Predialysis cases had only metabolic acidosis more frequently. It was noticed that while diagnosis and examination for evaluation was the reason for hospitalization in predialysis cases, infections are the most frequent reason for hospitalization in dialysis and kidney transplant recipients. In kidney transplant recipients, it was found out that 88.8 % are from living donors and ¾ are from mothers. In kidney transplant recipients, it was determined that anemia is the most common hematologic complication, followed by leucopenia. Bleeding, lymphocele and UV obstruction are observed as surgical complications. Acute cellular rejection was detected in 3 cases. One case was lost as a result of secondary PTLD development in EBV.Conclusion: In the follow-up process of children with chronic kidney disease, end-stage kidney disease and kidney transplant recipients a variety of complications can be faced as a result of underlying kidney disease and applied treatment options. Since the children having kidney transplantation have a better development and face less complications during follow-up, children who are diagnosed with ESRD should undergo kidney transplantation in the earliest period as soon as possible.

ÖZETAmaç: Çalışmamızın amacı; kronik böbrek hastalığı olan hastaların son dönem böbrek yetmezliğine ilerlemelerinde rol oynayan risk faktörlerini belirlemek, kronik böbrek hastalığı, son dönem böbrek yetmezliği ve böbrek nakli hastalarında görülen komplikasyonları değerlendirmek ve bu komplikasyonların gruplar arasındaki farklılıklarını incelemektir.Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza kronik böbrek hastalığı, son dönem böbrek yetmezliği ve böbrek nakli tanılarıyla takip edilen 58 hasta dahil edildi. İki yıllık izlemde 4 olgu KBH evresinden SDBY ilerlerken, 6 olgu uygun vericisinin olması nedeniyle böbrek nakli oldu. Bu nedenle toplam 68 olgu üzerinden tüm değerlendirmeler yapıldı. Diyaliz öncesi olgularda proteinüri ve HT'nun KBH'nın ilerlemesine etkileri araştırıldı. Kronik böbrek hastalığına bağlı gelişen gelişime geriliği, anemi, kemik ve mineral metabolizması bozuklukları, HT, dislipidemi, metabolik asidoz, insülin direnci gibi komplikasyonlar tüm olgularda değerlendirildi.Bulgular: Çalışmamızda proteinürinin KBH'nın ilerlemesinde etkili olduğu gösterildi. Kronik böbrek hastalığının en sık böbrek ve üriner yolun doğumsal anomalilerine bağlı geliştiği görüldü. Gelişme geriliğinin, aneminin, kemik ve mineral metabolizması bozukluklarının ve dislipideminin en sık diyaliz olgularında görüldüğü ve bu gruptaki hastaların daha sık hastaneye yattıkları dikkati çekti. Böbrek nakli olgularının gelişimlerinin daha iyi olduğu fakat bu grupta HT'nun daha sık izlendiği saptandı. Diyaliz öncesi olgularda sadece metabolik asidozun daha sık görüldüğü belirlendi. Hastaneye yatış nedeni olarak diyaliz öncesi olgularda tanı ve tetkik amaçlı değerlendirme bulunurken diyaliz ve böbrek nakli olgularında enfeksiyonların en sık neden olduğu dikkati çekti. Böbrek nakli olgularının %88.8'inin canlı vericiden böbrek nakli olduğu, bunların ¾'ünün anne kaynaklı olduğu belirlendi. Böbrek nakli olgularında aneminin en sık hematolojik komplikasyon olduğu bunu lökopeninin izlediği bulundu. Kanama, lenfosel ve UV darlık cerrahi komplikasyon olarak görüldü. Akut hücresel red 3 olgu saptandı. Bir olgu EBV'ye ikincil PTLD gelişmesi nedeniyle kaybedildi.Sonuç: Kronik böbrek hastalığı, son dönem böbrek yetmezliği ve böbrek nakli tanılarıyla takip edilen çocukların izlemlerinde hem altta yatan böbrek hastalığına hem de uygulanan tedavi seçeneklerine bağlı olarak pek çok komplikasyonla karşılaşılabilmektedir. Böbrek nakli olan çocukların gelişmelerinin daha iyi olması, izlemde daha az komplikasyonla karşılaşılması nedeniyle SDBY tanısı alan çocukların en erken dönemde böbrek nakli olmalarının sağlanması gerekmektedir.