Identity is a forming notion based on the interactions people live in, and it is continuously formed throughout life (Burr, 2003; Erikson, 1968) like psychotherapists' education process. The current study consists of two interdependent studies which examine the process of psychotherapists' professional identity development via Critical Discursive Psychology (CDP) approach. The first study comprises of two parts and aims to observe the changes in participants' discourses through supervision training. In the first part of the first study, three doctoral students were interviewed when they were supervisees. Moreover, in the second part, they were interviewed again as supervisors after they provided supervision for about two semesters. Six individual interviews were conducted, transcribed, coded, and analyzed in terms of interpretative repertoires and subject positions. Eight distinctive interpretative repertoires called as `recognition,` `organization culture,` `rivalry,` `trust,` `familiar experiences and support,` `setting standards,` `power issues,` and `investments on personal and professional identities,` and seven subject positions such as `identical vs. critical,` `competitor,` `filtering,` `familiar,` `acknowledging the borders,` `outsider,` and `questioning the perceived efficacy` were identified. Then, in the second study, one alumni, one senior and three junior doctoral students met to talk about their supervision training processes in focus group which is moderated by researcher. The focus group data were transcribed, coded, and analyzed. Four interpretative repertoires were identified, called as `power issues,` `relation,` `rivalry,` and `growth.` Emerging subject positions were elaborated under interpretative repertoires. The results, implications, limitations, and future suggestions were discussed in terms of professional identity development process.

Kimlik, insanların içinde yaşadıkları etkileşimlerle şekillenen ve psikoterapistlerin eğitim süreci gibi, hayat boyu gelişimi devam eden bir kavramdır (Burr, 2003; Erikson, 1968). Bu çalışma, psikoterapistlerin mesleki kimlik gelişimi sürecini, Eleştirel Söylemsel Psikoloji (ESP) yaklaşımıyla inceleyen birbiriyle ilişkili iki alt çalışmadan oluşmaktadır. Birinci çalışma, katılımcıların süpervizyon sürecinde aldıkları farklı rollere göre değişen söylemlerini gözlemlemiştir. İlk çalışmanın ilk aşamasında üç doktora öğrencisi ile süpervizyon aldıkları dönemde, ikinci aşamasında ise aynı kişilerle, iki dönem süpervizyon verdikten sonra tekrar görüşülmüştür. Toplamda yapılan altı bireysel görüşme deşifre edildi, kodlandı ve açıklayıcı repertuarlar ve özne konumları açısından analiz edildi. Sonuçta, `tanınma`, `organizasyon kültürü`, `rekabet`, `güven`, `benzer deneyimler ve destek`, `standart belirleme`, `güç ilişkileri` ve `öznel ve profesyonel kimliğe yatırımlar` şeklinde, sekiz açıklayıcı repertuara ulaşıldı. Ek olarak, `benzeşen ve eleştiren`, `rekabet eden`, `filtreleyen`, `tanıdık`, `kendi sınırlarını bilen`, `dışarıda` ve `yeterliliğini sorgulayan` özne şeklinde yedi de konum belirlenmiştir. İkinci çalışmada ise, üç doktora öğrencisi ve bir mezun katılımcı, araştırmacı moderatörlüğünde, süpervizyon süreçlerini konuşmak üzere fokus gruba davet edildi. Grubun ses kaydı deşifre edildi, kodlandı ve analiz edildi. Sonuçta, `güç ilişkileri`, ilişkilenme`, `rekabet` ve `gelişim` şeklinde dört açıklayıcı repertuara ulaşıldı. Özne konumları bu başlıklar altında incelendi. Tüm sonuçlar, uygulama alanları, çalışmanın kısıtlılıkları ve öneriler profesyonel kimlik gelişimi süreci açısından tartışıldı.