Interactions of rutin, quercitrin and myricitrin flavonoids isolated from the Hypericum montbretii plant and their metal complexes with DNA were examined using UV-vis spectroscopy, fluorescence spectroscopy, agarose gel electrophoresis and viscometry. The results showed that the flavonoids interact with DNA in the form of intercalation or partial intercalation. The binding of the flavonoids with DNA were determined by UV titration and fluorescence spectroscopy as follows myricitrin> quercitrin> rutin. In addition, agarose gel electrophoresis results clearly showed that flavonoids could prevent any damage to DNA. It was observed that all three flavonoids inhibited the peroxide induced damage in DNA.Flavonoids in the presence of metals interacted with DNA much better than free flavonoids. The results we obtained from both UV spectroscopy and fluorescence spectroscopy experiments showed that these interactions were caused by intercalation and electrostatic external binding by cationic metals. The highest binding constant was reached in the Myricitrin-Cu+2 complex. The fact that the structure of this complex is more suitable to enter between the base pairs of the DNA may result from the additional hydroxyl group. Unlike flavonoids, the complexes were observed in the gel electrophoresis results in which they did not have any curative effects on DNA damage but in some cases increased damage.In the light of the results obtained, it was determined that all three flavonoids interacted with DNA by intercalation but flavonoid-metal complexes interacted more strongly with DNA. Flavonoids have been observed to have inhibitory effects on DNA damage.

Hypericum Montbretii bitkisinden izole edilen rutin, kuersitrin ve mirisitrin flavonoidleri ve bunların metal komplekslerinin DNA ile etkileşim yolları UV spektroskopisi, floresans spektroskopisi, agaroz jel elektroforezi ve viskozimetri yöntemleri kullanılarak incelendi. Flavonoidlerin, kompleks oluşturmadan DNA ile etkileştiği ancak bu etkileşimin oldukça düşük seviyede olduğu görüldü. Elde edilen sonuçlar, flavonoidlerin DNA ile interkalasyon ya da kısmı interkalasyon şeklinde etkileştiğini gösterdi. Flavonoidlerin DNA ile bağlanma kuvvetleri sırasıyla mirisitrin > kuersitrin > rutin şeklinde UV titrasyon ve floresans spektroskopisinde belirlendi. Ayrıca flavonoidlerin, DNA'da meydana gelen herhangi bir hasarı önleyici etki gösterebildiği agaroz jel elektroforezi sonuçlarında açıkça görüldü. DNA'da meydana gelen peroksit kaynaklı hasarı, her üç flavonoidin de giderdiği gözlemlendi.Metallerle kompleks oluşturması sağlanan flavonoidler ise, serbest flavonoidlere oranla DNA ile çok daha iyi bir şekilde etkileşti. Hem UV spektroskopisi hem de floresans spektroskopisi denemelerinden elde ettiğimiz sonuçlar, bu etkileşimlerin interkalasyon ve metallerden kaynaklı olarak elektrostatik dış bağlanma şeklinde olduğunu gösterdi. En yüksek bağlanma sabitine mirisitrin-Cu+2 kompleksinde ulaşıldı. Bu kompleksin yapısının DNA'da baz dizilerinin arasına girmeye daha müsait olması ilave hidroksil grubundan kaynaklanabilir. Flavonoidlerden farklı olarak komplekslerin, DNA'da meydana gelen hasar üzerinde herhangi bir iyileştirici etkileri olmadığı aksine bazı durumlarda hasarı arttırdıkları jel elektroforez sonuçlarında gözlemlendi.Elde edilen sonuçlar ışığında her üç flavonoidin de DNA ile interkalasyon yoluyla etkileştiği ancak flavonoid-metal komplekslerinin DNA ile çok daha güçlü şekilde etkileştiği belirlenmiştir. Flavonoidlerin, DNA'da oluşan hasarı giderici etkileri olduğu gözlemlenmiştir.