The aim of this study is to examine the relationship between the mother's ways of raising children and their weakened childhood, between their bonds with their parents and their self-respect. The education levels of the mothers, their working status and the effect of the number of the children on their attitude have been taken into account. The subjects in the research are 540 mothers with children between 0 - 18 living in İstanbul. The mothers the age range of whom is between 24 and 65 and the avarage age of whom is 37.77 ± 6.17 are mostly high school (28.8%) and universty (32.7%) graduaded. The mothers have been evaluated by Parental Attitude Research Instrument( PARI), Rosenberg Self- Esteem Scale, Parental Bonding Instrument( PBI) and Childhood Trauma Questionnaire( CTQ). In addition, demographic forms prepared by the researchers consisting the age, education level, occupation, working status, income check, marital status, family conditions, number of the children, the information about the mental or physical conditions of the children and the name of the possibly existing illness, the time it started and its treatment. It has been determined that the mothers who have over-protective attitude to their parents are mainly over-protective to their children, the mothers with overly controlling manners are not fair with their children as well, the negligence and exploitation they had during their childhood are effective on their behoviours while raising children and make them more protective. The mothers having less confidence and feeling of threat on their relations are determined as more protective. The mothers refusal of being housewives with the higher education and the working mothers with a lot of children being over-protective are other outcomes of the study.

Bu araştırmanın amacı çocuk sahibi olan kadınların çocuk yetiştirme tutumlarıyla çocukluk çağı örselenmiş yaşantıları, ebeveyniyle bağlanma biçimleri ve benlik saygıları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Annelerin eğitim düzeyleri, çalışma durumları ve çocuk sayılarının tutumları üzerindeki etkisine de bakılmıştır. Araştırmanın örneklemi İstanbul ilinden seçilen 0- 18 yaş arasında çocuğu olan 540 anneden oluşmaktadır. Çalışma, Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Ana Babaya Bağlanma Ölçeği ve Çocukluk Çağı Örselenmiş Yaşantılar Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Örneklemin yaş ortalaması 37.77 ± 6.17 yaştır. Yaşları 24- 65 arasında değişen annelerden yaşları, öğrenim durumları, gelir kontrolleri, medeni durumları, çocuk sayıları ve çocuklarının var olan ruhsal, fiziksel, zihinsel rahatsızlığına dair bilgiler alınmıştır.Ebeveynine aşırı koruyucu bağlanan annelerin çocuklarına karşı aşırı koruyucu oldukları, aşırı kontrolcü algıya sahip annelerin de çocuklarına karşı demokratik olmadıkları; çocukluk döneminde yaşanmış olan ihmal ve istismarın çocuklarına karşı sergiledikleri tutumları etkilediği ve daha koruyucu oldukları görülmüştür. Güven duygusu az ve ilişkilerinde tehdit hisseden annelerin daha koruyucu oldukları görülmüştür. Eğitim düzeyinin yükselmesiyle birlikte annelerin ev kadınlığını reddettiği, çalışan ve çocuk sayısı fazla olan annelerin de aşırı koruyucu oldukları çalışmanın sonuçları arasındadır.