Human resources are among the most important assets a company has and has to manage. From the moment the employee is employed the amount that s/he has to offer varies directly with the personal satisfaction and organizational commitment of the employee. Managements are getting better and better at employing workers under conditions which can motivate, satisfy and provide improvement opportunities. Turnover is considered the loss of all the investment made by the management on the ?human? asset of the organisation. This paper is focused on the examination of the alienation factor effecting on the turnover intention of the employees. Organisational commitment and job satisfaction of the employees are measured using widely accepted measures of these conditions and the resulting measures are examined in their cause and effect relationships to alienation.This reseach done with the participation of 120 workers from a copper works in GEBZE, conclude that ; job satisfaction, alienation, and lack of commitment all result in various levels of turnover intention, the highest being the self estrangement factor of alienation and normative commitment.The results point to the vacant subjects in strategical management of turnover intention and alienation.

Şirketlerin en önemli varlıklarından biri olan insan kaynağı yönetim açısından da kontrolü ve denetlemesi en zor konulardan biridir. İnsan kaynağının işletmeye kazandırılması ile başlayan süreçte insanların işletmeye verebilecekleri kendi tatmin ve bağlılıkları ile sınırlıdır. İşletmeler giderek artan bir uzmanlıkla çalışanlarını memnun olabilecekleri, sıkılmayacakları kendilerini geliştirebilecekleri ortamlarda istihdam etme çabası içindeler. Bu çalışma işletmeler açışından çalışana yapılan tüm yatırımın kaybedilmesi anlamına gelen ?işten ayrılma? sonucunun sebeplerinden yabancılaşmayı derinlemesine incelemek ve önlemleri ile ilgili teklifler sunabilmek için yapılmıştır. Bu amaçla yapılan araştırmada çalışanların iş tatminleri ve bağlılıkları literatürde kabul görmüş metodlarla ölçülerek bu değerlerin yabancılaşma ile sebep sonuç ilişkileri irdelenmiştir.GEBZE deki bakır işleme fabrikasında 120 çalışanın katılımı ile yapılan araştırma sonucunda iş tatmini, bağlılık ve yabancılaşmanın değişen etkenlerinin değişen oranlarda işten ayrılma eğilimine sebebiyet verdiği tespit edilmiştir. Tüm etkenlerin toplu değerlendirmesinde en yüksek etkiye normatif bağlılık ve kendine yabancılaşma unsularının sahip olduğu tespit edilmiştir.Yönetimin konunun önemine ve yapılabileceklerin yönüne dikkatinin çekilmesi açısından faydalı olabilecek sonuçlar tespit edilmiştir.