In this thesis, a comparative analysis of three different life cycle impact assessment methodologies has been carried out for polyolefin plastic crates. Additionally, improvement possibilities for the waste management of plastic crates have been investigated. In the study, GaBi 4 software tool was utilized for methodology comparison.The three different life cycle impact analysis methodologies assessed in this study include: CML 2001, EDIP 2003 and Eco-Indicator (EI) 99 – `Hierarchist Approach`. The differences and similarities of the methods were examined. While EI is an endpoint methodology, EDIP and CML are midpoint methods. In the first part of the study, polyethylene (PE) and polypropylene (PP) plastic crates were analyzed with these methods. In the second part, the CML methodology was selected and applied to observe the effect of recycling and incineration on the products' life cycles. In the comparative analysis, differences of less than 1% were observed in the characterization stage for all methodologies. According to EDIP, the acidification and photo-oxidant formation results slightly favor the use of PP, however, the eutrophication results weakly support PE use. Based on the CML, acidification, photo-oxidant formation and toxicity results approve PP scenarios, whereas eutrophication and global warming results shows PE use as more advantageous. For EI, toxicity results indicate that PP may be favored, however resource depletion and global warming results highlight that PE may be preferred. Thus, it has been concluded that both plastic materials show similar performance. In addition, in global warming and ozone depletion the results do not vary with methodology selection. For other categories, similarities can again be observed. Results also indicate that incorporating recycling into waste management leads to a reduction in emissions. For the comparison of `40% recycling` and `only virgin raw material use` scenarios, it has been deducted that the `40% recycling` scenario achieves a reduction of approximately 39% is achieved in all CML categories. When considering the `60% recycling` scenario, a reduction of about 59% was observed relative to the `only virgin material use` scenario. The reuse of plastics was researched using CML. It has been assessed that a decrease in reuse from 350 times to 300 times led to a reduction of 25.19% in the weighting scores.

Bu tezde üç farklı `Yaşam Döngüsü Etki Analizi` metodolojisinin karşılaştırmalı analizi poliolefin plastik kasalar için gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, kasaların atık yönetiminin iyileştirilmesi alanları araştırılmıştır. Çalışmada, GaBi 4 yazılımı kullanılmıştır. Üç farklı yaşam döngüsü etki analizi metodu olarak bu çalışmada incelenen metodlar: `CML 2001 Kasım '09`, `EDIP 2003` ve `Eco-indicator (EI) 99- Hierarchist yaklaşımı`dır. Metodların farklılık ve benzerlikleri incelenmiştir. EI bir son-nokta metodu iken, EDIP ve CML orta-nokta metodolojileridir. Çalışmanın ilk bölümünde, polietilen (PE) ve polipropilen (PP) plastik kasalar analiz edilmişlerdir. İkinci bölümde ise, CML metodu seçilmiş ve geridönüşüm ve yakmanın ürünün yaşam döngüsü içindeki etkilerini gözlemlemek için uygulanmıştır.Hammaddelerin karşılaştırıldığı analizde, tüm metotlar için % 1 den az fark gözlemlenmiştir. EDIP'e göre, asidifikasyon ve fotooksidant oluşumu az farkla PP, ötrofikasyon sonuçları PE kullanımını savunmaktadır. CML metodu, asidifikasyon, fotooksidant oluşumu ve toksisite sonuçları PP, ötrofikasyon ve küresel ısınma sonuçları PE senaryolarının daha avantajlı olduğunu göstermektedir. EI ise, toksisite kategorisi sonuçlarının PP, ancak kaynak tüketme ve küresel ısınma kategorisi sonuçlarının PE kullanımını desteklediğini göstermektedir. Buradan hareketle, iki plastik malzemenin de benzer performans gösterdikleri sonucuna varılmıştır. Ayrıca küresel ısınma ve ozon incelmesinin sonuçlarının metot seçimi ile değişmedikleri görülmüştür. Diğer kategoriler için de benzerlikler gözlemlenebilmektedir. Sonuçlar ayrıca, geri dönüşümün atık yönetimine eklenmesinin emisyon düşüşlerine neden olduğunu göstermektedir. 40% geridönüşümden gelen malzeme ve sadece saf madde kullanımı senaryoları karşılaştırıldığında, 40 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, yaklaşık 39% kadar emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. 60 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, ise yaklaşık 59% kadar tüm emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. Tekrar kullanım senaryoları, CML ile incelenmiştir. 350 kereden 300 kereye düşürüldüğünde (%14'lük düşüş) ağırlıklandırılmış sonuçlarda 25.19 % azalmaya neden olduğu hesaplanmıştır.