This study focuses on the fear of terror and the terror risk perception. The aim of the study is to reveal the terror risk perception of individuals who live in Ankara and had experienced more than one terrorist attacks before and the fear of individuals who were exposed to the terrorist attacks. A mixed method research was used in this study and findings were based on 400 questionnaires and 20 in-depth interviews. In the case of Ankara, this research was conducted with two groups. One of the these groups consists of those who frequently used central areas of Ankara where two major terrorist attacks were carried out, and the other groups consists of individual who were exposed to the terrorist attacks directly. The data obtained from the surveys were analysed through SPSS program and the data obtained from the interviews were analysed through the content analysis. These data are interpreted in a manner consistent with the logic of mixed patterns. The results show that the perceived terror risk and the fear level are significantly high. In the study, where the causal relationship between perceived terror risk and the fear of terror was determined, some variables such as gender, occupation, terror victimization and media were found to be determinants on this risk perception and the fear. The results also reveal that this risk perception and fear have a significant impact on the daily life practices of individuals and that individuals tend to refrain from going to certain areas in their daily lives. Another finding obtained in the study is that there is no significant demand for increasing measures of safety despite a level of high risk perception, fear and behaviour differences. Research findings show that as the age, education and income level decrease, the demand for security increase and there is a relationship between demand for security and socioeconomic backround.

Bu çalışma, terör korkusu ve terör risk algısını ele almaktadır. Çalışmanın amacı daha önce birden fazla terör saldırısını deneyimlemiş olan Ankara'da yaşayan bireylerin terör risk algısını ve terör suçuna maruz kalma korkusunu ortaya koymaktır. Araştırma, 400 anket ve 20 derinlemesine görüşmeye dayanan karma modelli bir araştırmadır. Araştırma, Ankara örneğinde daha önce çok sayıda sivilin yaşamını yitirdiği iki büyük terör saldırısının gerçekleştirildiği alanları kullanalar ve bu saldırıları doğrudan deneyimleyenler olmak üzere iki grupla gerçekleştirilmiştir. Anketlerden elde edilen veriler SPSS programı aracılığıyla, görüşmeler sonucu elde edilen veriler ise, içerik analizi yoluyla çözümlenmiştir. Bu veriler karma desen mantığına uygun bir biçimde birbirleriyle ilişkilendirilerek verilmiştir. Araştırma sonuçları, algılanan terör risk ve korku seviyesinin kayda değer oranda yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Algılanan terör riski ve terör korkusu arasında sebep sonuç ilişkisinin bulungulandığı araştırmada cinsiyet, çalışma durumu, terör mağduriyeti ve medya gibi bazı değişkenlerin de bu risk algısı ve korku üzerinde belirli oranlarda belirleyici olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları, bu risk algısı ve korkunun bireylerin gündelik yaşam pratiklerine önemli ölçüde etki ettiğini ve bireylerin gündelik yaşamlarında belirli kısıtlamalara gittiklerini de ortaya koymaktadır. Araştırma kapsamında elde edilen bir diğer bulgu ise, yüksek risk algısı, korku ve bu sebeple meydana gelen davranış farklılığına rağmen güvenlik tedbirlerinin arttırılması yönünde kayda değer bir talep bulunmamasıdır. Araştırma bulguları, yaş, eğitim ve gelir düzeyi düştükçe güvenlik talebinin artış gösterdiğini, güvenlik talebi ve sosyoekonomik konum arasında bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır.