The aim of the current study was to investigate the mediating role of impostor phenomenon in the relationship between maladaptive perfectionism (discrepancy) and depression among residents. Another aim was to investigate whether the relationships between discrepancy, impostor phenomenon and depression differed based on gender. The sample composed of 213 residents (120 female, 93 male). Participants' age ranged between 24 and 42 (M = 27.59, SD = 2.60). Participants were from various fields of medical specialties such as internal medicine, public health, anesthesiology, pediatrics etc. All participants filled out the following forms: Demographic Information Form, Almost Perfect Scale Revised - Discrepancy Subscale, Impostorism Scale and Beck Depression Inventory. Pearson correlation analyses were conducted between discrepancy, impostor phenomenon and depression scores and all variables were found to be significantly and positively correlated. The regression analyses revealed that impostor phenomenon was a partial mediator in the relationship between discrepancy and depression. No significant gender difference in discrepancy, impostor phenomenon or depression scores was found. These findings suggested that residents with discrepancy, regardless of their gender, are likely to experience impostor phenomenon which thereby partially increases their probability of having depression. They also implied that preventions and interventions focusing on reducing discrepancy and impostor phenomenon can be conducted in order to increase the psychological well-being of residents.

Bu araştırmanın amacı asistan doktorlarda uyumsuz mükemmeliyetçilik (uyuşmazlık) ve depresyon arasındaki ilişkide sahtekârlık fenomeninin aracı rolünü incelemektir. Bir diğer amacı ise uyuşmazlık, sahtekârlık fenomeni ve depresyon arasındaki ilişkilerin cinsiyete göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmaktır. Bu araştırmanın örneklemi 120 kadın ve 93 erkek olmak üzere toplam 213 asistan doktordan oluşmaktadır. Katılımcıların yaşı 24 ile 42 arasındadır (Ort. = 27.59, S = 2.60). Katılan asistan doktorlar, dâhiliye, halk sağlığı, anestezi ve pediyatri vb. gibi tıbbın farklı uzmanlık dallarında görev yapmaktadır. Bütün katılımcılar Demografik Bilgi Formu, Neredeyse Mükemmel Ölçeği – Uyuşmazlık Alt Ölçeği, Sahtekârlık Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri'ni cevaplamıştır. Uyuşmazlık, sahtekarlık fenomeni ve depresyon değişkenleri arasında Pearson korelasyon analizleri yapılmıştır ve bu değişkenlerin anlamlı ve olumlu bir şekilde ilişkili olduğu bulunmuştur. Regresyon analizleri, sahtekârlık fenomeninin uyuşmazlık ve depresyon arasındaki ilişkide kısmi aracı rolü olduğunu göstermiştir. Uyuşmazlık, sahtekârlık fenomeni ve depresyon düzeylerinde cinsiyet açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu bulgular, uyuşmazlık yaşayan asistan doktorların, cinsiyet farkı gözetmeksizin, sahtekârlık fenomenini deneyimlemeye yatkın olduklarını ve böylelikle depresyon ihtimallerinin kısmen yükseldiğini göstermektedir. Ayrıca, uyuşmazlık ve sahtekârlık fenomenini azaltmaya yönelik önlemlerin ve müdahalelerin asistan doktorların psikolojik iyiliğinin yükseltilmesinde yararlı olabileceğine işaret etmektedir.