Thoracic endovascular aortic aneurysm repair (TEVAR) is a technique that includes less mortality and morbidity compared to open surgery in thoracic aortic pathologies. Over the years, endovascular repair has become more popular over the years, with short hospitalization, rapid recovery, shorter treatment times and fewer treatment options. However, further research is needed for the long-term results of TEVAR. In this study, we evaluated the 10-year long-term results of our TEVAR roundabouts performed in our clinic between March 2005 and March 2018. Followup was routinely performed 1 month, 6 months, 1 year, 2 years, 5 years and 10 years postoperatively, and mortality was examined in terms of major complications over the years. The number of men in the study is 3 times the number of women. Etiologically, 51 aneurysms (52%), 1 type A, 27 type B total 28 dissection (29%), 5 penetrating aortic ulcers (5%), 5 intramural hematoma (5%), 6 following a traffic accident TEVAR procedure was performed for transection (6%), 1 aortic coarctation (1%) and 1 iatrogenic aortic injury (1%). Overall mortality at 10-year follow-up. In 20 patients, TEVAR-associated mortality was 8 in postoperative first month and 13 in 10 years follow-up. The most common cause of mortality is rupture in 4 patients. In 15 patients, endoleak was seen and 16 patients were re-intervened. Type 1 endoleak was the most common type of endoleaks (n = 11). The most frequent reintervention was reTEVAR seen in 11 patients. Mortality increases as graft diameter and graft length increase. COPD is the most important comorbid disease that increases the risk of 10 years of TEVAR mortality by 4.7 times. Three patients underwent debranching surgery, 27 patients underwent caroticosubclavian bypass surgery and 30 patients underwent hybrid operation with TEVAR. In our TEVAR procedures, our long-term mortality is 4 patients and our results are consistent with the literature. Key Words: Endoleak, Hybrid operation, Long term results, TEVAR, Thoracic aortic diseases.

Torakal endovasküler aort anevrizma onarımı (TEVAR), torasik aort patolojilerinde açık cerrahiye göre daha az mortalite ve morbidite içeren bir tekniktir. Kısa hastane yatışı, çabuk iyileşme, işlem süresi ve daha az majör komplikasyonla tedavi seçeneği sunması endovasküler onarımı yıllar içinde daha popüler yapmıştır. Bununla birlikte TEVAR'ın uzun dönem sonuçları için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışmada Mart 2005 ile Mart 2018 arasında çeşitli aort hastalığına kliniğimizde uygulanan TEVAR gitrişimlerimizin 10 yıllık uzun dönem sonuçları değerlendirilmiştir. Takipler rutin olarak postoperatif 1 ay, 6 ay, 1 yıl, 2 yıl, 5 yıl ve 10 yılda yapılmış ve yıllara göre mortalite, majör komplikasyonlar açısından incelenmiştir. Çalışmadaki erkek sayısı kadın sayısının 3 katıdır. Etiyolojik olarak hastalar incelendiğinde 51 anevrizmaya (%52), 1 tip A, 27 tip B olmak üzere toplamda 28 diseksiyona (%29), 5 penetran aortik ülsere (%5), 5 intramural hematoma (%5), 6 trafik kazası sonrasında gelişen transeksiyona (%6), 1 aort koarktasyonuna (%1), 1 iatrojenik aort yaralanmasına (%1) TEVAR girişimi yapılmıştır. 10 yıllık takipte genel mortalite 20 hastada, TEVAR ile ilişkili mortalite ilk ayda 8, 10 yıl içinde toplam 13 hastada görülmüştür. En fazla mortalite sebebi 4 hastada gelişen rüptürdür. Hastaların 15'inde içe sızma görülmüş olup, 16 hastaya yeniden girişim yapılmıştır. İçe sızma tiplerinden en fazla tip 1 içe sızma görülmüştür (n=11). Yeniden girişimlerden en fazla yapılan girişim 11 hastada görülen reTEVAR'dır. Greft çapı ve greft uzunluğu arttıkça mortalite artmaktadır. KOAH 10 yıllık TEVAR mortalitesi riskini 4,7 kat arttıran en önemli yandaş hastalıktır. 3 hastaya supraaortik revaskülarizasyon, 27 hastaya karotikosubklavyan bypass yapılmış, toplamda 30 hasta hibrit operasyon ile TEVAR yapılmıştır. TEVAR girişimlerimizde uzun dönem mortalitemiz 4 hastadır ve sonuçlarımız literatür ile uyumludur. Anahtar Sözcükler: Hibrit operasyon, İçe Sızma, TEVAR, Torakal aort hastalıkları, Uzun dönem sonuçlar.