When discussing the positive and negative effects of TV, especially on children, the speaking aspect of it is usually not adequately debated on. In order to highlight the subject matter first, this study was initialized by asking the question: `What are the effects of TV on speech??; and secondly, to transform the effects that TV has on speech in a utilizable manner, the question of `How can we utilize TV in speech education?? was the following focus point on the matter.The importance of this study, where the effects of TV on speech is determined by making use of students? viewpoints, actually stems from the fact that a tangible suggestion of the concept of utilizing the effects of TV in speech education is presentable through a model sample developed by researchers.A quantitative research took place for the relevant thesis study and the selected method for research was general scanning model. In addition, the single scanning method as well as instant-situational determination approaches were also adopted.Since it was assumed that the data obtained from the students of one single city couldn?t properly refer to actual information; that the subject matter would differ depending on the region as well and that the source scanning study mostly based on one city only, the major field of the study is centered around 340396 middle school students (6th, 7th, and 8th grades) from 8 different cities, in 7 different regions (Kocaeli, Manisa, Hatay, Bartın, Eskişehir, Kars, Şırnak and Kilis). Also, the paradigm comprises 938 middle school students (6th, 7th and 8th grades) in 14 different schools, from the villages of these cities and one main school in town in total.According to Büyüköztürk and others (2010: 98), a deviation ratio of .03 for the paradigm, and an error amount of .05 will be sufficient so as to reach 1065 individuals. Despite the efforts, the number of surveys resulting from the paradigm was limited only by 938 individuals.The required data for the study was collected by doing a survey with the middle school students within the paradigm. The conducted survey is composed of questions (11) that enabled getting to know the individual through an explanation that introduces the purpose of the study, and questions to find out the opinions of students regarding TV dialogs (17).The reliability rate of the articles in the survey numbers 74,3% and these articles are considered reliable when the Cronbach?s Alpha values show 0,70 or higher.Students who argued that TV does not ruin the speech patterns are in the opinion that they mimic how people speak on TV, that figures we see on TV speak well thereby teaching them how to speak well also, that it expands their vocabulary and that it helps them express themselves more easily. Students finding TV more preceptive remark that they prefer to take the speech education from these TV figures rather than their teachers, which manifests the fact that the `TV language? should set an example for that matter.A model sample was devised in order to improve students who think that TV affects them in a positive way in terms of speech; to minimize the negative sides of TV and therefore converting the ill effect factor of TV into a utilization aspect. The subject model sample, designated for the purpose of giving an idea to researchers as well as contributing particularly to speech education, through making the utilization of TV a deliberative study, is presented as a suggestion to the question of `How can we utilize TV in speech education??Key words: Turkish Teaching, Speech, Speech Education, the TV language.

Televizyonun özellikle çocuklar için olumlu ve olumsuz yönleri ele alınırken, konuşma bu yönler içinde gerektiği kadar yer bulamamaktadır. Çalışma, öncelikle var olan durumu ortaya koymak için `Televizyonun konuşma üzerindeki etkileri nelerdir?' sorusundan yola çıkılarak hazırlanmıştır. Televizyonun konuşma üzerindeki etkilerini, yararlanmaya dönüştürebilmek için ise `Konuşma eğitiminde televizyondan nasıl yararlanabiliriz?' sorusu çalışma için bir sonraki çıkış noktası olmuştur.Öğrenci görüşlerinden yararlanılarak televizyonun konuşma üzerindeki etkilerinin belirlendiği çalışmanın önemi, araştırmacı tarafından geliştirilen model örneği ile konuşma eğitiminde televizyondan yararlanma düşüncesinin somut bir önerisinin sunulabilmesinden kaynaklanmaktadır.Tez çalışması için nicel bir araştırma yapılmıştır. Nicel araştırma için seçilen yöntem ise genel tarama modelidir. Aynı zamanda, araştırma için tekil tarama ve an'lık durum saptaması yaklaşımları benimsenmiştir.Tek bir ilde bulunan öğrencilerden elde edilen verilerin Türkiye'yi yansıtmayacağının ve araştırılan konunun farklı bölge ve illere göre farklı sonuçlanacağının düşünülmesi ve yapılan alanyazın taramasında genellikle bir tek il örneği üzerinde çalışılmış olduğunun fark edilmesi nedeniyle araştırmanın evrenini 7 bölgeden seçilen 8 ildeki (Kocaeli, Manisa, Hatay, Bartın, Eskişehir, Kars, Şırnak ve Kilis) 340396 ilköğretim ikinci kademe (6, 7, 8. sınıf) öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini ise bu illerden seçilen birer köy okulu ve merkez okul olmak üzere toplam 14 okulda bulunan 938 ilköğretim ikinci kademe (6, 7, 8. sınıf) öğrencisi oluşturmaktadır.Büyüköztürk ve diğerleri'ne (2010: 98) göre araştırmanın örneklemi için .03 sapma miktarı ve .05 hata miktarıyla 1065 kişiye ulaşılması yeterlidir. Araştırma için bu kişi sayısına ulaşılmaya çalışılmış ancak örneklemden gelen anket sayısı 938 kişi ile sınırlı kalmıştır.Araştırma için gerekli olan veriler, örneklem içindeki ilköğretim ikinci kademe öğrencilerine anket uygulanarak toplanmıştır. Uygulanan anket, çalışma amacını ortaya koyan bir açıklama ile bireyi tanıma sorularından (11) ve televizyondaki konuşmalarla ilgili olarak öğrencilerin düşüncelerini öğrenmeye yönelik sorulardan (17) oluşmaktadır.Ankette yer alan maddelerin güvenirliği %74,3'tür. Cronbach's Alpha değerinin 0,70 ve üstü olduğu durumlarda maddelerin güvenilir olduğu kabul edilmektedir.Araştırma sonuçlarına göre televizyonun konuşma tarzlarını bozmadığını düşünen öğrenciler, televizyondaki konuşmaları taklit ettiklerini, televizyon karakterlerinin güzel konuştuğunu ve kendilerinin de televizyondan güzel konuşmayı öğrendiklerini, öğrendiklerinin sözcük hazinelerini zenginleştirdiğini ve kendilerini ifade etmelerini kolaylaştırdığını düşünmektedirler. Konuşma eğitimi konusunda televizyonu daha öğretici bulan öğrenciler, konuşma eğitimlerini öğretmenlerinin yerine, sevdikleri televizyon karakterlerinden almak istediklerini de belirtmektedirler. Bu sonuçlar, televizyon dilinin örnek oluşturması gereğini de ortaya koymaktadır.Konuşma konusunda, televizyondan olumlu bir biçimde etkilendiklerini düşünen öğrencileri geliştirmek, televizyondan olumsuz etkilenmeyi de en aza indirmek ve böylece televizyondan etkilenmeyi, yararlanmaya dönüştürebilmek için bir model örneği geliştirilmiştir. Konuşma konusunda televizyondan yararlanmayı bilinçli bir çalışma hâline getirerek konuşma eğitimine özgün bir katkı sağlamak ve araştırmacılara fikir vermek amacıyla geliştirilen model örneği, `konuşma eğitiminde televizyondan nasıl yararlanabiliriz?' sorusuna bir öneri olarak sunulmaktadır.Anahtar Kelimeler: Türkçe Öğretimi, Konuşma, Konuşma Eğitimi, Televizyon Dili.