The aim of this study was to examine music performance anxiety and job satisfaction of music teachers and to determine if there was a significant relationship between the two variables. A total of 101 music teachers working in the state schools of the Ministry of National Education in the province of Ağrı in the 2018-2019 academic calendar year participated in the study.Music Performance Anxiety Scale, which was developed by Kenny (2004) and adapted to Turkish by Tokinan (2013), used to measure the music performance anxiety of the teachers participating in the study. In order to determine the level of job satisfaction Minnesota Job Satisfaction Scale was used which was adapted to Turkish by Baycan (1985). And to obtain some demographics of the teachers a Personal Information Form used which was developed by the researcher. Independent samples t test, Kruskal-Wallis H test, post-hoc Mann-Whitney U test and Pearson product moment correlation coefficients were used to obtain the results.According to the results, it was found that the music teachers who participated in the study had low level of music performance anxiety. According to gender variable, anxiety scores of female music teachers were higher than male music teachers. It was found that the job satisfaction levels of the music teachers were at the medium level. According to the graduated high school, it was found that the job satisfaction levels of the music teachers graduated from ordinary high schools were higher than those graduated from fine arts and sports high schools. Lastly, there was a significant negative correlation (from weak to moderate) between music performance anxiety level (scores) and job satisfaction level (scores) of the music teachers who participated in the study (p <0,05).

Bu araştırmanın amacı, müzik öğretmenlerinin müzik performans kaygıları ile iş doyumlarını incelemek ve varsa çeşitli değişkenlere göre aralarında bir ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmaya, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Ağrı İlinde görev yapan ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında çalışan 101 müzik öğretmeni katılmıştır. Araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinin, müzik performans kaygılarının ölçülmesi amacıyla, Kenny ve arkadaşları (2004) tarafından geliştirilen ve Tokinan (2013) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan `Müzik Performans Kaygı Ölçeği` ve iş doyumu düzeylerinin belirlenmesi amacıyla ise Baycan (1985) tarafından Türkçeye uyarlanan `Minnesota İş Doyumu Ölçeği` kullanılmıştır. Öğretmenlerin, demografik verilerinin toplanması amacıyla ise araştırmacı tarafından hazırlanan `Kişisel Bilgi Formu`ndan yararlanılmıştır. Araştırmada verilerin çözümlenmesi SPSS 23.0 istatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. Bulguların elde edilmesinde bağımsız/ilişkisiz gruplar t-testi, Kruskal-Wallis H testi, post-hoc Mann-Whitney U testi ve Pearson momentler çarpımı korelasyonu katsayıları kullanılmıştır.Elde edilen sonuçlarda, araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinin, müzik performans kaygılarının düşük seviyede olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkenine göre, kadın müzik öğretmenlerinin kaygı puanlarının, erkek müzik öğretmenlerine oranla daha yüksek olduğu saptanmıştır. Araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinin iş doyumu düzeylerinin orta seviyede olduğu, mezun olunan lise değişkenine göre elde edilen bulgularda ise düz liselerden mezun olan müzik öğretmenlerinin iş doyumu düzeylerinin, güzel sanatlar ve spor liselerinden mezun olanlara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan müzik öğretmenlerinin müzik performans kaygı düzeyleri (puanlarıyla), iş doyum düzeyleri (puanları) arasında ise negatif yönde zayıf ile orta güçlük seviyesinde değişen anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0,05).