The first aim of the study was to have data about problem behaviors of children who live in an at-risk community and a deprived environment in Eastern Turkey. Another aim was to have data about children's resilience, emotion regulation, social competence level and traumatic experiences.The last aim of the study was to see if there was a relationship between children's problem areas, resilience, emotion regulation and social competence and children's traumatic experiences. Ninety-five children living in an Eastern city of Turkey participated in the study. The results showed that children who were more negatively affected from trauma, which was related to violence exposure, had higher levels of emotional symptoms, conduct problems, hyperactivity, peer problems, anger aggression, anxiety withdrawal and emotion lability/negativity problems. The study also found that children who had better emotional ties and support from their parents, hence considered resilient, had lower emotion lability/negativity and anger aggression problems. The study found significant positive correlations between emotional symptoms, conduct problems, hyperactivity, peer problems, anger aggression and emotion lability/negativity. The study showed significant positive correlation between prosocial competence, social competence and emotion regulation. Finally, the study found significant negative relationships between problem areas and competence areas of children. The study contributed to the literature by assessing children's problem behaviors, traumatic experiences related to violence exposure and resilience, emotion regulation, social competence level in an at-risk community in eastern Turkey.

Bu çalışmada Türkiye'nin doğusunda geri kalmış ve çeşitli risk faktörleri barındıran bir bölgede yaşayan çocukların problem davranışlarını saptamak amaçlanmıştır. Bu çalışmadaki ikinci amaç ise bu çocukların dirençlilik, duygu düzenleme ve sosyal başarı seviyelerinin ölçülmesidir. Araştırmanın üçüncü amacı çocukların ne gibi travmatik olaylar yaşadıklarını saptamaktır. Son olarak araştırma çocukların problem davranışlarının, dirençlilik, duygu düzenleme, sosyal başarı ve çocukların yaşadıkları travmatik olaylar arasında ilişki olup olmadığını bulmayı amaçlamıştır. Araştırmaya Türkiye' nin doğusundaki bir ilde yaşayan doksan beş çocuk katılmıştır. Araştırmanın sonucunda travmadan daha olumsuz etkilenen çocukların daha çok duygusal semptom, davranış bozukluğu, hiperaktivite, yaşıtlarıyla problem yaşama, kızgınlık ve saldırganlık, kaygı, ani olumsuz duygu değişimi problemleri yaşadıkları ortaya çıkmıştır. Çalışma dirençli çocukların daha az kızgınlık saldırganlık ve ani olumsuz duygu değişimi problemi yaşadığını göstermiştir. Çalışma duygusal semptom, davranış bozukluğu, hiperaktivite, kızgınlık saldırganlık ve ani olumsuz duygu değişimi arasında anlamlı pozitif bir ilişki ortaya çıkarmıştır. Buna ek olarak, çalışmada olumlu sosyal davranış yetkinliği, sosyal yetkinlik ve duygu düzenleme arasında anlamlı olumlu bir ilişki bulunmuştur. Son olarak, çalışma çocukların problem alanlarıyla, yetkinlik alanları arasında anlamlı olumsuz bir ilişki bulmuştur. Çalışma Türkiye' nin doğusunda risk ortamında yaşayan çocukların problem davranışlarını, yaşadığı şiddete bağlı travma deneyimlerini ve bundan nasıl etkilendiklerini, dirençlilik, duygu düzenleme, sosyal yetkinlik seviyelerini belirlemesi ve aralarındaki ilişkileri incelemesiyle literatüre katkı sağlamaktadır.