The effect of seasonality and daylight length on mammalian reproductionleading to spring births has been well established, and that is known asphotoperiodism.In assisted reproduction there is much greater uncertainty as to the effectof seasonality. This is a 9-year retrospective analysis of 1732 standardized cyclesof IVF/ICSI. Data was analysed with regard to the 891 cycles occurring during themonths of extended daylight (Apr ? Sept) and those 841 cycles during wintermonths of restricted light length (Oct ?Mar). The results showed that there wassignificant improvement in assisted conception outcomes in cycles performed inwinter (short daylight) months with more efficient ovarian stimulation 3212,5 IUv 3590,1 IU/per oocyte retrieved (p= 0,008). There was similarly and nosignificantly improved implantation rate per embryo transferred 21,4 % vs 17,5 %(p= 0.131) and greater clinical pregnancy rate 45,1 % vs 38,6 % (p=0.107), 16,8% increase in pregnancy rate during winter cycles. This study clearlydemonstrates no significant benefit of increased daylight length on outcomes ofIVF/ICSI cycles.Differences in the distribution of cases of women and men age groups, reeditedto correct only the short daylights and extended daylights between thestatistical difference in clinical pregnancy rate and birth rate were monitored.The clinical pregnancy rate, 41,8 % in extended daylights and 48,2 % in shortdaylights (p= 0,016), 15 % increase in pregnancy rate during short daylights. The birth rate, 29,1 % in extended daylights and 35,8 % in short daylights (p=0,007), 23 % increase in pregnancy rate during short daylights.Photoperiodism not reason for this distribution. One hypothesis is staff,drugs and chemicals for embryo cultures could be higher quality in shortdaylights. However the hypothesis is no evidence in our hands.Keywords: Photoperiodism, Assisted Conception, reproductive outcome.

Memelilerde mevsimsel değişim ve günlerin uzun olup olmamasınınüreme sistemine etkisiyle ilkbaharda doğumların yoğun olarak gerçekleşmesi iyibilinen bir durumdur ve bu fotoperiodizim olarak bilinir.Mevsimlerin Yardımcı Üreme Teknikleri üzerine olan etkisi çok net olarakbilinmemektedir. Bu çalışma 9 yıl boyunca, Merkezimizde standardize edilmiş1732 İVF ve İCSİ sikluslarını içermektedir. Günlerin uzun olduğu yaz aylarında(Nisan ? Eylül) gerçekleştirilmiş 891 siklus ve günlerin kısa olduğu kış aylarında(Ekim ? Mart) gerçekleştirilmiş 841 siklus bilgileri analiz edilmiştir. Günlerinkısa olduğu Kış aylarında gerçekleştirilen Yardımcı Üreme Tekniklerisonuçlarında Yaz aylarına göre önemli bir gelişme olduğunu göstermektedir.Ovaryen stimulasyon için oosit başına düşen toplam gonadotropin dozu Kışaylarında 3212,5 IU iken ilkbahar aylarında 3590,1 IU dir (p= 0,008). Embriyobaşına düşen implantasyon oranı önemli değildi, kış aylarında % 21,4 ikenilkbahar aylarında % 17,3 idi (p= 0,131) ve klinik gebelik oranları Kış aylarında% 45,2, ilkbahar aylarında % 38,7 idi (p= 0,107) ( Kış aylarında % 16,8 artış). Buçalışma günlerin uzun olmasının İVF/İCSİ siklus sonuçları üzerine, beklenildiğişekilde olumlu bir değişikliğe neden olmadığını göstermektedir.Vakaların dağılımındaki kadın ve erkek yaş farklılıklarını düzeltecekşekilde gruplar yeniden düzenlendiğinde sadece kısa ve uzun günler arasındaklinik gebelik oranı ve doğum oranında istatistiki fark izlenmiştir. Klinik gebelikoranı ortalaması; Uzun günlerde % 41,8, Kısa günlerde % 48,2 ( p= 0,016) kısa günlerde uzun günlere göre % 15 artış saptandı. Doğum oranı ortalaması; Uzungünlerde % 29,1, Kısa günlerde % 35,8 ( p= 0,007) , kısa günlerde uzun günleregöre % 23 artış saptandı.Bunun nedeni fotoperyodizim ile zıt bir dağılım olup daha çok personelin,ilaçların ve embriyo kültür kimyasallarının kısa gün peryodlarındaki kalitelerinindaha yüksek olabilmesi hipotezi ile açıklanabilirsede elimizde bir kanıt yoktur.Anahtar Kelimeler: Fotoperiyodizm, Yardımcı Üreme, Üreme Sonuçları.