Basal cell carcinoma (BCC) is the most common tumor type worldwide. The immune system is known to provide protection against cancer and affect cancer prognosis. Many tumor types including skin cancers are more frequent and more aggressive in immune compromised individuals. In this study, we aimed to investigate the effect of the immune infiltrate on the tumor recurrence in BCC. Thirty patients with histopathologically confirmed BCC who did not show any recurrence for five years, and twenty-nine patients with biopsy confirmed BCC who showed tumor recurrence on the same anatomic site where the primary tumor occurred, were included in the study. The effects of demographic and clinical characteristics such as age, age at diagnosis, sex, presence of comorbidities, presence of solar elastosis, time between the appearance of the lesion and the excision of the primary tumor and the histopathologic type of tumor on tumor recurrence were investigated. Expressions of CD4, CD8, CD25, Foxp3, CD68, CD163 and CD1a were immunohistochemically assessed. The composition and the effects of the peritumoral immune infiltrate on tumor recurrence and histopathologic type were evaluated.The time between the appearance of the lesion and the excision of the primary tumor was found to be correlated with recurrence risk. In all three types of tumors (primary group, primary and recurrent tumors of recurrent group), the peritumoral infiltrate was found to be rich in CD4+ T-cells and sparse in CD1a+ Langerhans cells. The peritumoral infiltrate was also found to be richer in CD163+ M2 macrophages compared to CD68+ M1 macrophages. In the primary tumors of the recurrent group, CD8 expression was found to be significantly lower than CD4 expression, and the sparsity of CD8+ cytotoxic T-lymphocytes, which play a key role in anti-tumor immune response, was thought to be related to the recurrence risk. Moreover, CD1a expression was found to be significantly higher in the primary group compared to the primary tumors of the recurrent group, and impaired antigen presentation in recurrent group was assumed to be possibly responsible for the tumor recurrence. In our study, BCC tumor microenvironment was found to be an immunosuppressive environment rich in M2 macrophages and sparse in Langerhans cells. Recurrent tumors were found to contain less CD1a+ Langerhans cells and cytotoxic T-cells compared to non-recurrent tumors, and this was thought to cause a further immunosuppression; thus leading to recurrence. This study bears importance as it is the first research that evaluates BCC microenvironment in such detail.

Bazal hücreli karsinom (BHK), tüm dünyada en sık görülen kanser tipidir. İmmün sistemin kansere karşı koruma sağladığı ve kanser prognozunu etkileyebildiği bilinmektedir. İmmün baskılanmış kişilerde, pek çok tümörde olduğu gibi, deri kanserleri de daha sık görülmekte ve daha agresif seyir göstermektedir. Bu çalışmada, peritümöral immün infiltratın BHK rekürrensine olan etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya BHK tanısı almış, tanıdan sonraki 5 yıl içinde rekürrens göstermemiş 30 hasta ile tanıdan sonraki ilk 5 yıl içinde aynı anatomik bölgede tümör rekürrensi saptanmış 29 hasta alınmış; hasta yaşı, tanı yaşı, cinsiyet, komorbidite varlığı, solar elastoz varlığı, lezyonun ortaya çıkışından primer tümör eksizyonuna kadar geçen süre, tümörün histopatolojik tipi gibi demografik ve klinik özelliklerin rekürrens riski üzerine etkisi incelenmiştir. İmmünhistokimya yöntemiyle CD4, CD8, CD25, Foxp3, CD68, CD163 ve CD1a boyaması yapılarak semi-kantitatif olarak değerlendirilmiş, BHK hastalarındaki immün infiltratın bileşimi, rekürrens ve histopatolojik tip üzerine etkileri araştırılmıştır. Lezyonun ortaya çıkışından primer tümör eksizyonuna kadar geçen sürenin tümör rekürrens riski ile ilişkili olduğu saptanmış, her üç tümör grubunda (primer grubun tümörleri, rekürren grubun primer ve rekürren tümörleri) peritümöral immün infiltratın CD4+ T-hücrelerden zengin, CD1a+ Langerhans hücrelerinden fakir olduğu belirlenmiştir. BHK tümör mikroçevresinde CD163+ M2 makrofajların CD68+ M1 makrofajlara göre daha fazla olduğu görülmüştür. Rekürren grubun primer tümörlerinde CD8 ifadelenmesinin CD4'e göre daha düşük olduğu saptanmırken, anti-tümör immün yanıtta görevli sitotoksik T-lenfositlerin sayıca az olmasının rekürrensle ilişkili olabileceği düşünülmüştür. Ayrıca, CD1a ifadelenmesinin primer grupta, rekürren grubun primer tümörlerine göre anlamlı olarak fazla olduğu belirlenmiş, rekürren olgularda tümör mikroçevresindeki antijen sunumunun bozulmasının, anti-tümör immün yanıtı bozarak rekürrens riskini artırabileceği sonucuna varılmıştır. Çalışmamızda, BHK tümör mikroçevresinin M2 makrofajlardan zengin, Langerhans hücrelerinden fakir, immünsüpresif bir ortam olduğu; rekürrens göstermeyen tümörlerle karşılaştırıldığında, rekürren tümörlerin primer tümörlerinde, peritümöral immün infiltratın daha az CD1a+ Langerhans hücresi ve CD8+ sitotoksik T hücre içerdiği saptanmış, bu durumun anti-tümör immün yanıtta bozulmaya, dolayısıyla da rekürrense ortam hazırlayabileceği düşünülmüştür. Bu çalışma, literatürde daha önce BHK mikroçevresindeki immün infiltratı bu kadar detaylı olarak değerlendiren bir çalışma bulunmaması nedeniyle önem taşımaktadır.