The Integrated Pollution Prevention and Control (IPPC) Directive from the European Union strives to achieve a high level of environmental protection by preventing or reducing the pollution emanating from industrial installations directly at the source. The Directive implies that the emission limit values should be set in accordance with each industry?s Best Available Techniques (BAT). In the present study, water recovery and wastewater treatability alternatives developed beforehand were evaluated towards the evaluation of BATs for the management of wastewaters from a denim textile mill. For this purpose, an assessment that translates the key environmental aspects into a quantitative measure of environmental performance and also financial analysis were performed for each of the alternatives. The alternatives considered for water recovery from dyeing wastewaters were nanofiltration (NF) with coagulation and/or microfiltration (MF) pretreatment, ozonation or peroxone and Fenton oxidation. On the other hand, for the end-of-pipe treatment of the mill?s mixed wastewater; ozonation, Fenton oxidation, membrane bioreactor (MBR) and activated sludge process followed by membrane filtration technologies were evaluated. The results have indicated that membrane filtration process providing 70 % water recovery with the least environmental impacts is the BAT for water recovery. On the other side, MBR technology has appeared as the BAT for the end-of-pipe treatment of the mill?s mixed wastewater. A technical and financial comparison of these two BAT alternatives revealed that water recovery via membrane filtration from dyeing wastewaters is selected as the BAT for the water and wastewater management in the mill.

Avrupa Birliği IPPC (Entegre Kirlilik Önleme ve Kontrolü) Direktifi, endüstri tesislerinden kaynaklanan kirliliği, kaynağında azaltarak ya da önleyerek, çevrenin yüksek seviyede korunmasını amaç edinmiştir. Direktif, tesisler için mevcut en iyi teknikler sayesinde emisyon limit değerlerini belirlemeyi gerektirmektedir. Mevcut çalışmada denim üreten bir tekstil fabrikasında oluşan atıksular için mevcut en iyi teknikleri belirlemek adına su geri kazanımı ve atıksu arıtılabilirlik alternatifleri geliştirilmiştir. Bu amaçla, her bir alternative için nicel bir çevresel performans değerlendirmesi ve alternatiflerin finansal analizleri yapılmıştır. Su geri kazanımı için düşünülmüş olan alternatifler boyama atıksuları için koagülasyon ya da mikrofiltrasyon (MF) ön arıtımıyla nanofiltrasyon (NF), ozonlama ve Fenton oksidasyonu iken; tesisin karışık atıksuyunun nihai bertarafı için uygulanmış olan alternatifler ozonlama, Fenton oksidasyonu, membran biyoreaktörü (MBR) ve aktif çamur sonrasında membran filtrasyon prosesleridir. Sonuçlar, su geri kazanımı çalışmaları için % 70 su geri kazanımı sağlamış olan en az çevresel etkisi olan membran filtrasyon prosesini mevcut en iyi teknik olarak göstermektedir. Diğer taraftan membran biyoreaktör prosesi tesisteki karışık atıksuyun arıtılması için mevcut en iyi teknik olarak görülmektedir. Belirlenmiş olan alternatiflerin teknik ve ekonomik değerlendirilmesi sonucunda, membran filtrasyon prosesi ile boyama atıksularından su geri kazanımı, tesisin su ve atıksu yönetimi açısından mevcut en iyi alternatif olarak seçilmiştir.