In the leather industry, most of defects seen on the leather originate from bacterial activity during storage of salted hides and the soaking processes. In the present study, the minimal inhibitory and minimal bactericidal effects of different concentrations of potassium dimethyl-dithiocarbamate used in the leather industry were examined on proteolytic, lipolytic or both proteolytic and lipolytic Staphylococcus lugdunensis, Staphylococcus warneri, Staphylococcus xylosus, Bacillus mycoides, Enterobacter sakazakii and Pseudomonas aureginosa isolated and identified from the soak liquor in the previous study.It was determined that a 142 mg/L dose of potassium dimethyl-dithiocarbamate caused > 5 log unit inactivation only at Staphylococcus warneri, Staphylococcus lugdunensis and Bacillus mycoides at 24 h exposure time. Although 569 mg/L dose of the test substance caused > 5 log unit inactivation of Enterobacter sakazakii, 1138 mg/L produced > 5 log unit inactivation of all the test microorganisms.64 µg of the active ingredient produced zones of inhibition between 18 and 24 mm on the test microorganisms with Kirby-Bauer disc diffusion method. While the smallest inhibition zone were seen at both Enterobacter sakazakii and Pseudomonas aureginosa, the largest inhibition zone was measured at Staphylococcus warneri at this concentration. 4553 mg/L of potassium dimethyl-dithiocarbamate caused > 4 log unit inactivation of the mixed culture at 1 and 2 h exposure times while 2276 mg/L dose of the antimicrobial agent produced > 4 log unit inactivation of the mixed culture at 4 h exposure time. However, the same concentration produced > 5 log unit inactivation at 6 and 8 h exposure times. As a conclusion, it was found that it is neccessary to use higher concentration of potassium dimethyl-dithiocarbamate to inactivate all of the bacteria isolated from the hide soak liquor.

Deri endüstrisinde, mamul deride görülen zararın önemli bir kısmı tuzlanmış derilerin depolanması ve ıslatma sıvılarındaki bakteriyel faaliyetten kaynaklanmaktadır. Çalışmamızda, deri endüstrisinde kullanılan potasyum dimetil-ditiyokarbamet'in farklı konsantrasyonlarının minimal inhibitör ve minimal bakterisidal etkileri, başka bir çalışmada ıslatma sıvısından izole edilerek tanımlanmış olan, proteolitik, lipolitik veya hem proteolitik hem de lipolitik aktivite gösteren Staphylococcus lugdunensis, Staphylococcus warneri, Staphylococcus xylosus, Bacillus mycoides, Enterobacter sakazakii ve Pseudomonas aureginosa üzerinde araştırılmıştır. Bu maddenin 142 mg/L'lik kullanım konsantrasyonu, 24 saatlik temas süresinde sadece Staphylococcus warnerii, Staphylococcus lugdunensis ve Bacillus mycoides bakterilerinde > 5 log azalmaya neden olduğu saptanmıştır. 569 mg/L Enterobacter sakazakii'de > 5 log azalmaya neden olurken 1138 mg/L tüm test mikroorganizmalarında > 5 log azalmaya sebep olmuştur. Bu maddenin disk difüzyon yönteminde 64 µg'ı tüm test mikroorganizmalarında 18-24 mm arasında inhibisyon zonların oluşumuna neden olmuştur. Bu konsantrasyonda en küçük zonlar, Enterobacter sakazakii ve Pseudomonas aureginosa'da görülürken, en büyük zon Staphylococcus warneri'de görülmüştür. Potasyum dimetil-ditiyokarbamet'in 4553 mg/L'lik konsantrasyonu 1 ve 2 saatlik temas süresinde karışık kültürde > 4 log azalmaya sebep olurken 2276 mg/L'lik konsantrasyonu 4 saatte > 4 log azalmaya sebep olmuştur. Aynı konsantrasyon, ancak 6 ve 8 saatlik temas sürelerinde karışık kültürde > 5 log azalmaya neden olmuştur. Sonuç olarak Potasyum dimetil-ditiyokarbamet'in deri ıslatma sıvısından izole edilen mikroorganizmaların tümünü inaktive etmesi için daha yüksek kullanım konsantrasyonun gerekli olduğu saptanmıştır.