The rapid increase in the world's population also increases the needs for the population in terms of feeding and sheltering. Especially in developed countries, an urbanization approach is adopted depending on horizontal growth for meeting the accommodation needs, and as a result of this approach, agricultural lands where the feeding needs of the population are met are rapidly being destroyed. This leads to problems in food acquisition and safety. Considering this predicament and the accommodation-feeding relationship, the thesis defends the idea that food production should take place in agricultural areas for cities to feed themselves, existing agricultural areas should be used in suitability for their objectives in this process, vertical structuring should be adopted instead of horizontal structuring in this matter, and therefore, sustainable high-rise structures are needed in the maintenance of the construction of our shared future. In this concept, by utilizing the relevant literature and assessing the relevant legislation in the context of Turkey, with the purpose of forming sustainable cities that can feed themselves by reducing the urbanization pressure on agricultural lands, it will be possible to form recommendations towards forming `Agriculture-Oriented` cities, sustainable high-rise structures in the context of vertical structuring in the field of architecture and recommendations in the governance field and towards enlightening the public.It is believed that the issue of the protection of agricultural land defined in the thesis is an international issue, and the recommendations that have been produced in the context of the thesis are important in terms of the achievement of a common ground that is healthy and peaceful. It is expected that this dissertation work will guide scientific studies in the relevant fields, propose new initiatives for new studies and form an awareness in the policy-makers, implementers and the society.

Dünya nüfusunun hızla artması, beraberinde bu nüfusun beslenme ve barınma ihtiyacını da arttırmaktadır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde, barınma ihtiyacını karşılamak başta olmak üzere kentsel ihtiyaçlar için yatay büyümeye dayalı kentleşme anlayışı benimsenmekte, bu anlayış sonucu nüfusun beslenme ihtiyacının karşılandığı verimli tarım arazileri hızla yok edilmektedir. Bu da gıda temini ve güvenliği sorununa yol açmaktadır. Tezde, bu sorundan yola çıkılarak ve barınma-beslenme ilişkisi de göz önüne alınarak, kentlerin kendilerini besleyebilmesi için gıda üretimlerinin tarımsal alanlarda yapılması, bu kapsamda mevcut tarım alanlarının amacına uygun biçimde kullanılması ve yatay yapılaşma yerine dikey yapılaşmanın benimsenmesi, dolayısıyla ortak geleceğimizin inşasında sürdürülebilir yüksek yapıların gerekliliği savunulmaktadır. Bu kapsamda, ilgili literatürden yararlanılarak ve ilgili mevzuat Türkiye bağlamında değerlendirilerek, tarım arazileri üzerindeki kentleşme baskısını azaltan, gıda temini ve güvenliğini sağlayan, kendi kendini besleyebilen sürdürülebilir kentlerin oluşturulması amacıyla, kent planlama alanında `Tarım Odaklı Kentler` in planlanmasına yönelik öneriler, mimarlık alanında dikey yapılaşma anlayışı doğrultusunda `sürdürülebilir yüksek yapılar` üzerine öneriler, yasal - yönetsel alanda ve toplumun bilinçlendirilmesine yönelik öneriler geliştirilmiştir. Tezde tanımlanan tarım arazilerinin korunması sorununun, evrensel bir sorun olduğu ve tez kapsamında geliştirilen önerilerin ortak geleceğimizin barış içinde ve sağlıklı inşası için önemli olduğu düşünülmektedir. Tez çalışmasının ilgili disiplinlerdeki bilimsel çalışmalara yol göstermesi, yeni çalışmalar için açılımlar sunması, fiziki planlama disiplinindeki uzmanlarda, politika yapıcı ve uygulayıcılarda, toplumda farkındalık oluşturması beklenmektedir.