The aim of this study is to evaluate and compare the effects of different concentrations of phytic acid on smear layer removal, on root dentine microhardness and erosion. 135 freshly extracted, single-rooted, mandibular second premolar teeth with relatively similar dimensions and lengths were selected for this study. Teeth with an approximate length of 18 – 20 mm were used in this study. All teeth were instrumented with Protaper Universal files, using the crown-down technique up to size 30, 0.06 taper (F3). Between each file, root canals were irrigated with 2 ml, 5% NaOCl using a 30 G needle. After instrumentation, teeth were randomly allocated into two groups; 75 teeth were used for microhardness tests and 60 teeth were used for the evaluation of smear layer and erosion.According to the results of this thesis, 1% phytic acid solution was proved to be more effective than conventional 17% EDTA solution even when the concentration was reduced by 50%. 17% EDTA solution was effective in the removal of the smear layer at the coronal and middle thirds of the root canal. However the solution was not as effective at the apical third of the root canal. 1% phytic acid solution has shown better penetration to the apical third of the root canal removing the smear layer more efficiently when compared with the other experimental groups. To develop a better understanding of the effects of phytic acid solution on the root canal dentine, more research should be carried out.

Bu tez çalışmasının amacı, tek köklü dişlerde preparasyon sonrasında son irrigasyon ajanı olarak farklı konsantrasyonlarda kullanılan fitik asit solüsyonlarının smear tabakasını uzaklaştırılma etkinliğinin, erozyon ve mikrosertlik üzerindeki etkilerinin diğer irrigasyon solüsyonları ile karşılaştırılmasıdır. Tez hipotezimiz, %1'lik ve %0,5 konsantrasyonlarda kullanılan fitik asit solüsyonunun, konvansiyonel %17 EDTA ile karşılaştırıldığında, dentin'in morfolojisini ve yüzey özelliklerini değiştirmeden, eşdeğer veya daha etkili smear uzaklaştırma etkinliğinin olduğunun gösterilmesidir. Bu çalışmada 135 adet tek köklü, apikal gelişimini tamamlamış çekilmiş alt premolar dişleri kullanıldı. Uzunlukları 18 - 20 mm olan dişler kullanıldı. Koronal-apikal uzunlukları benzer olan dişler kullanılarak standardizasyon sağlandı. 135 adet dişten 60 adet diş taramalı elektron mikroskop değerlendirmesi için, geriye kalan 75 adet diş ise mikrosertlik ölçümleri için ayrıldı. Taramalı elektron mikroskop değerlendirmesi için 60 adet diş, her grupta 15 diş olacak şekilde rastgele 4 gruba ayrıldı. Mikrosertlik deneyi için 75 adet diş, her grupta 15 diş olacak şekilde rastgele 5 gruba ayrıldı. Smear tabaka ve erozyon değerlendirmesi, köklerden alınan vertikal kesitlerin, taramalı elektron mikroskobu altında, x 2000 magnifikasyonda, köklerin koronal, orta ve apikal üçlüsünden alınan görüntüler kullanılarak yapıldı. Yapılan tez çalışmasının sonuçlarına göre %1 fitik asit solüsyonu, solüsyonun konsantrasyonu yarı yarıya azaltılsa bile (%0,5 fitik asit), konvansiyonel şelasyon ajanı %17 EDTA'dan smear tabakasını uzaklaştırma kabiliyeti açısından daha etkilidir. Fitik asit solüsyonunun, kök kanal sisteminde meydana getirdiği olumlu ve olumsuz etkilerin daha iyi anlaşılması, kök kanal tedavisinde klinik koşullarda kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi için daha fazla in vivo ve in vitro bilimsel çalışmalar yapılması gerekmektedir.