This thesis covers the transformations in classical dance between 1920 and 1960 which would lay a foundation to the development of dance theatre, and together with modern dance, the journey towards it. To better understand the emergence of modern insights in dance; courtroom ballet has been inspected, which has tremendously influenced the free dance theatre form of 1960's, together with how the new dance came into the light, and the elements that have contributed to it's development. The creative enviroments in Germany and America, which make up the essential lines in our graphic, have been comparatively evaluated, and the findings from this main area of study have been analysed. Due to societal dynamics and the effects they had on the art of dance between the two great wars, it is imperative that this social fabric should be inspected. Hence, the socio-political transformations of the two countries during the working periods of the dancers have been traced and analysed. The psychological devastation that came from the industrialisation that emerged between these two continents, have been observed to be pushing the artists towards seeking new platforms for creative output.  The alternative ideas of the pioneers of the new dance have been included, who have pointed out to a new way of thinking and manner of movement in contrast with the idea of dance as recration or in the case of classical dance, disposition towards corporal virtuosity. In this context, the influence which would lay the foundations for dance theatre, that the pioneers such as Isadora Duncan, Martha Graham, Laban and Wigman have had on the acceptance of the new dance as an art form have been compared correspondingly with their countries of residence. The performances of their times they have been a part of and the dance forms they have created have been examined. In conclusion, it has been observed that both the socio-political atmosphere in Germany and America, and the works of the pioneers of the new dance have contributed greatly to the emergence of the dance theatre.

Bu tez çalışmasının kapsamı 1920 ve 1960 yılları arasında, dans tiyatrosunun oluşumuna öncülük etmiş olan klasik dansın dönüşümlerini ve modern dans ile beraber dans tiyatrosuna giden yolculuğu anlatmaktadır. Dansta modern anlayışın ortaya çıkışını daha iyi anlayabilmek için 1960'lı yıllardaki özgün dans tiyatrosu biçiminin oluşmasına temel teşkil eden saray balelerine göz atılmış ve sonrasında yeni dansın ortaya çıkış ve gelişmelerini oluşturan unsurlar incelenmiştir. Bu grafinin ana hatlarını oluşturan Almanya ve Amerika'nın sanatsal ortamı değerlendirilmeye alınmış ve bu merkez hattaki bulgular analiz edilmiştir. Yaşanan iki büyük savaş arasındaki toplumsal dinamikler ve dans sanatı üzerindeki etkileri, modern dansın içinde geliştiği bu toplumsal yapıyı incelemeyi zorunlu kılmıştır. Dolayısıyla dansçıların yaptığı çalışmalar esnasında iki ülkenin geçirdiği sosyo-politik dönüşümler izlenerek sürecin değerlendirmesi yapılarak, iki ülkenin farklı bakış açılarının dans tiyatrosu ile ilişkili durumu incelenmiştir. Bu iki kıta arasında ortaya çıkan endüstrileşme ile beraber yaşanan psikolojik yıkımların sanatçıların içlerindeki yaratımı dışa vuracakları zeminler aramaya yönlendirdiği gözlemlenmiştir. İki ülkenin geçirdiği dönüşümler esnasında yeni bir düşünüş ve hareket üslubuna işaret eden yeni dansın öncülerinin dansın sadece eğlence ya da klasik dansdaki gibi bedensel virtüöziteye dayalı bir gösteri biçimi olması karşısında ürettikleri alternatif fikirlerine yer verilmiştir. Bu bağlamda yeni dansın bir sanat biçimi olarak kabul görmesini sağlayan öncüller olan Isadora Duncan, Martha Graham, Laban ve Wigman'ın dans tiyatrosuna temel teşkil edecek olan etkileri, bulundukları ülkeler paralelinde karşılaştırılmıştır. Kendi dönemlerinde içinde yer aldıkları gösteriler ve yarattıkları dans biçimleri incelenmiştir. Sonuç olarak Almanya ve Amerika'daki sosyopolitik zeminin ve yeni dansın öncülerinin çalışmalarının dans tiyatrosunun oluşumunda büyük katkılar oluşturduğu görülmüştür.