Faculty development programs play an important role in higher education. Within such programs, medical teachers can acquire competencies with regard to facilitating their students' learning processes. The purpose of this study was to develop, implement, and evaluate blended learning courses for teaching improvement through faculty development programs; and to examine and to describe the participation, satisfaction, and perception of medical teachers toward blended learning. With this aim in mind, four research questions were addressed in the study. Multiple-case study research design was utilized in order to grasp a holistic understanding toward a blended learning faculty development program. Using the blended learning approach, faculty development courses were designed, developed and implemented based on the Four-Component Instructional Design (4C/ID) model. Implementation was evaluated in terms of participation, satisfaction, and attainment. The study group consisted of 26 participants, with 14 medical teachers in Case 1 and 12 in Case 2 from different departments of the Faculty of Medicine at a Turkish university. Data were collected and analyzed using quantitative and qualitative methods, and discussed by merging. While face-to-face (f2f) sessions were almost fully attended, participation and the use of online activities were partially attended. It was determined that participant workload was the most significant reason for this differential. According to the pre- and post-survey results, participants perceived that they improved in all learning outcomes. It was identified that lack of time was the most important barrier for medical teachers against their participation and usage, and that having goals for personal development and obtaining skills in teaching were essential motivators to their participation and usage. A consensus was found for supporting courses of faculty development programs through e-learning. Where online courses were not supported with f2f sessions; it was expressed by the participants that this could negatively affect their participation and learning tasks necessary to complete the course. The participants stated that the preferred modular course planning and heavily f2f-driven blended learning course designs.

Eğitici gelişimi programlarının, kaliteli yükseköğrenim için önemli bir yere sahip olduğu düşünülmektedir. Bu programlarda eğiticiler öğrencilerin öğrenme sürecini kolaylaştırıcı rollerle ilgili yeterlikleri kazanabilmektedirler. Bu çalışmanın amacı, tıp eğiticilerinin öğretim becerilerinin gelişimi için düzenlenen temel eğitici gelişimi programı kapsamında karma öğrenme yaklaşımıyla ders tasarlamak, uygulamak, değerlendirmek ve tıp eğiticilerinin yapılan uygulamaya yönelik algılarını, katılımlarını ve memnuniyetlerini incelemektir. Bu amaç doğrultusunda dört araştırma sorusu ile bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Değerlendirmeyi daha kapsamlı yapabilmek için çoklu durum deseni kullanılmıştır. Dersler dört bileşenli öğretim tasarımı modeli zemininde karma öğrenme yaklaşımı kullanılarak tasarlanmış ve uygulanmıştır. Uygulama katılım, memnuniyet ve kazanımlar bağlamında değerlendirilmiştir. Grup 1'de 14, grup 2'de 12 olmak üzere toplam 26 tıp fakültesi öğretim elemanı araştırma grubunu oluşturmuştur. Veriler nicel ve nitel yöntemler kullanılarak toplanmış, analiz edilmiş ve birleştirilerek yorumlanmıştır. Yüz-yüze oturumlara tama yakın katılım sağlanırken, e-öğrenme uygulamalarına katılımın ve kullanımın sınırlı kaldığı, bunun en önemli nedeninin iş yükü olarak gerekçelendirildiği belirlenmiştir. Kurs öncesi ve sonrası anket sonuçlarına göre katılımcılar tüm öğrenme hedeflerinde gelişim gösterdiklerini düşünmektedirler. Tıp fakültesi öğretim elemanları için zaman kısıtlılığının katılım ve kullanımın önünde en önemli engel olduğu, bireysel gelişim ve öğretim alanında belirli becerileri kazanma hedefine sahip olmanın katılım ve kullanım için temel motivasyon kaynakları olduğu belirlenmiştir. Eğitici gelişimi programlarındaki derslerin belirli bir oranda e-öğrenme etkinlikleriyle desteklenmesinin gerektiği konusunda bir uzlaşma olduğu saptanmıştır. Çevrimiçi derslerin yüz-yüze oturumlarla desteklenmediği durumlarda; derse katılım ve dersi tamamlamaya yönelik öğrenme görevlerinin olumsuz olarak etkilenebileceği görüşü katılımcılar tarafından ifade edilmiştir. Modüler ders yapısı ve yüz-yüze eğitim uygulamaların ağırlıkta olduğu karma öğrenme modelinin katılımcılar tarafından tercih edildiği belirlenmiştir.