In this study, the discretionary power of the administration in the transfer of public servants by appointment has been analysed and by giving verious exaples from court decisions the operation of the judicial review of that discretionary power has been described.In order to ensure the fullfilment of the public services which administrative has to conduct, the necessity to give administrative discretionary powers is accepted in general. Discretionary power is mean administration can act as approve to requirement of issue in space which law don?t touch on. However there isn?t a consensus about limit and the way of using that discretionary power. In this context the main purpose of this study is to give information about the necessity, limits and charecteristics of discretionary power which administration use in the transfer of public servants by appointment, indicate the general opnion of Counsil of State about that power and present how judicial review discretionary power which administration use in the transfer of public servants by appointment evaluates in Turkey.Although, the necessity to give administrative discretionary powers is accepted, it is not absolute and unlimited. In Tukish Administarive Law limits of the discretionary power which administration use in the transfer of public servants by appointment has not been formed, however as the administrative law is an interpretation law this deficiency is resolve by the court decisions. In this point, the importance of this study is shows itself as it present how judicial review discretionary power which administration use in the transfer of public servants by appointment evaluates in Turkey by the ligtht of local and superior court decisions.

Bu çalışmada, devlet memurlarının naklen atanmasında idareye tanınan takdir yetkisi ve bu yetkinin yargısal denetiminin nasıl işlediği, mevcut hukuki durum değerlendirilip, yargı kararlarından örnekler verilerek incelenmiştir.İdareye, yürüttüğü hizmetleri yerine getirmesini sağlamak amacıyla takdir yetkisi tanınması gerekliliği genel olarak kabul gören bir durumdur. Takdir yetkisi, kanunların düzenleme yapmayarak idareye serbest bir hareket sahası bırakması ve idarenin bu alan içerisinde, olayın özelliklerini göz önüne alarak hareket edebilmesini ifade eder. Bununla birlikte bu takdir yetkisinin sınırları ve nasıl kullanılacağı hususu tartışmalara neden olmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın başlıca amacı, idarenin, yükümlü olduğu faaliyetlerini yerine getiren kamu görevlilerinden olan memurların naklen atanmasında kullandığı takdir yetkisinin gerekliliği, özellikleri, sınırları hakkında bilgi vererek yargı kararları ışığında, Danıştayın, idarenin takdir yetkisi hakkındaki genel görüşlerini belirtmek ve Türkiye'de memurların naklen atanması işlemlerinde idareye tanınan takdir yetkisinin yargısal denetiminin nasıl gerçekleştiğini ortaya koymaktır.İdareye, takdir yetkisi tanınması gerekmekle birlikte bu yetkinin mutlak ve sınırsız olmadığını vurgulamak gerekir. İdarenin memurları naklen atama noktasında sahip olduğu takdir yetkinin sınırları hakkında açık bir düzenleme bulunmamakla birlikte, bir içtihatlar hukuku olan idare hukukunda bu eksiklik yargı içtihatları ile giderilmektedir. Bu noktada bu çalışmanın önemi de, gerek yerel idare mahkemelerinin ve gerekse üst mahkeme olan Danıştay'ın kararları ışığında, Türkiye'de memurların naklen atanması işlemlerinde idareye tanınan takdir yetkisinin yargısal denetiminin nasıl gerçekleştiğinin sunulmasından kaynaklanmaktadır.