We investigate the role of pomegranate juice, as a protective agent, against the acute hepatotoxicity induced by parecetamol in rats, 8-9 weeks old, 100-200 g, female Wistar-Albino rats divided into four groups as: 1) paracetamol, 2) paracetamol+ punica granatum juice, 3) punica granatum juice and, 4) control. 1.5 cc/day punica granatum juice given orally to the 2nd and 3rd group and 1.5 cc/day distilled water has given to group 1 and 4 for seven days. At the day 8, 3000 mg/kg paracetamol administered orally to group 1 and 2. Rats sacrificed at 9th day, blood and liver tissue samples are taken. Blood and liver tissue levels of TBARS (as an oxidative marker) measured and, liver tissue is evaluated histologically. Liver tissue and blood TBARS levels were significantly higher at paracetamol group compared to others. There were not any statically significant difference between paracetamol+ pomegranate group and pomegranate, and control groups. Histological findings at pomegranate and control groups were normal. There were structural changes at paracetamol and paracetamol+ pomegranete groups but structural change scores were significantly lower at paracetamol+ pomegranate group. Pomegranate juice is widely available, inexpensive, easily obtained from a fruit, taste and color of the fruit is suitable for consumption of pediatric patients.Our study, considering histological evaluation and oxidation parameters demonstrates that pomegranate juice may prevent paracetamol induced acute liver damage. To our knowledge, this is the first experimental study on this issue which is also important contributions to the literature.Key words: Hepatotoxicity, paracetamol, pomegranate juice.

Çalışmamızda, ülkemizde yaygın olarak bulunan bir bitki olan narın , klinik kullanımı yaygın ve toksisitesine sık rastlanan bir ilaç olan parasetamolün olumsuz etkilerini azaltmadaki etkinliğini ve antioksidan rolünü araştırmayı amaçldık. 8-9 haftalık, 100-200 gr dişi Wistar-Albino ratlar; 1)parasetamol, 2) parasetamol+nar suyu, 3)nar suyu ve 4) kontrol olmak üzere dört gruba ayrıldı. 2 ve 3. gruba 1,5 cc/gün nar suyu 7 gün gavajla verildi. 1 ve 4. gruba 1,5 cc distile su verildi. Sekizinci gün 1 ve 2. gruba 3000 mg/kg oral parasetamol uygulandı, 9. gün ratlar sakrifiye edilerek kan örnekleri ve karaciğer dokuları alındı. Kan ve dokuda oksidatif stresin değerini ölçmek amacıyla TBARS çalışıldı. Dokunun bir bölümü histolojik olarak değerlendirildi. Doku ve kanda TBARS değerlerinin parasetamol grubunda diğer gruplara göre belirgin şekilde yüksek olduğunu, parasetamol + nar suyu grubunda ise nar suyu ve kontrol grubuyla kıyaslandığında anlamlı fark göstermediğini saptadık. Histolojik değerlendirmede kontrol ve nar suyu grubunda herhangi bir bulguya rastlanmazken, parasetamol ve parasetamol+nar suyu grubunda yapısal değişiklikler tespit edildi. Yapısal değişiklik skoru parasetamol+ nar suyu grubunda, parasetamol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düşüktü. Parasetamol ve metaboliti asetaminofene bağlı karaciğer hasarının önlenmesinde çeşitli bitkisel ajanların etkinliği bazı çalışmalarla kanıtlanmakla beraber bu çalışmalarda, karaciğer hasarlanmasını önlemek amacıyla kullanılan tüm bitkisel maddelerin gereç ve yöntem zorlukları olduğu gibi kullanımları da pratik değildir. Nar suyu, ise yaygın bulunan, ucuz bir meyveden kolayca elde edilmesi, tat ve renk açısından çocuk hasta grubunun tüketimine uygun olması gibi tercih sebepleriyle öne çıkmaktadır.