Purpose: The purpose of this study is to measure the prevalence of malocclusion, perceived and normative orthodontic treatment need in Syria and Libya; and to compare the results between the two ethnic groups.Materials and Methods: The study was designed and done by Alper BAYRAKTAR. A random sample of 180 (N =45) 9-12 years old Syrian and Libyan schoolchildren were selected from Two international schools which are located in Istanbul (Turkey). The children completed a questionnaire on sociodemographic variables, satisfaction, and perception of their child orthodontic treatment need (with parents). It is good to mention that parents have shown a very well interaction. A screening question was asked before each interview in order to verify that each respondent was met by the inclusion criteria. Children were interviewed for questionnaire forms to be filled by children themselves; additionally, each student was invited to participate in a clinical examination for orthodontic assessment. The interviews were done in Yeni Yüzyıl University's dental hospital and Alfayez International Schools' dental clinic. The dental health component (DHC) of the Index of Orthodontic Treatment Need (IOTN) were used as an assessment measures of the need for orthodontic treatment. The demand for orthodontic treatment was measured by the Aesthetic Component (AC) of IOTN was assessed by children. Results: almost one fifth of Syrians (20.1%) of Syrians scored grade 4 or 5 IOTN score, only (13.34%) of Libyans scored the same, which means that Syrians have more need to pass orthodontic treatment. Definite orthodontic care need (AC score 8-10) reported for 5.55% of both Syrians and Libyans. According to results most of the children fall in `no need` group but the Syrians always showed more need of treatment in all of measured parameters.Conclusions: The prevalence of malocclusion in both groups is low, most of the children fall in the `no need` for orthodontic treatment zone. Although there was no significant statistical difference between the two groups, Syrians show more need for orthodontic treatment.The prevalence of malocclusion among Libyan school children is low, only 2.1% had great treatment need.

Amaç: Bu çalışmanın amacı Suriye ve Libya'daki maloklüzyon, hissedilen ve normatif ortodontik tedavi ihtiyacının prevalansını ölçmek; ve iki etnik grup arasındaki sonuçları karşılaştırmaktır.Gereç ve Yöntem: Çalışma Alper BAYRAKTAR tarafından tasarlanmış ve yapılmıştır. İstanbul'da (Türkiye) bulunan iki uluslararası okuldan (N = 45) tane 9-12 yaş arası Suriyeli ve Libyalı okul öğrencilerden rastgele 180 öğrenci çalışmaya alınmıştır. Öğrenciler sosyodemografik değişkenler, tedaviden memnuniyet, ortodonti tedavisine duyulan ihtiyacın algılanması konularını içeren bir anketi ebeveynleri ile birlikte doldurmuşlardır. Ebeveynlerin de çok iyi uyum gösterdiğini belirtebiliriz. Her katılımcıya deneye dahil olmadan önce, katılım kriterlerini yerine getirdiklerini doğrulamak için tarama soruları soruldu. Çocukların kendilerinin dolduracağı anket formları için görüşme yapılmış ve her bir çocuk tek başına ortodontik değerlendirme için klinik muayeneye davet edilmiştir. Görüşmeler Yeni Yüzyıl Üniversitesi diş hastanesi'nde ve Alfayez Uluslararası Okulları diş kliniği'nde yapılmıştır. Ortodontik Tedavi İhtiyacı Endeksinin (IOTN) diş sağlığı bileşeni (DHC) ortodontik tedavi ihtiyacının değerlendirme ölçütü olarak kullanılmıştır. Ortodontik tedaviye olan talep, IOTN'nin Estetik Bileşeni (AC) ile ölçüldü, öğrenciler üzerinde değerlendirildi.Bulgular: Suriyelilerin neredeyse beşte biri (%20.1) 4. veya 5. sınıf IOTN puanına sahipken, Libyalıların yalnızca %13.4'ü aynı puanı aldı; Kesin ortodontik bakım ihtiyacı (AC skoru 8-10) hem Suriyelilerin hem de Libyalıların% 5.55'ini bildirmiştir. Elde edilen sonuçlara göre çocukların çoğu `ihtiyaç yok` grubuna girmekte ancak Suriyeliler ölçülen tüm parametrelerde her zaman daha fazla tedavi gereksinimi göstermişlerdir.Sonuçlar: Her iki grupta da maloklüzyon prevalansı düşüktür, çocukların çoğu ortodontik tedaviye ihtiyaç duymamaktadır. İki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmamasına rağmen, Suriyeliler ortodontik tedaviye daha fazla ihtiyaç duydukları sonucuna varılmıştır. Libyalı öğrenciler arasında maloklüzyon prevalansı düşüktür, sadece% 2.1'inde büyük tedavi ihtiyacı vardı.