Aim: In this study, it was aimed to compare the bond strength of a fıber reinforced composite resin with traditional and bulk-fill composite resins under different dentin conditions and preparation techniques.Significance: Cavity preparation methods, dentin conditions and adhesive systems are the parameters that affect bond strengths of restorative materials which is an important quality for clinical success. This study will attribute an evaluation of these parameters, comparing the bond strengths of fıber reinforced composite resin with traditional composite resins and a bulk-fill composite resin that has a growig popularity.Methods: 240 third molar teeth, with the exception of one half of the occlusal dentin surfaces, were isolated with an acid resistant nail varnish and stored in a demineralisation solution (pH 4.5). After mechanical removal of the varnish teeth were buried in acrylic resin blocks. For every composite resin group, one half of the specimens prepared with diamond bur and other half with Er:YAG laser. Then the specimens were divided into three adhesive system applications followed by composite resin restorations (Filtek Z250, G-aenial Posterior, SonicFill 2, Ever X Posterior) (n=10). Shear bond strengths were measured using a universal testing device and failure types were determined with streomicroscope images. SEM images were obtained in x1 000 magnification.Results: Dentin surface difference affected the bond strength results (p<0.05) whereas there were no significant difference between cavity preparation methods (p>0.05). Tri-S Bond groups showed significantly lower results than Single Bond and SE Bond groups (p<0.05). EverX Posterior showed the highest bond strength results.Conclusion: EverX Posterior showed the highest bond strength results followed by GP; there were no significant difference between Z250 and SF 2. Thus, it was possible to say within the limitaions of this study, fiber reinforced composite resin had successful bond strength results in addition to its improved mechanical properties.

Amaç: Bu çalışmada fiberle desteklenmiş bir kompozit rezinin farklı dentin nitelikleri, adeziv sistem ve preparasyon yöntemleri koşullarındaki bağlanma dayanımlarının geleneksel ve bulk-fill kompozitlerle karşılaştırılması amaçlanmıştır.Önemi: Klinik başarı için önemli bir özellik olan bağlanma dayanımını etkileyebilecek, farklı preparasyon teknikleri, dentin nitelikleri ve adeziv sistemleri koşulları birarada incelenerek güncel bir materyal olan fiberle desteklenmiş kompozit rezin materyalinin bağlanma dayanımı geleneksel kompozit rezinler eşliğinde, günümüzde gittikçe popülerlik kazanan bulk-fill bir materyalle kıyaslanıp değerlendirilerek literatüre katkıda bulunulacaktır.Yöntem: Oklüzal dentinleri açığa çıkarılan 240 adet, üçüncü molar dişlerin bukkolingual orta hatlarından bir yarıları açıkta bırakılacak şekilde tırnak cilası ile izole edildi. Dişler demineralizasyon solüsyonunda (pH 4.5) bekletildi. Cilaları mekanik olarak uzaklaştırılan dişler akrilik rezin bloklara gömüldü. Her bir kompozit grubuna ait örneklerin yarısına frez, diğer yarısına Er:YAG lazer ile preparasyon yapıldı. Alt gruplara ait adeziv sistemlerin uygulanmasını takiben kompozit rezinler (Filtek Z250, G-aenial Posterior, SonicFill 2, Ever X Posterior) uygulandı (n=10). 10 000 termal siklus döngüsüyle yapay yaşlandırmaya maruz bırakılan örneklerin makaslama bağlanma dayanımları, üniversal test cihazı kullanarak belirlendi, stereomikroskop görüntüleri ile başarısızlık tipleri tespit edildi. SEM görüntüleri x1 000 büyütmede alındı.Bulgular: Dentin yüzeyinin farklılığı bağlanma dayanımını etkilerken (p<0.05), farklı preparasyon teknikleri anlamlı değişiklik ortaya koymamıştır (p>0.05). Tri-S Bond, Single Bond ve SE Bond'dan anlamlı düşük değerler göstermiştir (p<0.05). En yüksek bağlanma dayanımı değerlerine EverX Posterior sahip olmuştur.Sonuçlar: Kompozit rezinler içinde genel olarak en iyi sonuçları EX verirken, bunu GP takip etmiştir, Z250 ve SF 2 arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Böylece fiberle desteklenmiş kompozit rezinlerin gelişmiş mekanik özelliklerinin yanında bu çalışmanın kısıtlamaları dahilinde bağlanma dayanımı sonuçlarının da başarılı olduğunu söylemek mümkündür.