The aim of this dissertation is to forewarn the fact that the raising numbers of Syrian refugees has brought an alarming humanitarian crisis that created significant dilemmas on its effective and timely resolution. Because of the crisis, the neighbouring countries, Turkey and Greece, seem to have been baring most of the refugee crisis burden. With the onset of the civil war in Syria, the plight that EU was not able to operate effectively the refugee crisis which had a great impact firstly in Turkey and then the Western Balkan countries, caused critical political dilemmas. Notably, Turkey and Greece were the most affected countries, with one country being an EU member and the second being a candidate country. The idea of comparing the two countries updated legislations regarding the migration policies and that the European Union should promote a new refugee policy mechanism which will be appropriate to human security and apply this policy under the provisional terms to the countries within the EU and potential members.The essential argument of this dissertation is the comparative analysis of the migration policies of the two countries, although Greece acts under the provisions of the European Union and most of the initiatives have come under the oversight of the EU regulations, together with Turkey both have been the two countries which received the largest number of refugees. Another aspect of this dissertation is the dimension of migration policies which traditionally has been developed from a top-down approach, what is being argued in this dissertation is whether this process should have been reversed to bottom-up approach, which would mean that, the existing mechanisms, regulations, and policies should be set up in a way to meet the immediate needs of the refugees entering the host countries, eliminating to a great extent a number of bureaucratic limitations, security and safety measures which will protect the refugees. All these steps should be put under the umbrella of a common policy on refugees with the appropriate conditionality principle for both EU members and the candidate countries.

Bu tezin amacı, Suriyeli mültecilerin sayısındaki artışın, mülteci meselesine etkili ve zamanında çözüm getirmede önemli ikilemler yaratan, endişe verici bir insani krizi getirdiğini ortaya koymaktır. Bu kriz sebebiyle komşu ülkeler olan Türkiye ve Yunanistan mülteci krizi yükünün büyük çoğunluğunu yüklenmiş gözükmektedir. Suriye'de iç savaşın başlamasıyla AB'nin mülteci krizini etkin bir şekilde yürütememesi öncelikle Türkiye, daha sonra da batı balkan ülkeleri üzerinde büyük etkisi olan kritik siyasi ikilemlere neden olmuştur. Biri AB üyesi, diğeri ise aday ülke olan Türkiye ve Yunanistan özellikle en çok etkilenen ülkelerdir. Bu iki ülkeyi karşılaştırma fikri göç politikalarıyla ilgili mevzuatları güncellemiş ve Avrupa Birliği'nin insan güvenliğine uygun yeni bir mülteci politikasını desteklemesi ve bu politikayı geçici şartlar altında AB içerisindeki ve AB ile adaylık için müzakere halindeki ülkelere uygulaması gerektiğini ortaya koymuştur.Bu tezin en önemli argümanı iki ülkenin göç politikalarının karşılaştırmalı analizidir. Yunanistan, Avrupa Birliği hükümlerine göre hareket ediyor ve çoğu girişim AB düzenlemelerinin gözetimi altında gerçekleşiyor olsa da, Türkiye ile beraber bu iki ülke en fazla sayıda mülteci alan ülkeler olmuştur.Bu tezin bir diğer görüşü ise geleneksel olarak yukarıdan aşağıya yaklaşımı ile geliştirilmiş göç politikalarının boyutudur. Tezde tartışılan ise bu sürecin aşağıdan yukarıya, yani varolan işleyişin, düzenlemelerin ve politikaların ev sahibi ülkelere giren mültecilerin acil ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde düzenlenmesine, büyük ölçüde bürokratik limitlerin ortadan kaldırılmasına, mültecileri koruyacak güvenlik ve emniyet tedbirlerinin oluşturulmasına çevrilmeli mi sorusudur. Bütün bu adımlar hem AB hem de AB'ye aday ülkeler için uygun bir koşulluluk ilkesi içeren, mülteciler hakkında ortak bir politika şemsiyesi altına toplanmalıdır.