For postmodernism, the past can only exist with its faults, hence it cannot be trusted in any way. It holds no truth, so it cannot offer any solid basis to which the present or the future can cling. In view of this, postmodernism does not accept its objective validation, but encourages a critical appraisal of it.Kazuo Ishiguro?s three novels, An Artist of the Floating World (1986), The Remains of the Day (1989) and Never Let Me Go (2005), retain many qualities which have significance in a postmodern sense and, in this study, they are analysed in this respect. In these novels, each narrator embarks on a journey back to the past and views it in connection with his position in the present. In An Artist of the Floating World, Masuji Ono is a retired painter who works for patriotic and nationalistic purposes of Japan before the outbreak of World War II. When Japan loses the war, he feels responsible for his nation?s suffering, that is why, he recalls his past with a sense of guilt. In The Remains of the Day, Stevens is a British butler who has spent most of his life serving Lord Darlington, and when he sets out on a literal journey away from Darlington Hall, he finds an opportunity to evaluate his past. Similarly, in Never Let Me Go, Kathy H. feels a need to recall her childhood years at Hailsham. Unlike the other characters, Kathy is a human clone and this makes her past more interesting.Postmodernism takes the individual as the centre of its argument; in these novels, each character respectively recalls his past in order to construct a solid identity as an individual, but this becomes impossible when the past already proves to be problematic.

Postmodernizme göre geçmiş yalnızca hatalarıyla vardır, böylece hiçbir şekilde güvenilemez. Geçmiş, hiçbir gerçek barındırmaz, bu yüzden şimdinin veya geleceğin tutunabileceği sağlam bir temel sunamaz. Bu bakımdan postmodernizm geçmişin objektif geçerliliğini kabul etmez, fakat eleştirel değerlendirilmesi gerektiğini savunur.Kazuo Ishiguro'nun üç romanı, An Artist of the Floating World (1986), The Remains of the Day (1989) ve Never Let Me Go (2005), postmodern açıdan önemli birçok nitelik taşır ve bu çalışmada başlıca bu nitelikler ele alınmıştır. Romanlarda her anlatıcı geçmişe doğru bir yolculuğa çıkar ve geçmişini şimdiki zamandaki durumuna göre değerlendirir. An Artist of the Floating World romanında, Masuji Ono II. Dünya Savaşı patlak vermeden önce Japonya'nın milliyetçi amaçları uğruna çalışmış emekli bir ressamdır. Japonya savaşı kaybedince, milletinin çektiği sıkıntılara karşı kendisini sorumlu hisseder, bu yüzden geçmişini suçluluk duygusuyla hatırlar. The Remains of the Day romanında, Stevens, ömrünün büyük bir çoğunluğunu Darlington lorduna hizmet ederek harcamış bir İngiliz uşağıdır ve Darlington Konağından uzaklarda gerçek bir yolculuğa çıktığı zaman geçmişini gözden geçirmek için bir fırsat bulur. Aynı şekilde, Never Let Me Go romanında, Kathy H. Hailsham'da geçirdiği çocukluğunu hatırlama ihtiyacı hisseder. Diğer iki karakterden farklı olarak, Kathy bir insan klonudur ve bu gerçek onun geçmişini daha ilginç kılar.Postmodernizm bireyi merkezine alır; bu romanlarda da her karakter birey olarak sağlam bir kimlik yaratmak için geçmişini anımsar, fakat geçmiş zaten sorunlu olduğu için bunu başarmak imkânsızdır.