8. ingilizce özet Binocular eye movements in human are organized in order to place images on corresponding retinal locations so as to fuse then into a single percept. For more than one hundred years, it has been a matter of dispute how the eyes achieved to finally adjust their velocities relative to each other during abduction and adduction phases of the saccadic movements. This study included 5 1 healthy subjects under near and far-target viewing conditions, subjects fixated rightwards and leftwards through 20 degrees midline during which their eye movements were recorded by conventional EOG. Under near-viewing condition, the distance between frontal plane of the both eyes and the midline target was 35cm. The distance was 5.5meters under far-viewing condition. Recordings were made under both mono and binocular conditions. Results were statistically analyzed. Angular velocity was found to be 216°,54/s±29,38 during binocular near-viewing condition and 200°,18/s±25,45 during binocular far-viewing condition. Adductional angular velocity during binocular near-viewing was 224°,99/s±28,91, abductional angular velocity was 208°,09/s±27,49. Angular velocity rates under binocular near-target viewing condition were significantly higher than those recorded during far-target viewing (p<0,000). Adductional velocities were again found to be significantly higher than abductional velocities (p<0,000). The difference did not change during monocular fixation. Angular velocities during rightward gaze were also significantly higher than those during leftward gaze (p<0,000). It has been concluded that higher angular velocity rates found under near-target viewing condition might be influenced by convergence. Similarly, we concluded that convergence might have had an influence on higher adductional velocity rates in view of the literature knowledge. No study was found in the literature in accordance with a result 56suggesting a higher velocity rightward gaze. However, this result brought forward the possibility of a `gaze dominancy` encouraging us for further studies. 57.

7. ÖZET İnsanda binoküler bakış sırasında herbir göz, bir nesnenin görüntüsünü tek bir görüntü olarak algılamayı sağlayacak şekilde devinirler. Sakkadlar sırasında abdüksiyon ve addüksiyon yapan gözlerin birbirine göre nasıl hız ayarlaması yaptıkları bir yüzyılı aşkın zamandır tartışılmaktadır. Bu çalışmada 5 1 normal genç denekte yakın ve uzak primer pozisyondan 20 derecelik sağa ve sola bakışlar yaptırılarak her bir gözün devinimleri klasik EOG yönetiyle kaydedildi. Yakın bakışta gözlerin frontal pupilla düzlemi ile orta çizgideki hedef arası 35cm; uzak bakışta ise 5,5m idi. Gerek yakın bakışta gerek uzak bakışta binoküler çalışmanın yanında monoküler koşullar ile çalışıldı. Elde edilen bulgular istatistiksel olarak analiz edildi. Binoküler yakın bakışta bakış açısal hızı 216°,54/sn±29,38; uzak bakışta ise 200°,18/sn±25,45 bulundu. Binoküler yakın bakışta addüksiyon açısal hızı 224°,99/sn±28,91; abdüksiyon açısal hızı da 208°,09/sn±27,49 bulundu. Binoküler yakın bakışta bulunan açısal hız değerleri, uzak bakıştaki lerden yüksek (p<0,000) bulundu. Addüksiyon değerleri, abdüksiyon değerlerinden yine anlamlı ölçüde yüksek (p<0,000) bulundu. Monoküler fıksasyon koşullarında elde edilen değerler için de bu farklılığın korunduğu görüldü. Bir diğer önemli bulgu olarak sağa bakış açısal hızının sola bakış açısal hızından anlamlı ölçüde yüksek bulunduğu görüldü. (p<0,000). Yakın bakışta bulunan açısal hız değerlerinin uzak bakıştakilerden yüksek bulunmasında konvergensin etkilerinin rolü olduğu düşünüldü. Aynı şekilde addüksiyonun abdüksiyondan yüksek bulunmasında da literatür bilgileriyle birlikte konvergensin etkili olduğu değerlendirildi. Sağa bakışın hızlı bulunmasıyla ilgili herhangi bir çalışmaya rastlanmadı. Bu bulgu bir `bakış dominansisi` kavramını akla getirdi ve daha ileri çalışmalara yönlendirici ve teşvik edici bulundu. 55.