PURPOSE: To evaluate the intraocular pressure (IOP), flaremeter and central macular thickness changes in patients using topical prostaglandin analogs or timolol maleat.MATERIAL and METHODS: One hundred fifty-seven eyes of 91 participants were evaluated prospectively at Ankara University Faculty of Medicine. Of 91 patients, 23 patients (43 eyes) were treated with timolol maleat therapy, 25 patients (37 eyes) were treated with latanoprost therapy and 25 patients (41 eyes) were treated with bimatoprost therapy. The remaining 18 participants (36 eyes) were healthy and accounted for the control group. All patients and controls underwent a complete ophthalmologic examination at baseline and after 15th day, one, three, six and twelve months. On ophthalmological examinations, IOP, flaremeter and central macular thickness measurements were taken by same researcher. RESULTS: There were no statistically significant differences between the ages and sex of the patients and controls. The mean follow-up times for controls, timolol maleat, latanoprost, and bimatoprost group were 12 ± 2 months, 10.79 ± 3.8 months, 15.79 ± 5.5 months, and 10.8 ± 4.3 months respectively. There was a significant decrease from baseline in IOPs for all study medicines. The measured flaremeter values in bimatoprost and latanoprost groups were showed significant difference from baseline (p=0.000, p=0.011). And also there was a significant increase in the central macular thickness values in the two treatment regimens (p=0.000, p=0.002). We could not detected significant differences in control and timolol maleat groups for central macular thickness and flaremeter values.CONCLUSION: Despite the changes in flaremeter values and central macular thickness, topical PG analogs are effective and safe treatment options for reducing IOP. KEY WORDS: Prostaglandin analogs, flaremeter, intraocular pressure, central macular thickness.

AMAÇ: Topikal prostaglandin (PG) analoğu kullanan olgularda, göz içi basınç değişimi, ilaç kullanımına bağlı flaremetre değerleri ve santral makula kalınlığındaki (SMK) değişimi tespit etmektir.GEREÇ VE YÖNTEM: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalında takip edilen 91 olgunun 157 gözü çalışmaya dahil edildi. Kontrol grubunda 18 olgunun 36?ı gözü, latanoprost grubunda 25 olgunun 37 gözü, bimatoprost grubunda 25 olgunun 41 gözü, timolol maleat grubunda 23 olgunun 43 gözü incelendi. Tüm olguların, ilk, 15.gün, 1.ay, 3.ay, 6.ay ve 12.ay kontrolünde tam oftalmolojik muayeneleri yapıldı. GİB değerleri, flaremetre ve SMK ölçümleri her seferinde aynı araştırmacı tarafından not edildi.BULGULAR: Yaş ve cinsiyet açısından, hiçbir grupta istatistiksel anlamlı fark saptanmadı. Kontrol grubu ortalama 12 ± 2 ay, timolol maleat grubu 10.79 ± 3.8 ay, latanoprost grubu 15.79 ± 5.5 ay, bimatoprost grubu ise 10.8 ± 4.3 ay takip edildi. Topikal ilaç kullanan tüm olgularda GİB?de, başlangıç GİB? e göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş tespit edildi. Bimatoprost ve latanoprost gruplarında flaremetre ölçümlerinde anlamlı artış tespit edildi (p=0.000, p=0.011). Ayrıca bu iki grupta SMK?da da istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü (p=0.000, p=0.002). Timolol maleat ve kontrol gruplarında flaremetre ve SMK ölçümleri açısından değişim tespit edilmedi.SONUÇ: PG analoğu kullanımı sırasında flaremetre ve SMK değerlerinde artış tespit edilmiş olsa da, GİB değerlerinin düşürülmesinde PG analogları güvenli ve etkili ilaçlardır.ANAHTAR KELİMELER: Prostaglandin analogları, flaremetre, santral makula kalınlığı, göz içi basıncı.