It is accepted that Ottoman Empire joined the modern diplomatic system with the establishment of its permanent embassy in London in 1793. Besides, the developments in the international relationships during the eighteenth century formed the background of Ottoman diplomacy. The process of Porte's adoption of the modern diplomacy started with Karlofça Treaty signed in 1699 completed via Ziştovi (1791) and Yaş (1792) treaties in the last ten years of the 18th century.In this study, diplomatic importance of the Ziştovi and Yaş treaties will be analysed, paying particular importance to negotiations carried on before. In the introduction, the development of modern diplomacy in Europe and the relation with the Porte will be discussed. In the first chapter, Ottoman-Russian and Austrian Wars of 1787-1792 which ended with aforementioned treaties were explained briefly and then the diplomatic issues during these wars will be studied. The second chapter is devoted Ziştovi Negotiation's prominent issues which were signed between Ottoman-Austria empires, on the mediation of Prussia, Holland and Britain governments during 1790-1791 years and lasted approximately eight months, were discussed. The third chapter contains Yaş Negotiations and its important articles started after one month of Ziştovi Peace and roughly lasted four months. The main argument of this dissertation is that the Ottoman Empire started to use modern diplomacy during war and especially peace meetings of 1787-1792 years. Although Ottoman delegates of both two negotistions could not speak common language, it is followed from the sources that they behaved like experienced diplomats and succeed in crisis they came across. Consequently, it is emerged that Ottoman Empire was ready to involve the international system.

Osmanlı İmparatorluğu'nun, 1793 yılında Londra'da açtığı ilk daimi elçilikle modern diplomasi sistemine katıldığı kabul edilmektedir. Bununla birlikte on sekizinci yüzyıl boyunca devletlerarası ilişkilerde ortaya çıkan olaylar Osmanlı diplomasisindeki gelişmenin arka planını oluşturmaktadır. 1699 yılında imzalanan Karlofça Antlaşmasıyla birlikte başlayan modern diplomasiye geçiş süreci yüzyılın son on yılında yapılan Ziştovi (1791) ve Yaş (1792) antlaşmalarıyla tamamlanmıştır. Bu çalışmada Ziştovi ve Yaş antlaşmalarının müzakere süreci incelenerek Osmanlı diplomasi tarihi içerisindeki önemi tartışılmaktadır. Tez, giriş, üç bölüm ve sonuçtan meydana gelmektedir. Giriş bölümünde, Avrupa'da diplomasinin gelişimi ve Osmanlı İmparatorluğu'nun bu sisteme bakışının nasıl evrildiği anlaşılmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde, söz konusu antlaşmalara sebep olan 1787-1792 Osmanlı-Rusya ve Avusturya savaşları özet halinde verilmiş ve savaş sırasında meydana gelen diplomatik meseleler incelenmiştir. İkinci bölüm 1790-1791 yıllarında yaklaşık sekiz ay süren Osmanlı ve Avusturya imparatorlukları arasında Prusya, Hollanda ve İngiltere devletlerinin arabuluculuğunda gerçekleşen Ziştovi müzakerelerinde öne çıkan meseleleri tartışılmaktadır. Üçüncü bölüm, Ziştovi barışından bir ay sonra başlayan ve yaklaşık dört ay süren Yaş Görüşmeleri sürecine ve önemli maddelerine yer verilmektedir. Yapılan bu çalışmanın ana argümanı Osmanlı İmparatorluğunun 1787-1792 yılları arasında gerçekleşen savaş ve özellikle de barış görüşmeleri esnasında modern diplomasiyi kullanmaya başlamasıdır. Her iki müzakereyi yürüten Osmanlı delegelerinin ortak dili konuşamamasına rağmen tecrübeli birer diplomat gibi hareket ettikleri, karşılaştıkları krizleri başarılı bir biçimde atlattıkları kaynaklardan takip edilmiştir. Sonuç olarak, Osmanlı İmparatorluğunun uluslararası sisteme girmek için hazır olduğu ortaya çıkmıştır.