The aim of this research is to investigate the relationship between the attachment styles and coping strategies and whether the attachment styles and coping strategies differ significantly according to the demographic characteristics in the population of women who are in the divorce process. The sample of the research consists of 120 female participants who are selected randomly among the women who applied for divorce to the Family Courts in İzmir Courthouse, who are referred by the court to the psychologists, pedagogues and social workers working in Family Courts and whose processes of divorce still continues. Three different data collection tools are used within the scope of the research. These are the Coping Strategies Scale, the validity and reliability study of which was carried out by Aysan (1994); the Experiences in Close Relationships Inventory, the validity and reliability study of which was carried out by Sümer (2006) and the Demographic Information Form, which was developed by the researcher. In the analyses of the data, various statistical methods are used to determine the differences of attachment styles and coping strategies in terms of several demographic characteristics. In cases that the demographic characteristics are divided into two groups, T Test is used and in cases that the demographic characteristics are divided into more than two groups, One-Way Analysis of Variance (ANOVA) is used. The correlation between the attachment styles and coping strategies is estimated by Pearson Product-Moment Correlation Coefficient. In the analysis of all the acquired data, the program of SPSS 15.0 is used. The findings of the research revealed that there is a significant relationship between both avoidant and anxious attachment styles and problem solving, seeking for social support and avoidance strategy. A significant relationship was not found between attachment styles and the women's ages, educational status, perceived social status, the age of marriage, the way and years of marriage, the number of marriages, working status, having children and being the claimant. There was a significant difference in seeking social support according to having children or not. But, there was not a significant relationship between coping strategies and the women's ages, educational status, perceived social status, the age of marriage, the way and years of marriage, the number of marriages, working status and being the claimant.The %65,8 of the participants showed lack of interest, %55,8 showed communication problems, %46,7 showed psychological violence, %43.3 showed cheating and %36,7 of them showed physical violence as the reason of divorce. At the result of the research, the findings are discussed; also, the limitations and strengths of the research are evaluated and suggestions for future research are offered. Key words: Attachment styles, coping, divorce.

Bu araştırmanın amacı, boşanma sürecindeki kadınların bağlanma stilleri ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkiyi ve bağlanma stilleri ve stresle başa çıkma tarzlarının demografik özelliklere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın örneklemini İzmir Adliyesi Aile Mahkemeleri'ne boşanmak üzere başvuran ve Aile Mahkemeleri'nde çalışan psikolog, pedagog ve sosyal hizmet uzmanları ile görüşmesi için mahkemece sevk edilen bireyler arasından tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen, boşanma süreci devam eden 120 kadın katılımcı oluşturmaktadır.Araştırma kapsamında üç farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlar; geçerlik ve güvenirlik çalışması Aysan (1994) tarafından yapılmış olan Başa Çıkma Stratejisi Ölçeği, geçerlik ve güvenirlik çalışması Sümer (2006) tarafından yapılmış olan Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Demografik Bilgi Formu'dur. Verilerin analizinde bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejilerinin çeşitli demografik özellikler açısından farklılıklarını saptamak üzere çeşitli istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Demografik özelliklerin kendi içinde iki gruba ayrıldığı durumlarda t testi, ikiden fazla gruba ayrıldığında tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılmıştır. Bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejileri arasındaki korelasyon, Pearson Momentler Korelasyon Çarpımı kullanılarak hesaplanmıştır. Elde edilen tüm verilerin çözümlenmesinde sosyal bilimler alanında istatistiksel analiz için kullanılan SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, bağlanmaya ilişkin kaçınma boyutu ile problem çözme, sosyal destek arama ve kaçınma stratejisi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda bağlanmaya ilişkin kaygı boyutu ile sosyal destek arama, problem çözme ve kaçınma arasında da anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.Boşanma sürecindeki kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yaşları, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları, çocuk sahibi olup olmamaları ve davayı açan taraf olma durumları ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Boşanma sürecindeki kadınların çocuk sahibi olup olmamaları ve evlenme yaşları ile sosyal destek arama stratejilerine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları ve davayı açan taraf olma durumları ile başa çıkma stratejileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kadın katılımcıların %65,8'inin ilgisizliği, %55,8'inin iletişim problemlerini, %46,7'sinin psikolojik şiddeti, %43.3'ünün aldatmayı, %36,7'sinin de fiziksel şiddeti boşanma nedeni olarak gördükleri de bulunmuştur.Araştırma sonucunda bulgular tartışılarak, araştırmanın sınırlılıkları, güçlü yönleri ve gelecek çalışmalar için öneriler üzerinde durulmuştur.Anahtar Sözcükler: Bağlanma stilleri, başa çıkma, boşanma.