In recent decades the protection of cultural heritage in urban areas has become a central  factor in planning because of its importance as historical, culture and economic centre of our  cities. The Heritage management plans that have been formulated and implemented in  different places, with or without the world heritage recognition, to try to guarantee the  sustainable  protection,  conservation  and  placemaking  of  this  heritage  involving  all  stakeholders at all levels.   The purpose of this thesis is to present the framework and some assessment parameters  related to the citizen participation and perception of the public spaces in heritage areas and  their effect in the formulation of heritage management plans in two different cases. For this  analysis, the concept of placemaking is vital because it implies the collective construction of  common spaces in cities: the sense of place and the participation of communities in the  design and planning decisions. In the areas of cultural heritage, this idea is vital for its  balanced and sustainable administration. Istanbul (Turkey) and Bogota (Colombia) are the  cases  analysed  for  this  research.  They  have  a  different  context,  history  and  heritage  recognition, both willing to set a mainframe for the management of heritage areas involving  in varying degrees the communities and users, even when following different guidelines.     Beginning with the methodology of the work, theories and models on participation and the  concept of Placemaking, define the first frame to the research. Then it comes the definition  of public space, its role and appropriation as central elements in urban heritage areas  towards its protection, management and collective responsibilities through the management  plans. The planning system and the participation allowed in each case is presented as a  framework for the management plan proposed for their historical and heritage areas. Aims,  features and participation processes of the plans, with all their differences and virtues, are  presented to understand the context of the heritage management in each city, although this  research allows us to know the contrasts between what is proposed and endorsed by official  entities and the public awareness and approach to the plans. The data collected from official  sources was reviewed with the surveys and interviews made to stakeholders in both cases,  to bring to the light the contrast between the participation proposed and estimated by the  Cultural Heritage Management Plans and the stakeholder's perception on these processes. Keywords:  Citizen  participation,  Placemaking,  Heritage  Areas,  Public  space,  Heritage  Management Plans.

Kentsel alanlarda kültürel mirasın son yıllarda korunması, şehirlerimizin tarihi, kültürel ve ekonomik merkezinin önemi nedeniyle planlama açısından önemli bir faktör hâline gelmiştir. Tüm düzeylerde paydaşları dâhil eden bu mirasa yönelik sürdürülebilir koruma ve kamusal mekân yaratma faaliyetlerini garanti altına almak amacıyla, dünya mirası unvanıyla ya da bu  unvan  olmaksızın  farklı  alanlarda  miras  yönetim  planları  formül  hâline getirilmiş  ve  uygulanmıştır. Bu tezin amacı, vatandaş katılımına ilişkin çerçeveleri ve bazı değerlendirme katsayılarını, miras alanlarında kamusal alanların algılanışını ve söz konusu unsurların iki örnek kapsamında  miras  yönetim  planlarının  formülasyonuna  yönelik  etkilerini  ortaya  koymaktır.  kamusal mekân yaratma kavramı bu analiz için çok önemlidir çünkü şehirlerdeki ortak alanların toplu  şekilde  inşa  edilmesine  vurgu  yapılmaktadır.  Mekân  algısı  ve  toplulukların  tasarım  ve  planlama kararlarına katılımı da dikkat çekmektedir. Kültürel miras alanları kapsamında  dengeli ve sürdürülebilir yönetim için bu fikir çok önemlidir. İstanbul (Türkiye) ve Bogota  (Kolombiya) bu araştırma için analiz edilen şehirlerdir. Bu şehirlerin farklı bir bağlamı, tarihi  ve  miras  olguları  bulunmaktadır. İstanbul  ve  Bogota,  farklı  kılavuzlar  izlendiğinde  bile  toplulukları ve kullanıcıları farklı oranlarda kapsayan miras alanlarının yönetimine yönelik bir  ana çerçeve oluşturmak için uygundur. Çalışmanın metodolojisi ile başlayacak olursak katılım ve kamusal mekân yaratma kavramına  yönelik teoriler ve modeller, araştırmaya yönelik ilk çerçeveyi tanımlamaktadır. Bu süreci,  kamusal alanın tanımı, rolleri ve yönetim planları vasıtasıyla kentsel miras alanlarındaki  merkezi  unsurlar  olarak  koruma,  yönetim  ve  kolektif  sorumluluklara  yönelik  kamusal  kullanımı takip etmektedir. Her örnekte olanak sağlanan planlama sistemi ve katılım süreci,  tarihi alanlar ve miras alanları için önerilen yönetim planına yönelik bir çerçeve olarak  sunulmuştur. Bu araştırma bizlere resmi birimler tarafından sunulan ve onaylanan unsurlar  ile kamusal farkındalık ve olan yaklaşımı arasındaki zıtlıkları anlamamıza olanak tanısa da her  şehirdeki miras yönetim faaliyetinin bağlamının anlaşılması için farklılıkları ve diğer önemli  özellikleri ile birlikte hedefler, özellikler ve katılım süreçleri sunulmakta ve yürütülmektedir.  Resmi kaynaklardan edinilen veriler her iki örnekte de paydaşlarla yürütülen anketlerle ve  görüşmelerle birlikte incelenmiş ve kültürel miras yönetim planları ile önerilen ve öngörülen katılım faaliyeti ve paydaşların bu süreçlere yönelik algıları arasındaki tezatlığın aydınlatılması  amaçlanmıştır. Anahtar Kelimeler: vatandaş katılımı, kamusal mekân yaratma, miras alanları, kamusal alan, miras yönetim planları.