The aim of this study is to investigate the relationship between primary school teachers' self efficacy and attitudes toward inclusion. This study is a relational screening model research which was conducted for to determine the how relationship between primary school teachers' self efficacy and attitudes toward inclusion.The universe of the study is all primary teachers working in 2010-2011 education year in Merkez, Kahramanmaraş. The sample, consisted of 205 primary teachers who working at inclusive schools, has chosen among the study universe with random sampling method. Teacher Information Form, Attitudes Toward Inclusion Scale and Teachers' Sense of Efficacy Scale (long form) are used as data collecting tools.As a result of the data obtained, it is concluded that the primary school teachers participated in the survey feel highly efficient in their perceptions of general self efficacy and its sub-dimensions. There can not be found any significant differences between gender, length of service, educational background, in service training, the situation of having a inclusive student in the class, the duration of training inclusive student, in general self efficacy and its sub dimensions of teachers.It is found that the teachers who participated to the survey have either positive or negative attitude to the inclusion. And also there can not be found any significant differences between the attitude of teachers to the inclusion and gender, length of service, educational background, in service training, the situation of having a inclusive student in the class, the duration of training inclusive student. It is concluded that there is not any significant statistical relationship between the scores of general self efficacy perception and the total scores of attitudes of teachers to the inclusion.Key Words: Self efficacy, attitude, ınclusion, teacher self efficacy.

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin öz yeterlik algıları ile kaynaştırmaya yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırma, ilköğretim okullarında görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik algıları ile kaynaştırmaya yönelik tutumları arasındaki ilişkinin nasıl olduğunu belirlemek amacıyla yapılmış ilişkisel tarama modelinde bir çalışmadır.Araştırmanın evrenini 2010-2011 öğretim yılında Kahramanmaraş ili Merkez ilçesinde görev yapmakta olan sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Örneklem ise çalışma evreni içerisinde kaynaştırma eğitimi veren ilköğretim okullarında görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinden rastgele seçilmiş 205 öğretmenden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak Öğretmen Bilgi Formu, Kaynaştırma Eğitimine Karşı Tutum Ölçeği ve Öğretmen Öz Yeterlik Ölçeği (Teachers' Sense of Efficacy Scale)'nin uzun formu kullanılmıştır.Elde edilen bulgular sonucunda öğretmenlerin genel öz yeterlik ve alt boyutlarında kendilerini `oldukça yeterli` hissettiği görülmüştür. Öğretmenlerin genel öz yeterlik ve alt boyutlarında cinsiyet, kıdem, öğrenim durumu, hizmetiçi eğitim alma, sınıfta kaynaştırma öğrencisi bulunma durumu, daha önce kaynaştırma eğitimi verme ve daha önce kaynaştırma eğitimi verme süreleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin kaynaştırmaya eğitimine karşı ne çok olumlu ne de çok olumsuz bir tutuma sahip oldukları görülmüştür. Öğretmenlerin kaynaştırma eğitimine karşı tutumları ile cinsiyet, kıdem, öğrenim durumu, hizmetiçi eğitim alma, sınıfta kaynaştırma öğrencisi bulunma durumu, daha önce kaynaştırma eğitimi verme ve daha önce kaynaştırma eğitimi verme süreleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.Araştırmaya katılan öğretmenlerin genel öz yeterlik algı puanları ve kaynaştırma eğitimine karşı tutum ölçeğinden aldıkları toplam puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmüştür.Anahtar kelimeler: Öz yeterlik, tutum, kaynaştırma, öğretmen öz yeterlik algısı.