The aim of this study was to investigate the relationship between the habits of using information technologies of students during transition from childhood to adolescence and their levels of social-emotional development. For this purpose, after examining the studies in the literature, by consulting the advisors, the questionnaire was developed in which the students are able to specify the frequency of using information technologies and their characteristics of social-emotional development. The population of the study was consisted of the third-, fourth- and fifth-grade students of the primary schools and sixth grade students of the secondary schools operating in the European side of Istanbul in the 2015-2016 academic year.The sample of the research included 935 students from the third- to the sixth-grade studying in eight schools, including one public school in Sultangazi district, three public schools and one private school in Kağıthane district and three public schools in Beşiktaş district, representing the European side of Istanbul. The participating school districts were in the lower, middle and upper socio-economic levels based on the data of the Istanbul Quality of Life Survey conducted by Istanbul Chamber of Commerce in 2011.The participating students were requested to complete the Personal Information Form to obtain demographic information, the Habits of Using Information Technologies Survey to determine students' frequency of technology use and the Social Experiences Form to determine students' perceptions towards themselves. The survey packet was developed by the researchers and approved by the Ministry of National Education. The data were analyzed using One-way Analysis of Variance (ANOVA), Chi-Square, t-test and Kruskal-Wallis test.According to the findings, a positive relationship was found between the presence of information technologies in the students' residences, social life skills, conflict and problem solving skills and general social-emotional adaptation levels. A negative relation was found between the students' usage time of these devices, social life skills, conflict and problem solving skills and general social-emotional adaptation levels.There was a positive relation between students' news tracking with devices, social life skills and general social-emotional adaptation levels. Considering the purpose of the students to use these devices, a positive relation was found between doing their homework and researching the subjects they are curious about, using these devices to obtain information and social life skills, conflict and problem solving skills and general social-emotional adaptation levels.A negative relation was found between sleeplessness while using these devices, social life skills and general social-emotional adaptation skills. Also, a negative relation was detected between having the students pain and their social life skill levels. Eventually, a negative relationship was found between eating the students too much junk food, their social life skills and general social-emotional adaptation levels. In addition, variables, such as habits of using information technologies, educational status of parents, their school type, and socio-economic status of the district where they live, were also examined thoroughly in the findings. The significant differences were highlighted. The findings were discussed under the light of the related literature and the recommendations were provided for future researchers and practitioners.

Bu çalışmanın amacı çocukluktan ergenliğe geçiş sürecindeki öğrencilerin bilişim teknolojileri kullanma alışkanlıkları ile sosyal duygusal gelişim düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla literatürde var olan çalışmalar incelendikten sonra danışmanların görüşü alınarak, öğrencilerin bilişim teknolojileri kullanma sıklığını ve onların sosyal duygusal gelişim özellikleri belirtebilecekleri bir anket geliştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, 2015-2016 eğitim ve öğretim yılında, İstanbul'un Avrupa Yakasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak faaliyet gösteren ilkokulların üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıfları ile ortaokul altıncı sınıfa devam eden öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Avrupa Yakası'nı temsilen, İstanbul Ticaret Odası'nın 2011 yılında gerçekleştirdiği İstanbul'da Yaşam Kalitesi Araştırması verilerinden faydalanarak ekonomik düzeylerine göre alt, orta ve üst düzey olmak üzere belirlenmiş Sultangazi İlçesi'nden bir resmi okul, Kağıthane İlçesi'nden üç resmi ve bir özel okul ve Beşiktaş İlçesi'nden üç resmi okul olmak üzere toplam sekiz okulda öğrenim gören üçüncü sınıftan altıncı sınıf düzeyine kadar olan öğrencilerden 935 kişi oluşturmuştur. Öğrencilerden, uygulayıcının danışmanlarıyla birlikte geliştirmiş olduğu ve bakanlıkça onaylanan, öğrencilerin demografik bilgilerini elde etmek için geliştirilen Kişisel Bilgiler Formu, kullanım sıklıklarını belirlemeyi amaçlayan Bilişim Teknolojilerini Kullanma Alışkanlıkları Anketi ve öğrencilerin kendilerine yönelik algılarını ortaya koymasını hedefleyen Sosyal Yaşantılar Formu'nun doldurulması istenilmiştir. Verilerin analizi bir istatistik paket programından faydanılarak tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Ki-Kare, t-testi ve Kruskal-Wallis testi ile yapılmıştır.Elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin evinde bilişim teknolojilerinin bulunması ile sosyal yaşam becerisi, çatışma ve sorun çözme becerisi ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin bu cihazları kullanma süreleri ile sosyal yaşam becerisi, çatışma ve sorun çözme becerisi ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin cihazlarla haber takibi yapması ile sosyal yaşam becerisi ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin bu cihazları kullanma amaçları göz önünde bulundurulduğunda ise ödev yapmaları ve merak ettikleri konuları araştırmaları, bu cihazları bilgi edinmek için kullanmaları ile sosyal yaşam becerileri, çatışma ve sorun çözme becerileri ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında da pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin bu cihazları kullanırken uykusuz kalması ile sosyal yaşam becerisi ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin ağrılarının olması ile sosyal yaşam becerisi düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Son olarak, öğrencilerin fazla abur-cubur yemesi ile sosyal yaşam becerisi ve genel sosyal duygusal uyum düzeyleri arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte bilişim teknolojileri kullanma alışkanlıkları ile anne baba eğitim durumu, devam edinilen okul türü, yaşanılan ilçenin sosyoekonomik durumu gibi değişkenler de bulgular bölümünde detaylı bir şekilde incelenmiştir. Anlamlı farklılaşmalar belirtilmiştir. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmış ve gelecek araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik öneriler sunulmuştur.